06-01-07

Moeders

     ' Ik weet nog niet waarheen het leven mij zal leiden,       maar van mijn moeders beeld zal niemand mij ooit scheiden.'

Ik heb er een en ik ben er een: een moeder. Ik ben een dochter maar ik heb enkel zonen.

Naar het schijnt is de verhouding moeder-dochter de hechtste maar tegelijk ook de gecompliceerdste van alle gezinsrelaties, moeilijker dan vader-dochter, moeder-zoon en vader-zoon. Deborah Tannen heeft een heel boek gewijd aan de relatie en communicatie tussen moeders en dochters: Trek je dat écht aan? Een veelzeggende titel.

Moeders kunnen hun (volwassen) dochters soms tot wanhoop drijven, dat zullen weinig vrouwen betwisten. Onschuldige opmerkingen als "Zal ik je eens meenemen naar mijn kapper?", "Eet je wel gezond?", "Die dochter van Josiane, die weet zich toch altijd goed te kleden." kunnen ons toch zo gemakkelijk de boom injagen. Ze doen ons denken dat we falen, dat we niet voldoen aan haar hoge standaarden, dat we in haar ogen niet capabel zijn en ons leven niet onder controle hebben. En net omdát ze van onze moeder komen, komen ze dubbel zo hard aan. We willen het soms niet toegeven, aan anderen of aan onszelf, maar de mening van onze moeder is eigenlijk héél erg belangrijk voor ons. We willen dat ze vindt dat we goed bezig zijn, dat we "in control" zijn, dat we het aankunnen. We willen haar goedkeuring kortom. Onze moeder als maatstaf van de wereld.

Onze moeders van hun kant willen en kunnen hun eerste neiging niet onderdrukken, namelijk ons beschermen en goede raad geven. Het is voor hen moeilijk te bevatten dat hun zorgzaamheid het zelfvertrouwen van hun dochters kan ondermijnen en vaak overkomt als kritiek. Ze bedoelen het immers toch goed?

Ja, ze bedoelen het goed, en als dochter is het belangrijk daaraan te denken als je weer eens te horen krijgt: "Trek je buik in" of "Waarom kleed je je niet eens wat vrouwelijker".

Moeders, ze hebben het niet altijd gemakkelijk. En hun dochters ook niet.

 

Deborah Tannen, Trek je dat écht aan. Hoe moeders en dochters met elkaar praten.

P.S.: Bij het nakijken van mijn boekenkast, ontdekte ik ook nog de volgende lectuur: Dochters en Moeders. Een nuttige handleiding voor het begrijpen van deze ingewikkelde relatie (Jean Woollard), en Dochters en Moeders. Over een nieuw en inspirerend verbond (E. Debold, M. Wilson en I. Malavé). Voorwaar een thema dat mij bezighoudt.

 

22:17 Gepost door Virginia in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: psychologie, familie |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.