04-01-07

Work in progress

Ik beken: empathie is niet mijn sterkste kant. Sommige mensen lijken wel een zesde zintuig te hebben voor de gemoedstoestanden en gevoelige plekken van anderen, waardoor ze zelden iets verkeerds zeggen. Zulke mensen bewonder ik mateloos. Helaas, ik heb maar vijf zintuigen. Het gebeurt dan ook wel eens dat een of andere opmerking van me, in alle spontaneïteit geuit, in verkeerde aarde valt en iemands gevoelens kwetst.

Degene die tot haar zoontje zegt: "Sta daar toch niet zo boertig, met je handen zo in je zakken", terwijl een landbouwend familielid (schoonfamilie dan nog) net op bezoek is, jep, that's me! Of die aan een kinderloos koppel, eveneens schoonfamilie, welgemoed vraagt of ze nog niet aan nageslacht denken, terwijl later blijkt dat ze vruchtbaarheidsproblemen hebben, that's me too. (Jaja, mijn schoonfamilie is dol op mij!)

Het is geen slechte wil nochtans. Eerder slechte genen denk ik.

Hoe dan ook: het is vervelend, voor mezelf en voor mijn "slachtoffers". Actie is dus vereist. Jezelf veranderen is echter niet zo gemakkelijk, en ik geloof niet in mirakels, maar er wordt aan gewerkt. Ik heb nog een jaar of 40...

18:31 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: psychologie |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.