31-01-07

Straat

Hoewel wij in de stad wonen, is onze straat heel groen en rustig. Ze wordt hoofdzakelijk bewoond door middenklassers, waarvan een behoorlijk deel ambtenaar of (ex-) leerkracht. Qua leeftijd zijn er grosso modo twee groepen: de babyboomers, die hier van in den beginne (t.t.z. de jaren 60) wonen, en de dertigers, die er pas de laatste jaren zijn bijgekomen.

 

Sinds enkele jaren houden we jaarlijks een bescheiden straatfeest, waarop we de hele straat uitnodigen voor een hapje en een drankje. Gisteravond was er nog eens vergadering van het organiserend comité. Zo’n vergadering heeft telkens een hoog “In de Gloria”-gehalte.

 

In dit comité zijn de twee leeftijdsgroepen vrij evenredig vertegenwoordigd. Bij de “jongeren” horen: ikzelf; mijn zeer dynamische buurvrouw Lies; Myriam, de mama van een schoolvriendje van Grote en Kleine Broer; Piet, mijn nonchalante en sympathieke overbuurman; en Heleen en Adam, de vegetariërs van de straat. De “ouderen” zijn: Roger, een gepensioneerd leerkracht die nu nog bijklust als fiscaal adviseur, Lucy en Jean, een zeer vriendelijk eveneens gepensioneerd leerkrachten-echtpaar, en Eddy, ex-Keizer-Carnaval en ouderdomsdeken van het gezelschap.

 

De vergaderingen verlopen allesbehalve efficiënt. Hoewel ik tot “voorzitster” gebombardeerd werd, lukt het me niet er enige orde in te houden. Bij elk besproken agendapunt wordt er bijna onmiddellijk afgedwaald en allerhande roddels verteld over de diverse straatbewoners. Minutieus wordt bijgehouden welk huis nieuwe bewoners heeft of krijgt, hoe het met de gezondheid van deze of gene is, welke koppels er uit elkaar gegaan zijn, wie er tegen wie gezaagd heeft over allerlei zeer belangrijke aangelegenheden zoals daar zijn: de staat van het speelpleintje, de bomen die niet gesnoeid zijn, de brommerkes van de jonge gasten die voor lawaaioverlast zorgen, de loslopende honden van mijnheer X, de blaffende honden van mevrouw Y, enzovoort enzovoort.

 

Omdat ik mijn buren graag te vriend wil houden, en natuurlijk ook omdat het interessant is om van de laatste nieuwtjes op de hoogte te zijn, laat ik meestal maar begaan, en neem pas na een kwartier de teugels weer in handen – of doe althans een poging daartoe. Daarbij wordt het mij niet altijd even gemakkelijk gemaakt door met name Adam en Roger. Deze mannen zijn nogal van het “precieuze” soort, en zien bij elk geopperd voorstel direct Grote Risico’s en Gevaren. Zoals bijvoorbeeld: ‘Alcohol serveren ’s namiddags?! Gaan we dan geen grote bende zatte mensen krijgen?!’ ‘Broodjes verkopen?! Is dat niet gevaarlijk i.v.m. salmonella en voedselvergiftigingen en zo?!’ De rest van het gezelschap put zich dan telkens uit in het aandragen van goede argumenten en oplossingen om hen alsnog te overhalen. Meestal lukt dat gelukkig wel.

 

Van een ander kaliber echter is onze Prins Carnaval, ZKH Eddy I. Deze 70-plusser hoort niet meer al te best, en luistert bovendien niet altijd, waardoor het meer dan eens voorkomt dat hij, een half uur nadat een punt in het lang en breed besproken is én er een consensus over bereikt is, onze dringende aandacht vraagt voor dat ene welbepaalde punt. Bovendien is hij een beetje wantrouwig, en denkt hij nogal rap dat we de draak met hem steken (niet altijd ten onrechte, moet ik toegeven). Hij heeft ook vaak heel aparte voorstellen, zoals gisteren bijvoorbeeld: een play-backshow organiseren op het volgende straatfeest. Uitgevoerd door de, veelal bejaarde, bewoners wel te verstaan. Als je dan, omdat je denkt dat hij aan het zwanzen is, begint te lachen, is hij op zijn tenen getrapt, en klaagt hij dat hij niet au sérieux genomen wordt. Ik heb intussen al geleerd om mijn vrolijkheid om zijn uitspraken een beetje weg te steken, maar dat lukt helaas niet altijd even goed.

 

Maar kom, uiteindelijk is het toch wel leuk dat we nu al 6 jaar zonder grote problemen zo samenwerken, en het straatfeest is al altijd een groot succes geweest. En zoals ZKH Eddy I zegt: “Beter een goede gebuur, dan een familielid dat al wat verder woont!”

