14-02-07

De echte, imperfecte vrouw

Uit een interview met Herman Brusselmans:

-         Waarom is Muggepuut (zijn romanpersonage) misogyn?

-         ’t Is simpel: omdat hij de vrouw van zijn leven nog niet heeft gevonden.

 

Is het echt zo simpel?

Mannen die geen respect hebben voor vrouwen, of hen zelfs haten, hebben gewoon De Ware nog niet ontmoet?

Die ene vrouw uit de duizenden, die hun verbitterde hart kan genezen, hun troebele blik kan ontsluieren, en van hen een echte liefhebbende man kan maken. De Vrouw der vrouwen, de Perfectie in persoon, de Heilige Maagd, de Ultieme Troosteres, de nooit veroordelende en altijd klaarstaande Moeder.

 

Als échte, en dus per definitie imperfecte, vrouw kríjg ik het van zulke theorieën. Ik word er ook gewoon droevig van. Het zou immers betekenen dat het feit of je als vrouw al dan niet respect krijgt van bepaalde mannen, afhangt van het feit of die mannen geluk in de liefde hebben. Pas als ze ‘de vrouw van hun leven’ gevonden hebben, kunnen ze ook respect en liefde (in de ruime zin) voor andere vrouwen opbrengen. Voordien zijn alle vrouwen feeksen en krengen, die je maar beter zo ver mogelijk op afstand houdt.

 

Onze geschiedenis is er een van patriarchale dominantie. In het Westen is daar de laatste 100 jaar gelukkig verandering in gekomen: in theorie zijn we nu gelijkwaardig en we hebben gelijke rechten. In de geesten is de evolutie nog niet overal voltooid, maar toch, een terugkeer naar hoe het vroeger was zit er volgens mij godzijdank echt niet meer in.

 

Een van dé technieken om vrouwen eronder te houden, is paradoxaal genoeg hen op een piédestal zetten en verheerlijken. De Vrouw als iets bijna bovenaards, hemels, zo perfect dat ze ongenaakbaar is en vooral beschermd moet worden. Een ideaalbeeld dat niets met de realiteit van doen heeft, en waaraan échte vrouwen vanzelfsprekend niet kunnen tippen, met alle gevolgen vandien. Zodra er afgeweken wordt van dit (vooral door mannen gecreëerde) ideaalbeeld, scheelt er iets met je, ben je geen ‘normale’ of ‘goede’ vrouw, wat weer de weg openlegt voor bestraffing en misprijzen. Precies door dit ideaalbeeld en die verheerlijking, mogen vrouwen heel vaak zichzelf niet zijn, en worden ze dus juist niét gerespecteerd.

Een groot probleem in vele patriarchale samenlevingen van vandaag, waar vrouwen zogezegd geëerd en beschermd worden, maar in feite totaal beknot worden en miskend in hun mens-zijn.

 

Vrouwen zijn natuurlijk niet perfect (zoals Yvonne Kronenberg ooit zei: “Het zijn net mensen!”). Wie dat niet kan accepteren en ermee om kan, die is en blijft misogyn. Of hij nu toevallig de liefde van zijn leven gevonden heeft of niet.

09:45 Gepost door Virginia in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vrouwen, mensen |  Facebook |

Commentaren

Je bent de hoer vergeten in je opsomminkje, al valt zij misschien ook onder diegene die troost brengt.

Gepost door: Momu | 14-02-07

De commentaren zijn gesloten.