29-04-07

Schedelgeboorten en voorprogramma

Enkele jaren terug ontdekten we tijdens de Gentse Feesten de cabaret-muziekgroep De Schedelgeboorten, die ons al twee keer een onvergetelijke en hilarische avond bezorgden met hun muzikale acrobatiek en de gekke bekken-slapstick van Wouter Van Lierde.

Positief bevooroordeeld trokken we vanavond dus naar de Capitole, waar dit Gents gezelschap zou optreden. De Capitole is een louter commerciële zaal, waar de tickets en drankjes navenant geprijsd zijn (3 euro voor een flesje frisdrank!), maar de organisatie verliep allesbehalve professioneel vanavond. Hadden we gewild, we waren zonder tickets binnengeraakt, maar zo zijn we nu eenmaal niet. Na een heleboel verwarring over de zitplaatsen, begon de show dan toch eindelijk, met de Nederlandse Katinka Polderman als voorprogramma.

Man, die is goed! Ze ziet eruit als een chiromeisje, in slobberkleren, met een paardestaart tot op haar poep en met een akoestische gitaar, klaar voor het kampvuur, màààrrrr: schijn bedriegt dames en heren! Haar liedjes zijn muzikaal gezien ontzettend eenvoudig, haar gitaarspel overstijgt het niveau van de genoemde Chiro-leidster niet, maar haar teksten en grappen zijn echt su-bliem! Een loflied op het pijpen, een Mars der Rokers, een ode aan Christina Aguilera, de zaal lag telkens plat, alsook uw Virginia. Een echte aanrader!

Na zo'n voorprogramma, was het voor De Schedelgeboorten niet dankbaar optreden, en inderdaad, ze stelden mij lichtjes teleur. Hun show was zeker niet slecht, de muziek was van hoog niveau, Wouter Van Lierde was weer zijn hyperkinetische charmante en knotsgekke zelf, maar ik bleef wat op mijn honger zitten. De teksten waren maar zo-zo en vooral vaak déjà-entendu, de grappen waren wel goed maar toch minder scherp dan die van Katinka.

Kortom: wat mij betreft had de volgorde van vanavond omgedraaid mogen worden. Of zou het aan het vrouwelijk respectievelijk mannelijk perspectief gelegen hebben?

 

23:30 Gepost door Virginia in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (2) | Tags: cultuur en zo |  Facebook |

Tupperware en klimaat

Zoals jullie al gemerkt hebben, ligt het klimaatprobleem me nauw aan het hart. Omdat mijn motto 'Geen woorden maar daden!' is, besloot ik op het aanbod van Hugo Van Dienderen in te gaan en een zogenaamde klimaat-tupperware-avond bij me thuis te organiseren. Gisteravond was het zover. Een tiental genodigden zag het wel zitten, en kwam van heinde en ver naar Hugo's uiteenzetting luisteren. Persoonlijk vond ik het interessant en goed:  duidelijk, niet betuttelend, onderbouwd zonder te moeilijk te worden én concreet. Ik had natuurlijk enige voorkennis, ik weet niet in hoeverre de rest van het publiek mijn mening deelt; feedback is dus zeker welkom.

Het was ook gezellig; voor en na de presentatie konden we genieten van het mooie weer in ons stadstuintje. Er was sangria met fruit (zelf gemaakt), diverse andere dranken en lekkere quiches (zelf gekocht).

Ik wil hierbij iedereen nog eens uitdrukkelijk bedanken voor hun komst; ik vind het echt wel chique om voor zoiets serieus en niet evidents op een zaterdagavond van zo ver te komen. En een speciaal dankwoord voor LTF, voor het chauffeur spelen. En natuurlijk bedank ik ook Hugo; je moet het maar doen hé, zo helemaal vrijwillig het land afdweilen voor het goede doel. Gepensioneerd is duidelijk niet gelijk aan out.

Dus: bedankt allemaal! Ik hoop dat jullie er wat aan gehad hebben.

09:47 Gepost door Virginia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: politiek |  Facebook |

27-04-07

Jubilee

Jij zegt tegen mij

Na tien jaar ben ik nog steeds blij

Dat ik je ken en dat je bij me bent

Dat we samen zijn dat je me nog steeds herkent

 

Wat kan er mij in godsnaam gebeuren

Met een man zoals jij aan mijn zij

Met een man zoals jij aan mijn zij

 

(Vrij naar Hans De Booij)

 

10 jaar samen dus, dat moet uiteraard gevierd worden. Deze middag op een gezellig terrasje met ons tweetjes (waar we de Bekendste Blogger van Vlaanderen spotten, doch dit geheel terzijde), deze avond samen met onze twee kapoenen met worstebroodjes, chocoladetaart én champagne.