16:16 Gepost door Virginia in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) | Tags: buren, gent |  Facebook |

29-01-07

Betrapt!

Vanavond was het mijn beurt om Kleine Broer in bed te stoppen. Zijn avondritueel bestaat uit: pyama en pamper aandoen, tandjes poetsen, verhaaltjes lezen en "een beetje bijliggen", en duurt zo al gauw minstens een half uur. Omdat ik echter nog moest gaan sporten, waren het deze keer 3 vrij korte dinoverhaaltjes (for the record: na schooltijd had ik al het volledige boek van 'Walking with beasts' doorgenomen). Na de verhaaltjes wou Kleine Broer nog wat in het boek kijken, maar ik zei dat hij nu echt moest  slapen, en legde het weg. Ik kroop er gezellig bij, maar al na 2 minuten sommeerde hij: "Weg mama! Je moet gaan sporten." Okee dan, een beetje beteuterd verliet ik zijn kamertje en ging boven mijn sportzak halen. Vreemd dat hij zo gewillig wou gaan slapen, maar het kwam wel goed uit.

Maar wat zag ik toen ik terugkwam en aan zijn deur passeerde? (Kleine Broer slaapt met de deur open en het ganglicht aan.) Mijn jongste telg lag heel gezellig in zijn bed nog wat in het dinoboek, dat hij er weer bijgehaald had, te 'lezen'.

Het begint al vroeg; hij is nog maar drieënhalf!

 

Verder heb ik deze namiddag de eerste krokusjes gespot. De lente komt eraan! (We mogen toch dromen hé.)

Krokus

 

21:51 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kinderen, lezen |  Facebook |

28-01-07

Casanova

Op aanraden van deze mijnheer ben ik de memoires van deze mijnheer aan het lezen. Erg onderhoudend en interessant, vooral omwille van de vele details over het leven en de mentaliteit in de 18de eeuw. En af en toe heeft hij best iets zinnigs te zeggen:

     ' Ik geloof dat de enige voorgevoelens waar een wijs man aandacht aan moet schenken, degene zijn die hem onheil aankondigen: deze komen voort uit zijn verstand. Voorgevoelens van komend geluk worden door het hart ingegeven, en het hart is een dwaas (...).'

     ' Als ik het goed met de franciscaan had kunnen vinden, als, als, als - door mijn hoofd gingen al die vervloekte alsen die opkomen bij een man in nood die nadenkt over zijn situatie en nog ongelukkiger wordt als hij goed heeft nagedacht. Daar staat tegenover dat hij leert te leven. Iemand die weigert na te denken, leert nooit iets.'

22:18 Gepost door Virginia in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) | Tags: lezen |  Facebook |

27-01-07

Chips

Bugles Original Flavor

Grote Broer is dol op chips (van wie zou hij dat toch hebben?). Toen hij mee moest om boodschappen te doen voor het bezoek van morgen, kon ik hem dan ook enkel overhalen door te beloven dat hij dan de chips mocht uitkiezen. De keuze viel op een mega-groot pak met 8 kleine pakjes erin. Daarmee heeft hij dan deze namiddag winkeltje gespeeld. En een chips-brochette gemaakt. Creatief is hij wel, ja.

Bij het onderstoppen vanavond zei hij: 'Ik kan niet wachten tot het morgen is!' Ik: 'Waarom?' 'Omdat we dan chips gaan eten!' Ik, lichtjes gealarmeerd (het is Sweety Darlings uitslaapdag morgen): 'Maar je moet daar niet te vroeg voor opstaan hé, want die chips gaan we maar 's middags eten. En hoe langer je slaapt, hoe vlugger het middag is.' Grote Broer: 'Ja, want dat heb je al een stuk van de voormiddag opgebruikt hé, om te slapen.'

Zo is dat. En dan ga ik nu een zak chips eten.

22:01 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: kinderen |  Facebook |

Waarom?

 

Kleine Broer heeft zo zijn lievelingsverhaaltjes voor het slapen gaan. Eén ervan is 'Dikkie Dik en de goudvissen', en het voorlezen gebeurt altijd volgens hetzelfde stramien:

 

In de vijver zwemmen goudvissen.

-         Mama, die ene goudvis lacht.

-         Ja.

-         Waarom?

-         Omdat hij blij is, omdat hij plezier heeft.

-         Waarom heeft hij plezier?

-         Omdat hij aan het zwemmen en het spelen is.

-         Waarom is hij aan het spelen?

-         Omdat hij dat leuk vindt.

Wat zijn ze mooi van kleur: helemaal oranje, net als Dikkie Dik.

-         Maar hun kop en hun staart is niet oranje, alleen hun buik!

-         Ja.

Maar Dikkie Dik heeft een heel stout plannetje. Hij wil zo’n goudvis pakken en opeten!

-         Waarom?

