28-02-07

danslust

Ik hou helemaal niet van fysieke inspanningen. Ik hààt sport, en vind het gewoon totaal oneerlijk dat dat goed is voor de gezondheid. Mijn conditie is dan ook navenant.

Dansen vormt echter een grote uitzondering op mijn afkeer voor alle vormen van lichaamsbeweging (allee, bijna alle *wink*). Helaas krijg ik nog zelden de gelegenheid om eens goed te swingen en te shaken: anderhalf trouwfeest per jaar, van nichten of neven; onze vrienden zijn al lang getrouwd of blijven in zonde samenwonen. Ik heb pertang goesting in een goede fuif: zo één die op tijd begint, waar je (bijna) iedereen kent, waar niet te veel gerookt wordt en waar vooral leuke, pretentieloze dansmuziek uit mijnen tijd gedraaid wordt: Eurythmics! Duran Duran! A-ha! Madonna! Michael Jackson! Doe Maar! The Cure! The Scene! Queen! Wham! Peter Gabriel! Bon Jovi! The Dolly Dots! Raymond vh Groenewoud! Falco! Vaya con Dios! Tina Turner! Elton John!, enfin, al die zangers en groepkes waar de Joepie indertijd vol mee stond, en waarvan je alle nummers uit volle borst en ongegeneerd vals kan meebrullen. En af en toe eens een goeie 'plakker' ertussen, aja!

Mijn laatste fuif dateert spijtig genoeg al van een hele tijd geleden. Toen Sweety Darling 35 werd, heb ik, samen met een mede-echtgenote, een verrassingsfuif voor hem en een vriend georganiseerd; maar veel gedanst werd er niet. De bezadigde 30- en 40-ers die er waren, hebben vooral veel gebabbeld en gedronken. Wat op zich natuurlijk ook wel leuk is.

Maar ik wil dus eens dansen! Met een heleboel tof volk rond mij dat meedanst! Even dacht ik eraan om voor mijn 35-ste ook een fuif te geven (ik vrees dat ik niet op een verrassing moet rekenen), maar da's toch wat overdreven hé, zo in je eentje. Een beetje kostelijk ook.

Misschien als we 10 jaar getrouwd zijn.

22:40 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

27-02-07

voorbeeld

Voor het eerst in de geschiedenis van de aerobic werd ik, Virginia, uitgekozen door Mister James Fonda himself om de rest van de groep te tonen hoe je een oefening CORRECT uitvoert! Hoera hoera, er is nog hoop!

22:23 Gepost door Virginia in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: afzien |  Facebook |

26-02-07

Ongemakkelijke waarheid

An Inconvenient Truth

 

Na het werk met de collega's naar An Inconvenient Truth geweest, op mijn initiatief. Ik had hem al eens gezien, maar opnieuw was ik erg onder de indruk. De toestand is echt ernstig. Het is niet vijf, maar één voor twaalf. Als we nu niet dringend in actie schieten, zadelen we onze kinderen en kleinkinderen met een verschrikkelijke erfenis op.

De film is in dat opzicht, ondanks alles, ook positief, en benadrukt wat we kunnen doén aan het probleem van de opwarming van de aarde. Mijn collega's zijn nu niet de meest groene mensen, maar ook zij waren nadien overtuigd dat er wel degelijk een probleem is. Nu, wie dat na het zien van deze film nog ontkent, is ofwel oerdom, ofwel gewoon van slechte wil. We hebben nog wat nagekaart op café, en het deed me echt deugd te merken dat het wel degelijk effect gehad had. Ik voelde me zelfs een klein beetje trots. En Al Gore for president! (Ah nee, dat is al te laat zeker?)

Bij thuiskomst lagen de kindjes al in bed. Kleine Broer was al heerlijk in dromenland; Grote Broer heb ik nog een paar dikke kussen en knuffels kunnen geven. Voor hen doe ik het toch allemaal.

 

P.S.: Mensen, ga zien die film! 't Is niet voor mij, maar voor onze kinderen!

21:41 Gepost door Virginia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (9) | Tags: de wereld, politiek |  Facebook |

25-02-07

8 maart: Internationale Vrouwendag

Internationale vrouwendag - 2007

 

 

Het programma, vooral de lezingen, ziet er heel interessant uit. En het vindt plaats op amper 2 straten van hier. Ik denk dat ik maar eens een dagje verlof neem. Ik mag van mijne man ;-).

