08-11-07

Stof tot nadenken

De hoofddoek dus. Om te beginnen: ik hou er niet van. Voor zover ik het begrepen heb, ligt de oorsprong van de hoofddoek in het feit dat vrouwen hun schoonheid moesten afschermen tegen de wellustige blikken van de mannen om deze niet in verleiding te brengen hen te bespringen. Dat vind ik dus al een verschrikkelijke redenering. Ten eerste dat de vrouwen verantwoordelijk gesteld worden voor het al dan niet fatsoenlijk gedrag van de mannen, en daarom constant met een lap stof om hun hoofd moeten lopen, en ten tweede dat men de man als niet meer beschouwt dan een wandelende, hitsige testosteronbom die zich onmogelijk kan beheersen bij het zien van wat mooie lokken. Ik vind dat nogal beledigend, voor beide seksen. De hoofddoek staat in mijn ogen dus wel degelijk symbool voor een weinig fijnzinnig en achterhaald mensbeeld en ja, ook voor ongelijkheid tussen man en vrouw. Hoe minder hoofddoeken, hoe beter dus wat mij betreft.

 

Maar er zijn nog wel meer dingen die mij persoonlijk niet aanstaan. Borstvergrotingen bijvoorbeeld. Liposucties. Schaamlipverkleiningen. En tal van andere operaties, waarbij in een perfect gezond lijf gesneden wordt enkel en alleen om aan een heersend schoonheidsideaal te voldoen. Waarbij het in veel gevallen zal gaan om het willen behagen van de mannen. Ook omwille van ‘de mannelijke blik’ dus, maar dan net omgekeerd. Ik vind dat al even vernederend voor de vrouwen, dat ze zich op zo’n ingrijpende wijze willen ‘aanpassen’ aan wat van een vrouw nu eenmaal verwacht wordt.

 

Ik snap die dingen dus niet, noch de hoofddoek, noch het koste wat het kost willen beantwoorden aan een bepaald ideaalbeeld qua uiterlijk. Ik vind vrouwen die daarin meegaan dan ook nogal ‘dwaas’, sorry.

 

Maar moet het daarom verboden worden? Dat lijkt me niet. Een van de allergrootste verworvenheden van onze westerse maatschappij is onze persoonlijke vrijheid. De vrijheid om op heel veel vlakken te doen en laten wat je zelf wilt. Of dat nu dom is of niet. Zolang je er een ander geen schade mee berokkent, hebben we het recht om zelf onze keuzes te maken. En ook om onze vergissingen of ‘foute’ keuzes te maken. Wie heeft trouwens het recht om voor een ander te beoordelen of wat hij/zij doet al dan niet fout is? We kunnen er onze mening over hebben, en zelfs proberen te overtuigen en sensibiliseren, maar daar stopt het denk ik. Verdraagzaamheid is immers pas echt wanneer het gaat over dingen waar je zelf niet zo van houdt.

 

Of een hoofddoek kan voor een openbaar ambtenaar, die de overheid vertegenwoordigt, is in feite nog een andere vraag. Er zijn twee strekkingen. De ene gaat uit van een absolute en totale scheiding tussen kerk/geloof en staat, en komt dan logischerwijze uit op een totaal verbod op religieuze symbolen. (Alhoewel ik ook ernstige twijfels heb bij de ware beweegredenen van de pleitbezorgers van een hoofddoekenverbod.) De andere, modernere, gaat uit van actief pluralisme. Dit houdt in dat alle religies en overtuigingen op dezelfde wijze behandeld worden, waardoor het totaalbeeld van de overheid met alle mogelijke diversiteit in haar personeelsbestand, neutraal wordt. Grijs tegenover een regenboog van kleuren, als het ware. Voor zover de personeelsleden in kwestie hun job behoorlijk doen, en hun overtuiging niet laten meespelen in de behandeling van hun ‘cliënten’, neig ik eerder naar het tweede model.

En hoop tegelijk stiekem dat ambtenaren met hoofddoek net door hun werk en hun aanwezigheid in een dergelijke diverse en open omgeving, nog meer geëmancipeerd geraken en na verloop van tijd vrijwillig hun hoofddoek over de haag zullen gooien.