-         Omdat hij dat lekker vindt.

-         Waarom vindt hij dat lekker?

-         Poezen lusten graag vissen.

Voorzichtig klimt hij op de tak die boven het water hangt. De goudvissen hebben nog helemaal niets in de gaten.

De tak buigt langzaam door.

-         Hij moet beter op een dikke tak kruipen!

-         Ja.

’t Is een heel klein dun takje en Dikkie Dik is een grote dikke kater en dus…:

-         Oeps!

Oeps…Ik val…Help!

PLONS…daar ligt Dikkie Dik in het water. De goudvissen schrikken zich een ongeluk.

-         Waarom?

-         Omdat ze bang zijn van Dikkie Dik.

-         Waarom zijn ze bang?

-         Omdat hij ze wil opeten.

Wat gebeurt er allemaal?

-         Ze zwemmen alle kanten op!

Ze zwemmen alle kanten op.

Gelukkig kan Dikkie Dik zich aan een dun takje vasthouden en weer op het droge klauteren.

-         En waar is de andere goudvis?

-         Ik weet het niet.

-         Die zwemt onder water!

En wat ziet hij daar…?

-         Een goudvis!

Een goudvis! Die is van schrik uit het water gesprongen.

Zo heeft Dikkie Dik toch een vis gevangen!

-         Waarom?

-         Om op te eten.

-         Waarom?

-         Omdat poezen vissen lusten.

-         Maar ze lusten ook soms vogeltjes!

 

Een echte wijsneus, onze Kleine Broer...

21:12 Gepost door Virginia in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen, lezen |  Facebook |

26-01-07

Balsem

Een rotdag op het werk.

Het gevoel krijgen dat men je niet vertrouwt, respecteert, je niet au sérieux neemt.

Het gevoel hebben dat je niets goed kan doen.

Eerst heel kwaad worden, en daarna zwelgen in zelfmedelijden.

Je laatste restje motivatie ook kwijt zijn, en dus niets nuttigs meer doen de rest van de dag.

De uren en minuten aftellen naar het weekend.

 

En dan thuiskomen.

Twee enthousiaste kinderstemmetjes rennen je tegemoet ‘Mama, mama!!’.

Vier warme armpjes die je om ter eerst willen omhelzen. ‘Mama, wil je ravioli of worstenbroodjes?!’

 

Zo heerlijk kan thuiskomen zijn.

 

21:09 Gepost door Virginia in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen, werk |  Facebook |

25-01-07

vergaderen

Net terug van de vergadering van onze lokale partijafdeling. Bij min 2 met de fiets, jaja, je moet er iets voor over hebben. Veel nieuwe gezichten, en zowat een verdubbeling van het normale aantal aanwezigen; dat doet deugd! Eén van de nieuwe gezichten was een oude studiegenoot, en tevens schrijver van het toneelstuk waaraan ik me ooit vergrepen heb. Ik moet de video-opname nog ergens liggen hebben, maar die is niét voor publicatie vatbaar. En ik ben trouwens toch totaal onherkenbaar (wat niet van iedereen gezegd kan worden...)

Maar soit, de vergadering dus. We hadden het voornamelijk over de grootse plannen voor het Sint-Pietersstation. Op zich juichen we het toe dat men daar serieus gaat investeren, dat het station uitgebreid wordt, en zelfs dat er kantoren in de buurt bijkomen. Maar de megalomane schaal van het project stoort ons. Omdat een of andere hippe architect het lumineuze idee kreeg dat Gent, stad van torens, er dus nog enkele bij moet krijgen, zullen hele woonwijken in de schaduw van mastodont-kantoorgebouwen komen te liggen. Ook de parking voor maar liefst 2810 wagens (dit is groter dan alle huidige parkings in Gent samen!), is ons een serieuze doorn in het oog. Zeker als je weet dat de huidige tijdelijke parking niet vol staat; een telling leverde amper 600 auto's op. Meer mensen het openbaar vervoer op krijgen, daar zijn we natuurlijk 100% voor, maar het is niet de bedoeling dat ze eerst allemaal met de wagen naar het station komen. Dan staan ze immers toch weer in de file, en de woonkwaliteit van de bewoners wordt er ernstig door aangetast.

Ten slotte is ook de nieuwe verbindingsweg met de R4, door een woonwijk én een natuurreservaat, géén goed idee. Natuurlijk zuigt zo'n nieuwe weg weer meer verkeer aan, met de bijhorende luchtverontreiniging. En de Europese normen voor fijn stof worden in onze stad nu al ruimschoots overschreden.

Nee, projectontwikkeling aan een station: prima, uitstekend, maar dan wel graag op mensenmaat.

Meer info op www.buitensporig.be

 

 

 

23:25 Gepost door Virginia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (7) | Tags: politiek, gent |  Facebook |