09-01-07

Kunnen wij het maken? Dat valt nog serieus af te wachten.

To boldly go where no man has gone before*: we zijn aan het verbouwen. De badkamer. Zoals velen zullen kunnen beamen, de eerste Natuurwet Der Verbouwingen is: Verbouwingen = Miserie.

Het begint met het zoeken van een betrouwbare, degelijke stielman die u algelijk niet in de zak zet. Niet gemakkelijk, ik zweer het. Ik bespaar u de details, maar na miljoenen telefoontjes, maanden wachten op offertes, een knoeier die onze tijd en goodwill verspild heeft, nog eens miljoenen telefoontjes (volgens mij is het een complot en een test van het gilde der stielmannen: zijn deze sukkels het waard dat ik bij hen geld ga verdienen? Willen ze het wel hard genoeg?) , is het eindelijk zover: ze zijn eraan begonnen. Hé hé, eerste hindernis genomen.

Maar dan begint het pas. "Goh, die muur is hier toch wel raar gezet hé." (Weet ik veel, we hebben dit huis gekocht toen het er al stond met muren en al.); "Ja, ik weet niet of dat gaat lukken met die leidingen. Ik weet niet wat ik ermee ga doen." (Ja, ik nog minder. Wie is er hier gvd de stielman?) en andere opbeurende opmerkingen doen u al gauw de moed in de schoenen zinken. Was deze verbouwing wel zo'n goed idee? Wat was er eigenlijk mis met de oude badkamer? Die barsten overal, ach wie ziet dat nu? Die onbruikbare lavabo op regenwater, we wassen ons toch in de logeerkamer? Die wasmachine zonder aparte afvoer die dus via het bad moet geleegd worden, akkoord, een beetje onpraktisch, maar het ging toch? En dat roze sanitair was toch ook niet zó verschrikkelijk lelijk?

Maar alla, komaan, ze zijn er dus aan begonnen. En hoe. Alles is uitgebroken, tot op de ruwe steen. En er zit een mega gat in de muur tussen de badkamer en de berging. Als dat maar goed komt. Natuurlijk komt dat goed, ja toch?

Deze avond kwam ik blijgezind van mijn dagtaak thuis, content dat er weer heel wat werk zou verzet zijn en dat het nu toch echt wel opschiet. De stielmannen waren al weg, ik werd opgewacht door Oma die de kindjes van school gehaald had. "Ah, zijt ge daar. Ja, er is hier een probleem: ze gaan ook beneden moeten kappen en breken want de afvoer van de wc zit helemaal verstopt." Qué? "Ja, ze gaan hier in de muur van de living moeten kappen. Kom, help maar al met de gordijnen af te halen. En zet al dat speelgoed opzij." De kerstboom was ondertussen al helemaal ontmanteld. Ik was een beetje van mijn apropos; een mens krijgt nog niet eens de tijd om even te bekomen als ze thuis komt. Nu is het zo dat ik zeer slecht om kan met technische calamiteiten. Ik voel me dan zo hulpeloos, en begin nogal rap te panikeren. In de living kappen, dat betekent overal puin en gruis! Onbewoonbaarheid! En ons spanplafond dat helemaal slap ergens in een hoekje hangt!

Toen de gordijnen eraf waren, kon ik weer helder denken. Ach, het zal wel loslopen zeker. Relativeren, relativeren. Er zijn zoveel ergere dingen in de wereld. Oorlog, Aids, de kindjes in Afrika, getrouwd zijn met een Pfaff-dochter, werken voor Freya Vandenbossche,... Daarmee vergeleken stellen onze verbouwingsperikelen toch niets voor?

Maar ik zal zó blij zijn als alles tot een goed einde wordt gebracht!

* Zo is het natuurlijk niet, maar zo voelt het wel.

23:07 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: badkamer |  Facebook |

Commentaren

Alhoewel mij even de zin bekruipt om een grijnslachje te tonen, houd ik mij in. Dit project staat ons namelijk ook te wachten. Ik wou bijna zeggen "binnenkort", maar wéét intussen uit ervaring dat dat in verbouwingsland een heel rekbaar begrip is ;-)

Veel sterkte!

Gepost door: Stientje | 10-01-07

Ik ga hier mein Schatz attent op maken, hihi ! Gedaan verbouwingsplannen.

Gepost door: Momus | 10-01-07

Foto's maken, voor in het 'voor en na' plakboek!

Gepost door: joke | 10-01-07

Verdorie Virginia, dit had ge beter gecensureerd zenne! Merci he ;-)

Gepost door: Kim | 10-01-07

Oh help zeg, ik zou voor minder beginnen panikeren: kappen in mijne living, aaah.
Mor allez, mischien nog een geluk dat ge het niet allemaal zelf moet doen.

Gepost door: niesje | 10-01-07

Je moet aan het einddoel denken hé! Hoe schoon gaat jullie badkamer wel niet zijn, hoe vaak kan je dan wel niet genieten van een zalig relaxerend bad...

Al doet het me wel lichtjes twijfelen aan onze plannen om de woning hiernaast samen te voegen met de onze.

Gepost door: Ellen | 10-01-07

De commentaren zijn gesloten.