Het valt me immers op dat van de bekende allochtone politicae, de rolmodellen qua emancipatie en integratie, er geen enkele een hoofddoek draagt. Dat stemt toch hoopvol, vind ik.

Een interessant en gedegen standpunt over de hoofddoek vind je bij het VOK.

11:46 Gepost door Virginia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (5) | Tags: politiek, gent, vrouwen |  Facebook |

Da'k het morgen zal doen

't Is intussen al te laat geworden, maar ik hou een post over het hoofddoekenverbod in petto.

Laat mij intussen maar al horen wat ú ervan denkt, beste lezer.

00:21 Gepost door Virginia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bloggen |  Facebook |

12-10-07

Goed bezig

Deze week is het nieuwe parlementair jaar begonnen. Zonder regering, en dus nogal in mineur.

Maar onze groentjes hebben hun start alvast niet gemist. Stefaan Van Hecke heeft aangeklaagd dat door het onding 'notionele intrest' genaamd, grote bedrijven als Electrabel nóg meer winsten maken op kap van de belastingbetaler. En Wouter De Vriendt heeft het miraculeuze sms-jobaanbiedingssysteem van Oostende ontmaskerd. De werkloosheid ging er helemaal niet spectaculair achteruit, in tegenstelling tot wat voor de verkiezingen overal verkondigd werd. Spijtig voor de werkzoekenden en de Sp.a, maar de waarheid heeft ook haar rechten.

Goed bezig, mannen!

20:48 Gepost door Virginia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: politiek |  Facebook |

26-09-07

Red de solidariteit

Onder het motto 'Red de solidariteit' lanceren 400 bekende Belgen een petitie als tegengewicht voor het 'discours van splitsen dat bij de regeringsonderhandelingen hoogtij viert'. Héhé, eindelijk.

Om het met de woorden van Walter Zinzen te zeggen: 'Het wordt blijkbaar normaal om in separatistische termen te denken. Daarom steun ik elke actie die tegengewicht biedt. Ik word antiseparatistischer met de dag.'

www.reddesolidariteit.be

Tekenen kan vanaf morgen.

22:10 Gepost door Virginia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (4) | Tags: politiek |  Facebook |

11-08-07

Jurk

De blote rode zwierjurk die ik op aanraden van Sweety Darling kocht en vandaag voor het eerst droeg, was een echt succesnummer. Complimentjes van alle kanten, zélfs van mijn broer (en dat wil wat zeggen!).

Mijn adem en vetrolletjes werden wel pijnlijk afgesneden door de Just Married bustier die ik eronder droeg, maar ja, wie mooi wil zijn moet pijn lijden. Ik was dan ook errug opgelucht toen ik vanavond mijn allesbehalve elegante maar oh zo comfortabele pyama kon aandoen.

Voor de rest heb ik heimelijk een beetje leedvermaak met Leterme en consoorten; het schijnt precies niet echt goed te lukken, de regeringsonderhandelingen. Tja, dat komt ervan, als je eerst als kernpunt van je programma het verder opsplitsen van het land hebt, zonder er rekening mee te houden dat je daarvoor de Walen wel nodig hebt. 'Goed bestuur'; mon oeil. Net alsof er geen dringender maatschappelijker problemen zijn dan Brussel-Halle-Vilvoorde, of het nog meer versnipperen van de macht in ons klein landje (Iemand nog iets gehoord van het klimaatprobleem onlangs? Of zou dit ondertussen al opgelost zijn?). Een zeer belangrijk argument tegen een verdere federalisering is wat mij betreft het grote succes van rechts en het conservatisme in Vlaanderen; dankzij Wallonië zijn we tot nu toe een hele tijd gespaard gebleven van een rechts federaal beleid, en is België al bij al een redelijk sociaal land gebleven. Helaas ziet het er ditmaal anders uit, met de tsjeven en de liberalen. Als ze eruit geraken tenminste.