14:09 Gepost door Virginia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) | Tags: vrouwen |  Facebook |

Haar-klaagzang

Ik heb totaal onhandelbaar haar: droog, en met springerige, naar alle windstreken groeiende krullen. Als het goed kort is, valt het nog mee. Maar dat vinden de mannen hier in huis niet mooi. Lang haar is natuurlijk wel veel vrouwelijker, maar wegens totaal gebrek aan brush-kunst (of is het eerder luiheid?), is dat bij mij alleen maar mooi als ik vers van de kapper kom. Ongeveer eén dag om de twee maanden dus. Wat niet echt veel is. Vroeger droeg ik het daarom bijna altijd in een staartje, maar eens ge de 35 nadert, is dat ook niet meer zo passend vind ik. Daarmee ook dat ik kort verkies; helaas heb ik een tijdje geleden beloofd om het weer te laten groeien.

Zoals veel vrouwen weten: die tussenfase tussen kort en lang is een echte verschrikking. Nu lijk ik bij het opstaan 's morgens wel The Jackson Five: een donkerbruin aura van zo'n 10 cm omrandt mijn slaperige kop. 't Is geen gezicht, ik zweer het u. En het komt ook niet meer goed in de rest van de dag; al haal ik om het kwartier de borstel door mijn weerbarstige ragebol, ik blijf er als een vogelverschrikker met nesten op zijn hoofd uitzien. Ik denk dat ik het dus toch maar weer laat kortwieken.

Wat dunkt u, beste lezertjes?

13:36 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: trivialiteiten en onbenulligheden |  Facebook |

24-02-07

Oedipus

Zetelscène: Ik zit rustig in de krant te lezen. Grote Broer, aka De Onverbiddelijke Zoener, komt links rond mijn nek hangen en begint me te overstelpen met - natte - kussen. Mijn advies: 'Zeg, zoek u eens een lief!' wordt totaal genegeerd. Kleine Broer volgt al vlug zijn voorbeeld en attakeert mijn rechterwang. Ze blijven minutenlang bezig; ik krijg er de slappe lach van maar het lukt me niet te ontsnappen. Als klap op de vuurpijl word ik ook nog in de rug aangevallen door Sweety Darling.

Nu vraag ik u: is dat nog normaal?

21:20 Gepost door Virginia in Liefde | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kinderen, sweety darling |  Facebook |

Klussen en rollenpatronen

Gisteren het er met mijn 'peergroup' nog over gehad: dat mannen veel grondiger maar ook veel trager zijn in het doen van klusjes en dergelijke. Helaas ben ik niet gezegend met een Handige Harry, dus dat grondige valt hier best wel mee. 'Goed = goed genoeg', is het motto hier ten huize Virginia. Wat als gevolg heeft dat ons huis hier nooit tiptop in orde zal staan, dat wijzelf, kleren- en kapselgewijs, er nooit zullen uitzien als fotomodellen, en dat ook de andere praktische aspecten van ons leven nooit 100% perfect zullen zijn. Natuurlijk zou ik het leuk vinden als dat allemaal wél zo zou zijn, maar zolang we de Lotto niet gewonnen hebben en die dingen allemaal kunnen uitbesteden: so be it. Het is een kwestie van prioriteiten denk ik.

Maar goed, vandaag stond er, in de nasleep van onze badkamerverbouwingen, toch eens een Klus op het programma. Ikzelve heb onze gietijzeren, 40 jaar oude, radiator van een tweede 'couche' verf voorzien. Het was de eerste keer sinds 15 jaar of zo dat ik de kwast hanteerde. En ik moet toegeven, ik vond het best wel meevallen. Op een goed uur was ik klaar, met slechts zeer weinig collateral damage (enkele spatjes op de kranten die eronder lagen). Goed hé! Ook hier gold wel mijn motto 'Goed = goed genoeg'; ik heb overal geverfd waar ik eraan kon, maar tussen de spijlen en achteraan dus niet. Maar ge ziet dat toch niet! (Tenzij ge echt op de grond gaat liggen met uw neus erin, maar wie doet dat nu?!) Seffens nog de borstel uitspoelen; het opruimwerk achteraf vind ik altijd het vervelendst.

Ondertussen, tijdens mijn noeste arbeid dus, heeft Sweety Darling soep gemaakt (de tweede keer in ons 9,5 jaar samenwonen) en eten gekookt. Jaja, als feministe ben je het aan jezelf verplicht om toch minstens soms de rollenpatronen eens om te draaien hé, al was het maar voor de voorbeeldfunctie.

P.S.: De soep was goed.

14:01 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: huishouden, vrouwen |  Facebook |