Terwijl ik nog moest beginnen aan mijn worstebroodje, was Grote Broer al een hele tijd aan het zeuren om chocoladetaart. Ik maakte er een spelletje van: 'Als je het 20 keer na elkaar mooi vraagt, zonder te stotteren, dan krijg je er'. Hij ging de uitdaging onmiddelijk aan: 'Krijg ik alsjeblieft chocoladetaart, krijg ik alsjeblieft chocoladetaart, krijg ik...' Lachend probeerden we hem van de wijs te brengen: appeltaart! confituurtaart! slagroomtaart! spinnentaart! kakkerlakkentaart! (onze kleine entemoloog was  immers weer onverdroten op zoek naar beestjes),..., maar hij ging onverstoorbaar verder en haalde de 20 met de vingers in de neus. Tja, als hij echt zijn zinnen op iets gezet heeft, dan is hij niet meer te stoppen.

 

De chocoladetaart was overigens zàlig! Seffens nog wat champagne. Schol!

 

P.S.: Straks hier ook een jubilee: wie wordt de 10.000ste bezoeker?

21:05 Gepost door Virginia in Liefde | Permalink | Commentaren (2) | Tags: sweety darling, kinderen |  Facebook |

26-04-07

Nog eens opera

Scène uit Don Giovanni - (c) Alain Kaiser Op een groot scherm in openlucht deze keer. Don Giovanni van Mozart, over een snode vrouwenverleider vol listen en bedrog. Om het nuttige aan het aangename te paren, besloten we van de gelegenheid gebruik te maken om wat campagne te voeren. Stefaan zal in Oost-Vlaanderen immers moeten optornen tegen bekende politici als Karel De Gucht, Pieter De Crem en Miss Vdb, dus moeten we proberen om zijn naams- en gezichtsbekendheid ook wat te vergroten. Alzo trokken we sjiek uitgedost naar het Sint-Pietersplein, met de ijsbeer en onze folder 'To melt or not to melt, that's the question'. We vielen op, zoveel is zeker, en de mensen waren vrij enthousiast om ons papiertje aan te nemen. Mogelijks dachten ze dat het het programma voor vanavond was, maar kom, daar gaan we niet over vallen hé.

Toen de opera eenmaal begon, hebben we ons beschaafd teruggetrokken en hebben we meegenoten van het schouwspel. Het heeft wel iets, zo'n openluchtopera. Door het mooie weer en het vele volk hing er een Gentse Feesten sfeertje, heel relaxed en toch cultureel verantwoord. Het verschil met de echte opera: mensen liepen rond, babbelden, aten frieten en er werd - helaas - ook ge-gsm-d. Maar 't was toch plezant. Na de pauze werd het mij iets te frisjes en hield ik het voor bekeken. Naar verluidt loopt het niet goed af met Don Giovanni. Het zal hem leren.

22:49 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: politiek, cultuur en zo |  Facebook |

24-04-07

kattekwaad

Vandaag in het schoolschriftje van Kleine Broer:

Beste ouders,

Kleine Broer is nogal ondeugend geweest tijdens de middagpauze. Hij heeft in de bloembakken op de speelplaats geplast! Daarom heeft hij geen dessert gekregen en heeft hij op straf gestaan. Hij heeft beloofd om het niet meer te doen. Groetjes, juf.

Kijk, plassen in de bloembakken dat kàn natuurlijk niet. Maar ik moest er toch om lachen. En trouwens, wedden dat die bloemetjes gewoon dorst hadden?

19:01 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: kinderen |  Facebook |

22-04-07

Druk

Het was een razend druk weekend. Het begon al vrijdagavond; we waren uitgenodigd om te gaan eten bij buren, maar onze gastvrouw was ziek dus werd het etentje afgelast. Aangezien de babysit toch al besteld was, besloten we dan maar om alvast ons 10-jarig samenzijn te vieren met een etentje in 't stad. Meegaand als ik ben, liet ik Sweety Darling zowel het restaurant als het menu kiezen: het werd een reuzebord tapas in het Spaans Huis (nochtans gerenommeerd voor zijn zalige paella). De tapas bestonden vooral uit véél gefrituurde dingen, zodat ik er al vlug - letterlijk - de buik vol van had.

