04-02-07

De Kloof

Deze namiddag zijn we, tussen het poetsen en opruimen door, naar het vertelfestival 'Ijsbreker' geweest, een productie van Van Stoel tot Stoel. Omdat er verteld werd volgens leeftijd, hebben we ons gesplitst: Sweety Darling ging met Grote Broer luisteren naar Jean Bosco Safari, ik met Kleine Broer naar het kleuterprogramma.

Het zaaltje lag bezaaid met kussens, waarop de kleine toehoorders mochten gaan zitten. Kleine Broer vond mijn schoot echter nog net iets zachter, en ik, ik vond het heerlijk, dat warme lijfje zo dicht tegen me aan. Hilde Rogge vertelde twee verhaaltjes: een over de Tandenfee en het Bedmonster, en een over Heksje Heksiminie. De Tandenfee leek in feite meer op een heks, maar dan met een roze jurk en punthoed, en wou de tandjes van de kindjes met een grote nijptang uittrekken! Kleine Broer sidderde eventjes, maar bleef gefascineerd luisteren.

Na de verhaaltjes waren er pannenkoeken. Kleine Broer heeft er vijf opgesmikkeld.

Bij Grote Broer was het naar verluidt ook heel tof. Het verhaal ging over de jungle en wilde beesten, dus echt iets voor hem. Bij het imiteren van een leeuw, heeft hij naar het schijnt de meeste decibels geproduceerd. That's my boy!

Dit alles vond plaats in de lokalen van Victoria Deluxe, een sociaal-artistieke werking met een groot engagement voor de zwakkere groepen in onze samenleving. Het publiek deze namiddag behoorde daar op het eerste zicht niet echt toe. Ik zag veel al wat oudere ouders, wiens kinderen naar Freinet- en andere methodescholen gaan; moeders met lange, bohémien-achtige, linnen of wollen rokken en tunieken; vaders met hippe brilletjes of rastakapsels, kinderen die Palmyra of Helder heten. 'Geitewollensokkers' dus, zoals men ze in de volksmond pleegt te noemen. Ik voelde me weer zeer burgerlijk.

Nu heb ik persoonlijk helemaal niets tegen dergelijke mensen, integendeel. Er zitten er genoeg in onze vriendenkring, en over het algemeen zijn het toffe en  geëngageerde mensen. Maar ik kreeg daardoor wel de indruk dat het vertelfestival weer een zaak van de 'happy few' was, en dat cultuurparticipatie door zwakkere groepen een zéér moeilijke opdracht is.

21:22 Gepost door Virginia in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (4) | Tags: kinderen, cultuur en zo, uitstapjes |  Facebook |

Commentaren

Het is een oud zeer, en hoewel er veel aan gedaan wordt en er veel projecten opgezet worden, blijft het inderdaad moeilijk, cultuurparticipatie door zwakkere groepen in de samenleving. En het is een beetje een vicieuze cirkel he: als de ouders weinig interesse hebben, geven ze die ook niet door aan de kinderen, en komen die er dus niet op jonge leeftijd mee in contact, en ontwikkelen ze die interesse dus ook niet, en geven ze ze op hun beurt ook niet door aan hun kinderen... Gelukkig zijn er ook mooie projecten, die niet wachten tot die groepen naar hen komen, maar die naar hen toe gaan, soms tot in hun woonkamer (bijvoorbeeld de Boekenkaravaan)...

Gepost door: Karin | 05-02-07

Inderdaad Karin, het is zeker niet simpel. Maar toch vind ik het belangrijk dat men blijft proberen. Het is sowieso iets van de lange termijn, denk ik.

Gepost door: Virginia | 05-02-07

Oei, zeg, ik voel mij aangesproken als geitenwollensok *grijnssmiley*

Maar ik volg je wel, hoor.

Gepost door: Stientje | 05-02-07

Stientje, juist daarmee dat ik u zo een toffe vind hé ;-).

Gepost door: Virginia | 06-02-07

De commentaren zijn gesloten.