04-03-07

wandelen en modderploeteren

Een vrije en droge zondagnamiddag wordt ten huize Virginia nogal gauw eens besteed aan een gezonde gezinswandeling in de natuur. Zo ook vandaag. Deze keer ging het richting Waasmunster, waar we het eerste deel van de Sombeke-Oude Durme-route wandelden. Een tochtje van 5 km, volgens ons net haalbaar met de kinderen. De laarsjes aan, en stappen maar. Zelf hield ik het bij mijn gewone schoenen; zo'n korte wandeling die begon midden in het dorp: dat zou toch geen probleem zijn?

Het weer was zàlig. De vogeltjes kwinkeleerden dat het een lieve lust was, de struiken en boompjes volop aan het botten, met hier en daar zelfs al wat bloesem. Héérlijk, die eerste prille lentedagen.

De jongens stapten dapper mee. Natuurlijk bleven ze af en toe treuzelen om allerlei interessante dingen te bestuderen, modderplassen met stip op nummer 1. Kleine Broer liep met een geknakte rietstengel rond, zijn 'visvanger'. Grote Broer verzamelde steentjes en eikels, om die even later zo ver mogelijk in de Durme te gooien.

Na een eindje op de dijk langs deze mooie maar snelle rivier, sloeg de wandelroute de potpolder en de bosjes in. Daar werd het toch wel héél drassig, ik beklaagde me mijn schoeiselkeuze al gauw. De broertjes vonden het natuurlijk super om lekker in de plassen te springen. Kleine Broer was al gauw nat tot aan zijn poep en had modder tot op zijn gezicht. (Gelukkig waren we daarop voorzien, en hadden we reservekledij mee.) Net toen ik dacht dat we het ergste achter de rug hadden, en ik er relatief ongeschonden door was geraakt, liep ons pad door een heuse modderbrij, waar je bijna tot aan je knieën in wegzakte. Ik sprong het kleine beekje dat langs het pad liep over, en schuifelde zijdelings verder in het circa 15 cm brede grasstrookje tussen dat beekje en de aanpalende weide, mij ondertussen vastklampend aan de afsluiting (gelukkig geen prikkeldraad). Had die draad het toen begeven, dan was ik achterover getuimeld met mijn rug pardaf in de modder. Gelukkig was het goede kwaliteit. De draad, niet de modder. Een eindje verder hielp Sweety Darling mij de beek weer over. Grote Broer wou mij in eerste instantie helpen, maar we hebben hem toch aan het verstand kunnen brengen dat zijn papa daarvoor toch meer geschikt was. De jongens vonden het alleszins een geweldig avontuur (het vooruitzicht om volgend jaar naar de scouts leek ineens heel wat minder afschrikwekkend, hoera!), en ik vond het eigenlijk ook wel plezant.

Daarna zijn we als 'beloning' nog naar een taverne met speeltuin geweest. Wat Grote Broer vanavond deed besluiten dat het 'de leukste dag van de hele wereld' was.

En dan nu nog effe mijn schoenen poetsen.

 

Een heleboel leuke wandelingen en fietstochten vind je op de website van Toerisme Oost-Vlaanderen. Sommige kan je ook downloaden.

23:17 Gepost door Virginia in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) | Tags: uitstapjes, kinderen |  Facebook |

Commentaren

Tof, Virginia! Wij hebben gisteren grappig genoeg ook een natuurwandeling gemaakt, in de polder van Hoboken. Gelukkig waren wij wel gewaarschuwd en dus gelaarsd of gewandelschoend ;-) Dochter is verschillende keren languit in de modder gegaan. De plassen waren ook voor onze kinderen bijzonder aantrekkelijk.
Het was er inderdaad wel het weertje voor!

Gepost door: Stien | 05-03-07

De commentaren zijn gesloten.