We besloten daarna naar de cinema te gaan. Nog steeds zeer meegaand, liet ik me door Sweety Darling meetronen naar 'Curse of the golden flower', een Chinees Shakespeariaans drama met Gong Li, grotendeels gefilmd in de Verboden Stad. De decors zijn erg barok en kleurrijk, de actiescenes overweldigend spectaculair, de acteerprestaties uitstekend, maar toch was het geen film die mij beklijft. Ik hou sowieso niet van films waarin veel gevochten wordt en waarin het bloed in het rond spat, hoe gestileerd en esthetisch het ook in beeld gebracht is.

Gisteren was er dan congres van Groen!, én opendeurdag van de school van onze jongens. Ik heb me dan maar een beetje verdeeld, en ben in de voormiddag naar het ene, en in de namiddag naar het andere geweest. Een van de vele artiesten die zich de laatste tijd outen als groene, is Tom Kestens van Lalalover. Hij zei het volgende: 'Een stem voor Groen! is nu geen keuze meer, maar een noodzaak geworden.' En wie ben ik om hem ongelijk te geven.

's Namiddags dus geholpen in de bar op de opendeurdag. Aangezien scholen verplicht rookvrij zijn (helemaal), waren er logischerwijze geen asbakken beschikbaar. Dit weerhield enkele ouders er echter niet van om toch te roken, waarbij ze dan maar enkele lege drankflesjes als asbak gebruikten. Degoutant!

's Avonds stond er dan nog een spagetti-avond van Groen! op het programma, op weg waarnaartoe Grote Broer de hele auto ondergekotst heeft. Eveneens degoutant! Gelukkig lag er een zak oude kleren, bestemd voor de container, in onze koffer, die we dan maar als vodden gebruikt hebben.

Deze voormiddag ben ik meegeweest met Stefaan en de ijsbeer op campagne in het centrum (we hadden gelukkig nog een vrolijke, knuffel-ijsbeer te pakken gekregen), en ik moet zeggen: het was een succes. Vooral op kinderen heeft de ijsbeer een grote aantrekkingskracht; er is dan ook heel wat afgeknuffeld (waarbij de ijsbeer zich overigens niet tot de kinderen beperkt heeft, de profiteur).

Deze namiddag was het dan eindelijk family-time, en zijn we er met z'n allen met de fiets op uit getrokken.

Een heel druk weekend dus, maar wel plezant. Ik krijg ook energie van zulke dingen. En morgen kan ik weer bekomen. Op het werk.

20:54 Gepost door Virginia in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: politiek |  Facebook |

20-04-07

Ijsbeer

De ijsbeer op stap

De campagne van Groen! is opgehangen aan het klimaat-thema: brandend actueel én onze core-business, meer moet dat niet zijn. Als mascotte gebruiken we een ijsbeer. Dit weekend zouden we erin vliegen.

Het Plan: Actie op de erfgoeddag 22 april, in Gent met de ijsbeer op stap gaan zondagmorgen. Veel volk komt naar het Belfort omdat daar veel info te verzamelen is. We zouden daar een pamflet kunnen uitdelen met daarop een ijsbeer die likt aan het Belfort in ijs met de slogan. "Ook dit is erfgoed" (verwijzen naar de ijsbeer). Iemand van de campagnevoerders zou zich ook verkleden in ijsbeer, de partij beschikt over 3 lieve, knuffelige pakken.

Het Probleem: Deze namiddag blijkt dat er geen ijsbeerpak beschikbaar is. Heeft de actie dan nog wel zin? Zonder ijsbeer verdwijnt het 'sterke beeld', en wordt het nogal flauwtjes.

De Oplossing: Ik bel naar een zaak die carnaval- en toneelkledij verhuurt. Ja, ze hebben een ijsbeerpak. Hoera! We spreken af dat iemand er vandaag nog om gaat.

Het Nieuwe Probleem: "Een bemerking bij de ijsbeer: zijn kop is bij lange na niet zo geslaagd. In plaats van een lachende mond heeft hij een opengesperde muil (met tanden). Je moet het eens goed bekijken wanneer iemand het pak aanheeft, maar ik denk dat hij er iets te wild uitziet om goed te zijn." 

Het zal schoon zijn: in plaats van met een lieflijk knuffeldier, gaan we met een griezelig gruwelbeest rondlopen! Wordt vervolgd...

19:15 Gepost door Virginia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: politiek |  Facebook |