Tot slot nog een woord van steun aan Joëlle Milquet: als centrum-linkse en als vrouw moet het allesbehalve een pretje zijn om dag in dag uit met de rechtse heren politici te moeten doorbrengen. Dat ze kritiek kreeg omdat ze ochere ochot één avond naar haar gezin trok (omdat haar zoontje ziek was) is een echte schande, en toont nog maar eens aan hoe macho en vrouw- en gezinsonvriendelijk het politieke bedrijf en veel van haar spelers nog steeds zijn.

09-07-07

The Planet

Gisteren op Canvas gekeken naar 'The Planet', een documentaire die werd aangekondigd als 'An inconvenient truth' voor het MTV-publiek. Het was de moeite. Net zoals bij Al Gore, werd aan de hand van onweerlegbare beelden en feiten getoond dat het nu echt wel vijf voor 12 is. Ook de geïnterviewde wetenschappers lieten geen ruimte voor twijfel of marchanderen; als we nú niet dringend in actie schieten bereiken we binnenkort het point of no return.

Nu zijn we met 6,3 miljard aardbewoners, en we verbruiken al meer natuurlijke grondstoffen en energie dan de aarde kan regenereren. Binnen enkele decennia zullen we met 9 miljard zijn. Een kind snapt dat dat tot problemen moét leiden. Je kan wel een tijdje meer uitgeven dan je hebt, maar de rekening wordt vroeg of laat gepresenteerd.

Bovendien verbruiken we met de dus steeds sneller aangroeiende bevolking, ook steeds meer per hoofd. Steeds meer mensen willen steeds grotere stukken taart. Probleem: we hebben maar 1 taart (lees: aarde), en die blijft even groot. Het zou ook niet echt eerlijk zijn om ontwikkelingslanden zoals China en India, die ongelooflijk aan het boomen zijn, nu te verbieden om zich verder te ontwikkelen naar onze levensstandaard en consumptiepatroon. Maar als iedereen zou leven en consumeren zoals wij westerlingen, zouden we vijf aardes nodig hebben! Helaas is 'Battlestar Galactica' fictie, en kunnen we niet uitwijken naar een paar andere planeten in de buurt.

Uit de documentaire bleek dat zelfs de politici het ondertussen lijken gesnopen te hebben; dat zeiden ze toch. Waarom blijft het dan zo moeilijk om ook echt tot actie over te gaan, waarom is het Kyoto-protocol zo'n processie van Echternach, en waarom halen economische korte-termijndoelstellingen het steeds weer op ecologische, die per definitie op lange termijn zijn?

Omdat politici om de 4, 5, 6 jaar moeten herkozen worden. En omdat de meeste mensen van het hele klimaatprobleem blijkbaar niet wakker liggen (zie de uitspraak van Bruno Tobback enige tijd geleden).

Een psychologe kwam dit mechanisme uitleggen; zeer interessant. Mensen zitten blijkbaar gewoonweg zo ineen dat ze slecht nieuws negeren of bagatelliseren. Het is een ontwijkingstechniek, een overlevingsmechanisme in onze psyche. Om niet door paniek overspoeld te worden in situaties van mogelijk gevaar, wenden we ons af van de alarmerende signalen.

In de klimaatproblematiek is dat mechanisme natuurlijk erg nefast, en kan het de mensheid uiteindelijk helemaal de das omdoen. Een wetenschapster zag het dan ook somber in, en meende dat er pas echt een algemene bewustwording én wil tot handelen zou ontstaan als de natuurrampen en catastrofes, die de laatste decennia enorm toegenomen zijn, nóg groter en talrijker worden, zodat negeren gewoonweg niet meer kan. Maar omdat een vermindering van de hoeveelheid CO2-uitstoot pas na een 50-tal jaren echt effect sorteert, zou het dan best wel eens te laat kunnen zijn.

Laat ons hopen dat het zover niet hoeft te komen, en dat de mensheid nog op tijd beseft dat het nu of nooit is. Zo'n besef, dat zou pas een overlevingstechniek zijn...

21:05 Gepost door Virginia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) | Tags: de wereld |  Facebook |

14-06-07

Could have been so beautiful...

 

tsjeef

Jammer, maar helaas.

21:26 Gepost door Virginia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (7) | Tags: politiek |  Facebook |