03-01-07

Een vreselijk gevaarlijke, liefhebbende crimineel

Het was een drukke dag vandaag. Deze voormiddag met de jongens naar de bibliotheek geweest. Zoals altijd een lawaaierige, maar leuke bedoening. Grote Broer heeft maar één boek over dieren uitgekozen (bizar); Kleine Broer was niet weg te slaan bij de dvd's en computerspelletjes. Ik heb dan zelf maar wat voorlees- en prentenboeken bij elkaar geraapt. Bij het uitchecken kreeg Kleine Broer "jeuk aan zijn poep". Ik moest er eens over wrijven, wat ik vlug-vlug en zo onopvallend mogelijk, gedaan heb. Het ging niet over. Kleine Broer ging dan maar voorovergebukt staan, met zijn kont in de lucht, en beval mij een kusje op zijn poep te geven. "Nee mama, niet met je hand, een echte!" Dat zag je van hier.

's Middags kwam Oma de jongens ophalen voor een logeerpartij. Er stond immers Werk op het programma voor Sweety Darling en mezelf. Vanaf maandag wordt onze badkamer volledig uitgebroken en hopelijk daarna vernieuwd. Sweety Darling begon met frisse moed aan het aftrekken van het behang (dat tot op het plafond hing), daarin deskundig bijgestaan door Opa.  Zo'n vader-zoon moment, daar mag je als vrouw niet tussen komen vind ik. Zelf trok ik dan maar onvervaard stadinwaarts, om me met ware heldinnenmoed in de meute soldenjagers te gooien. It's a dirty job, but someone's gotta do it.

Tweeënhalf uur later had ik een kleine 250 euro uitgegeven en de volgende buit verzameld: 5 broeken, 5 t-shirts, 4 truien, 2 paar wanten en 1 muts voor mijn mannen, en 1 t-shirt voor mezelf (mét bijpassend sjaaltje). Van efficiënt winkelen gesproken. Gelukkig zijn mijn mannen op vestimentair gebied niet zo moeilijk, zolang er geen knopen aanstaan is het allang goed. Dat verdiende een pannenkoek, en wel in het beste pannenkoekenhuis van de stad. Mmmmm; de door de warmte van de pannenkoek gesmolten boter, met de bruine suiker vermengd tot een vurrukkuluk smeuïge siroop, was zoals altijd een streling voor de tong! Ik hoú van zulke tradities.

Daarna nog rap de Zeurkalender van Peter Van Straaten aangeschaft, we begonnen hem al serieus te missen. Niets beter om de dag mee te beginnen dan  zo'n zalig cynische cartoon.

www.petervanstraaten.com

Op de propvolle tram huiswaarts kwam ik terecht tussen twee nogal "aanwezige" manspersonen, die ongeveer het volgende boeiende gesprek voerden:

- Waar is het station?

- Nog een beetje verder, Johnny.

- We gaan dan een goede joint roken. Waar is het station, zijn we er nog niet?

- Nog een paar haltes, Johnny.

- Ah, want ik ga mij daar zetten en de mensen gaan mij geld geven. Ik ga de mensen liefde geven, en zij gaan mij geld geven. Zijt ge zeker dat we juist zijn; ge zijt mij toch niet aan het ontvoeren of zo?

- Nee Johnny, nog een beetje verder.

- De mensen gaan mij geld geven. En ik hen liefde. En als de politie mij komt ambeteren, dan pak ik mijn pistool en knal ze neer! Ik ben een vreselijk gevaarlijke, liefhebbende crimineel. En de meisjes, de meisjes...

- Johnny, een beetje rustig. We zijn er bijna.

- Waar is dat station nu? Goh, dat was ne goeie joint jong. (Tot een andere passagier:) Ik kom uit een psychiatrische instelling, en ze hebben mij laten gaan. Maar de flikken, de flikken, daar moet ik niet van hebben.

 

En toen kwamen we eindelijk aan het station.

De badkamer is intussen gestript; het was een vruchtbare dag.

 

 

23:36 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen, shoppen |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.