20-01-07

Een plaats voor alles en alles op zijn plaats...

... is het motto hier ten huize Virginia!

I wish... Nochtans hou ik wel van orde: alles netjes weggeborgen, geen rommel die rondslingert, geen schuiven en kasten vol overbodige troep, alles lekker overzichtelijk, less is more, aaah, het lijkt me zalig om zo te leven! Helaas, het is niet voor mij weggelegd. Niet alleen ontbeer ikzelf de nodige talenten en wilskracht om mijn huis ordelijk te houden, bovendien heb ik hier ook een paar Zeer Slordige Medebewoners.

Om te beginnen Sweety Darling. Een schat van een man, dat staat buiten kijf, maar orde en netheid zijn niet zijn sterkste punten. Hij is zo'n beetje het type Verstrooide Professor. Dat wil zeggen dat hij alles wil bewaren over de diverse onderwerpen die hem interesseren (en dat zijn er veel), dat hij echter geen tijd heeft om al dat bewaarsel ook netjes te sorteren en klasseren, en dat hij bijgevolg overal stapeltjes creëert (knipsels, boeken, kranten, tijdschriften, cd's, dvd's, video's,...) die ons huis langzaam in hun bezit aan het nemen zijn, zoals woekerplanten het oerwoud. Ik moet toegeven, het is al verbeterd. Toen ik hem pas kende, bewaarde hij àlle kranten (+ bijlagen!), Humo's en Knacks; nu nog enkel die tot 6 maanden terug ongeveer. Het is dus toch al een béétje tot hem doorgedrongen dat zijn verzamelwoede eigenlijk niet zoveel zin heeft, want in die stapels van hem vindt een kat haar jongen niet meer terug. En bovendien is er nu het internet, jochei! Af en toe overvalt mij de onweerstaanbare drang om eens goed kuis te houden, en dan wil ik zoveel mogelijk weggooien. Dat zijn niet onze meest gezellige momenten als koppel. Want uiteraard wil Sweety Darling juist zo wéinig mogelijk weggooien. Maar ach, tijdens ons ruim 9 jaar durend samenwonen, zijn we toch altijd tot een leefbaar compromis gekomen. Hij gooit wat weg, ik kijk wat door de vingers. Water bij de wijn en zo, weet je wel.

Deze namiddag was Sweety Darling stoer mannenwerk aan het doen: het schilderen ener gietijzeren radiator. De kinders waren naar een verjaardagsfeestje, alles peis en vree dus. Na de afwas en het containerpark had ik zowaar nog een uur vrije tijd over, en overviel mij weer de Grote Opruimwoede (ook wel uit plichtsbesef dat ik toch ook iets nuttigs moest doen terwijl mijn liefste zich zo stond uit te sloven; dat katholiek schuldgevoel toch). Deze keer werd "het kastje" het voorwerp van mijn manische bui. "Het kastje" is een opbergmeubel met 3 grote lades dat in onze woonkamer staat, en waarin de kinderen hun papieren, tekeningen, stickerboeken, prenten, dierentuinfolders, speelgoedcatalogi, potloden, wasco's, en vooral héél veel knipsels bewaren. Ik moet u niet vertellen dat "het kastje" vooral éne grote nest is. Maar niet voor lang meer, als het van mij afhing, aha! Ik begon dus ijverig te sorteren: Wat Nog Bewaard Mocht Blijven en Wat Weg Moest. Tot die laatste categorie behoorden: lelijke tekeningen (geen paniek: als liefdevolle moeder was ik heel mild in mijn beoordeling), catalogi die meer gat dan catalogus waren (Grote Broer knipt al het speelgoed uit dat hij graag wil hebben, en hij wil er veel), folders van Bellewaerde anno 1975, kleurboeken die volgekleurd waren, gekreukte en verfrommelde papieren. Redelijk, toch? Wat Weg Moest gooide ik in de bak voor het oud papier, die in onze keuken staat. Toen Het Kastje min of meer opgeruimd was, en ik vrij tevreden was over het resultaat, was het tijd om de gebroeders af te halen op het verjaardagsfeestje.

Bij thuiskomst kreeg Grote Broer echter direct in de smiezen waarmee ik mij het laatste uur onledig had gehouden. Diép verontwaardigd was hij, en meer dan de helft van Wat Weg Moest werd onmiddellijk weer uit de oudpapierbak gevist. Mijn argumenten ("Je kan toch niet alles bewaren!") hadden nog minder impact op hem dan ze hebben op zijn vader.

Tja, de appel valt niet ver van de boom zeker.

P.S.: Mijn ultieme tactiek bestaat erin om dingen stiekem weg te gooien, achter het gat dus. Ik weet het, niet schoon, maar ze laten mij geen keus. Ordnung muss sein.

21:13 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: sweety darling, kinderen, huishouden |  Facebook |

Commentaren

LOL. Ik heb me vanmorgen ook over enkele stapels post, tekeningen, knipsels, kranten en tijdschriften ontfermd. Ik maak me geen illusies echter: binnen de kortste keren ziet er weer even rommelig uit. Een tijdlang stoort me dat helemaal niet, en dan opeens -zonder duidelijke reden- kan ik het niet meer verdragen *rolling eyes*
A propos: mijn grootmoeder hanteerde vroeger hetzelfde moto ;-)

Gepost door: kim | 20-01-07

Muss, Lieveke, Muss. Zonder Umlaut ;-)

Voor de rest zeerrrrr herkenbaar. Helaas ;-)

Gepost door: Stientje | 20-01-07

Oeps, 't is al verbeterd.
Kim, ik heb dat ook vooral op bepaalde momenten in de maand; het zal iets hormonaals zijn.

Gepost door: Virginia | 21-01-07

stropdassen Beste lezer,

Op zoek naar een mooie stropdas voor een feest, sollicitatie of gewoon omdat het van je baas moet of omdat je het zelf mooi vindt.

Maar vecht je altijd met die knoop, kijk dan eens op www.whytie.nl

Bij Whytie hebben we alleen stropdassen die je niet hoeft te strikken / knopen.

Dat is makkelijk en mooi!

Met vriendelijke groeten,

Whytie

Gepost door: whytie | 11-06-08

De commentaren zijn gesloten.