23-01-07

Versje

Er was eens een dino heel groot en heel groen

Die vroeg aan een muisje: Toe, geef me een zoen!

Nee, zei het muisje, dat doe ik niet                       

Nu huilt de dino een zee van verdriet.

Dit versje heeft Kleine Broer op school geleerd, en hij zegt het allerschattigst op, zwaaiend met zijn vingertje bij "Nee, dat doe ik niet". Daarna vraagt hij telkens: "Waarom wil het muisje geen zoentje geven?" Om dan zelf maar meteen het antwoord te geven: "Omdat hij bang is van de dino!".

Zucht, zo lief.

 

23:45 Gepost door Virginia in Liefde | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kinderen, poezie |  Facebook |

Commentaren

Oooh, ons Beertje had dat dit jaar ook geleerd, zoooo schattig hè!

Gepost door: Lunatic | 24-01-07

Ik vond het zo leuk dat ik het Groot Ventje ook eens gelezen heb. En hij heeft het op zijn beurt al aan papa en Klein Ventje en de opa's en de oma's opgezegd :-)

Gepost door: Karin | 27-01-07

De commentaren zijn gesloten.