07-05-07

Planckendael

Sweety Darling is dus gisteren, tijdens mijn luilekkerdag, met de jongens naar Planckendael geweest. Hij werd daarbij vergezeld en ondersteund door Oma, Nonkel S. en Tante J., dus nee, ik voel mij niet schuldig.

De afgelopen 4 jaar ben ik al naar meer dierentuinen en -parken geweest dan in mijn hele kinderloze leven samen; ik had het dus wel een beetje gezien en liet de eer en het genoegen aan mijn liefste, van wie Grote Broer de dierenliefde geërfd heeft.

Al weken op voorhand was deze aan het aftellen; bij het opstaan luidden zijn eerste, nog slaapdronken woorden steevast 'Nog zoveel keer slapen en we gaan naar Planckendael!' Hij verheugde zich er vooral op om de wolven te zien, want die hebben ze in de Zoo niet, hij maakte volop plannen om alle dieren te fotograferen met ons nieuwe digitale toestel, hij stak al potloden en papier in een rugzak zodat iedereen zijn of haar lievelingsdier kon tekenen. Om maar te zeggen dat hij er écht, écht naar uitkeek.

Bij mijn thuiskomst gisteravond, werd ik dan ook dolenthousiast begroet met een levendig verslag van de uitstap en moest ik onmiddelijk, direct, maintenant, tout-de-suite kijken naar de genomen foto's. Die ik uiteraard uitbundig bewonderde.

Ik heb zo'n licht vermoeden dat het niet ons laatste zoobezoek zal geweest zijn...

23:08 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen, dieren |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.