07-02-07

Avonturenkamp

Grote Broer bleef dus nog een dagje thuis, om uit te zieken, want koorts had hij niet meer. Hij was nog steeds vol van zijn avonturenkamp (dat nog niet mocht uitgepakt worden wegens nog niet jarig), en vroeg een paar keer of hij er mocht naar gaan kijken. Naar de doos dus. Aan een zieke kan ik niet veel weigeren, dus werd zijn verjaardagsgeschenk weer te voorschijn gehaald. Smachtend zat hij er naar te kijken. Playmobil-diertjes werden bovenop de doos gezet; in zijn fantasie waren ze al vrolijk aan het spelen met de nog-ingepakte. Ik kon het uiteindelijk niet meer aanzien, en zei, softie die ik ben: 'Wat als je toch je cadeau nu al mag opendoen? Omdat je ziek bent. Maar dan krijg je geen cadeau meer op je verjaardag zelf hé.' Ogen zo groot als schoteltjes: 'Echt mama?! Echt?!! Oh, dank je mama, dank je!!!' Amai, ik had nogal eens gescoord!

Maar dan begon de miserie: de assemblage van het avonturenkamp. Ik kan hier alleen maar De Huisvrouw bijtreden: welke **** idioot heeft die pakjes zo samengesteld?!! Voor elke **** boom moest ik wel 5 verschillende zakjes openscheuren. Van enige logica was hoegenaamd geen sprake. En die onderdeeltjes zijn zo pietepeuterig dat ik meer dan eens vloekend heb lopen zoeken naar die ene missing link, zonder dewelke het hele avonturenkamp in elkaar zou stuiken. Dat de vloer al bezaaid lag met andere Playmobil, hielp natuurlijk ook niet. En twee ongedurige kleuters, die zo vlug mogelijk met de nieuwe aanwinst willen beginnen spelen, nog minder. Wat een gedacht toch om dat zo fragmentarisch te verkopen; moeten we dan echt alles zelf doen?

Hoe zit het trouwens met die mail, Huisvrouw?

 

23:02 Gepost door Virginia in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kinderen |  Facebook |

Commentaren

AHA, nog een Playmobil slachtoffer! Ik denk dat jij die mail beter schrijft (was ik natuurlijk vergeten), als politica moet je daar toch een vlammend betoog van kunnen maken ;)

Gepost door: De Huisvrouw | 09-02-07

De commentaren zijn gesloten.