21-02-07

Graag zien

Op het einde van ons dagje Antwerpen, en na een gezellige namiddag ten huize Stientje, maakte ik de gebroeders klaar om weer huiswaarts te gaan. Terwijl ik Kleine Broers jas aan het dichtdoen was, hing de Onverbiddelijke Zoener (Grote Broer dus) alweer rond zijn nek, hem overstelpend met kussen.

Ik zei: 'Laat hem nu eventjes gerust, jongen.'

Grote Broer: 'Maar ik zie hem zo graag!'

Ik, in een filosofische en badinerende bui: 'Graag zien is kunnen loslaten.'

Waarop Grote Broer: 'Ja, maar ook knuffelen!!'

 

En ook daar hadden we niet van terug...

21:29 Gepost door Virginia in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: cultuur en zo, vriendschap, kinderen |  Facebook |

Commentaren

Toch schoon die broederliefde, beter dan dat ze elkaar murw zouden slaan, toch? :D

Gepost door: De huisvrouw | 23-02-07

De commentaren zijn gesloten.