21-01-07

Manic Sunday

Ik weet niet wat het was vandaag, maar de kinderen waren wild, wild, WILD. Het begon nochtans redelijk goed: Grote Broer liet mij genadig tot 7 uur slapen, Kleine Broer was er zelfs maar om 8 uur. Broederlijk bekeken ze samen een dvd over dinosaurussen, terwijl ik rustig verder ontbeet. Na de dvd begonnen ze, zoals gewoonlijk, op en rond elkaar te hangen, wat in het begin heel plezant was, maar na een tijdje natuurlijk op ruzie uitliep. De volgende dvd dan maar: iets over de dieren van Noord-Amerika (en sabeltandtijgers bestaan dus wel, Momus!) Héhé, weer eventjes rust.

Grote Broer had echter een project: hij zou van een kartonnen doos een Dinoland maken, alwaar Kleine Broer dan zijn dinosaurussen kon uitstallen. Na enkele pogingen tot uitstel van mijnentwege (ik had de keukentafel nodig om eten te maken), was er echter geen houden meer aan. Zucht. Dan maar een bijtafel goed bedekt met krantenpapier, en de verf uitgehaald.

Soep maken terwijl twee kleuters zitten te schilderen, is multitasken voor gevorderden, ik zweer het u. Telkens moest ik rechtspringen om a) verfpotten te behoeden voor een val op de keukenvloer, b) borstels uit te spoelen alvorens deze in een andere kleur verf belandden of c) klodders verf van 1 cm dik wat meer uit te helpen smeren. Ik sluit dan ook niet uit dat de balletjes vandaag een beetje kleurrijker waren dan gewoonlijk. Toen de nood het hoogst was, was de redding nabij en stond Sweety Darling op. Ik liet hem achter met twee besmeurde kinderen en een pot soep op het vuur, en ging douchen (zonder muts!) en mij aankleden.

Ook na het middageten bleven de gebroeders in een vervelende bui: elkaar niet met rust kunnen laten, speelgoed afpakken, enfin, ge kent dat wel. We besloten dat Kleine Broer moe was, en beter een dutje zou doen. Kleine Broer verzette zich echter heftig: "Ik ben niet moe-hoe! Ik wil niet slapen! Ik wil spé-élen! Ik ga flink zijn!", ondertussen driftig in zijn ogen wrijvend en wenend van vermoeidheid. Dan maar weer naar beneden, waar het spel van voor af aan begon: "Hij heeft mijn slang afgepakt!" "Maar ik had hem eerst!" "Nee, ikke!" etcetera etcetera. Opnieuw naar boven dus, waar ik samen met Kleine Broer in het grote bed kroop, en we uiteindelijk allebei in slaap vielen. Oef zeg.

Na ons gemeenschappelijk dutje, was zijn humeur merkbaar verbeterd. Tot hij beneden kwam en, alweer, ruzie kreeg met Grote Broer. We besloten dat het tijd was voor wat frisse lucht. Natuurlijk begon het op dat moment juist te regenen, edoch we zetten door. Op naar de Bourgoyen-Ossemeersen, een natuurgebied in de buurt waar je heerlijk kan wandelen.

Wat een goed idee! Met hun laarsjes aan liepen de broertjes vrolijk in plassen en modder, zingend zowaar en zonder ruzie te maken! De zon scheen alweer, en zorgde voor een magnifiek zicht op de overstroomde meersen vol watervogels. De wolken weerspiegelden paars, grijs en oranje in het water; we werden er allemaal rustiger van. Na een uurtje wandelen werd het schemerig en gingen we nog iets drinken in de cafetaria. Alwaar Kleine Broer zijn chocomelk over mijn broek uitgoot. "Ja, je hebt wel je handen vol met kinderen hé", reageerde een kennis die er zelf geen heeft.

Intussen liggen ze allang lief te slapen in hun bedjes. Het Dinoland is prachtig geworden, met prehistorische bomen en een vulkaan in actie; de dino's staan er gelukkig te wezen. Zondagen met het hele gezin, gezellig!

 

23:08 Gepost door Virginia in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (4) | Tags: dieren, kinderen, uitstapjes |  Facebook |

Commentaren

Wat ben ik "blij" dit te lezen ;-)))

Gepost door: Stientje | 22-01-07

ik denk dat het de lucht was - onweer was gisteren op komst en dat was hier niet veel beter!

Gepost door: els | 22-01-07

;-)) Wat een schatjes van kindjes heb je toch !

Gepost door: niesje | 23-01-07

Ben jij over mijn zonen bezig? ;-)
Hier is de buitenlucht ook altijd De Oplossing!

Gepost door: Najama | 23-01-07

De commentaren zijn gesloten.