09-07-07

The Planet

Gisteren op Canvas gekeken naar 'The Planet', een documentaire die werd aangekondigd als 'An inconvenient truth' voor het MTV-publiek. Het was de moeite. Net zoals bij Al Gore, werd aan de hand van onweerlegbare beelden en feiten getoond dat het nu echt wel vijf voor 12 is. Ook de geïnterviewde wetenschappers lieten geen ruimte voor twijfel of marchanderen; als we nú niet dringend in actie schieten bereiken we binnenkort het point of no return.

Nu zijn we met 6,3 miljard aardbewoners, en we verbruiken al meer natuurlijke grondstoffen en energie dan de aarde kan regenereren. Binnen enkele decennia zullen we met 9 miljard zijn. Een kind snapt dat dat tot problemen moét leiden. Je kan wel een tijdje meer uitgeven dan je hebt, maar de rekening wordt vroeg of laat gepresenteerd.

Bovendien verbruiken we met de dus steeds sneller aangroeiende bevolking, ook steeds meer per hoofd. Steeds meer mensen willen steeds grotere stukken taart. Probleem: we hebben maar 1 taart (lees: aarde), en die blijft even groot. Het zou ook niet echt eerlijk zijn om ontwikkelingslanden zoals China en India, die ongelooflijk aan het boomen zijn, nu te verbieden om zich verder te ontwikkelen naar onze levensstandaard en consumptiepatroon. Maar als iedereen zou leven en consumeren zoals wij westerlingen, zouden we vijf aardes nodig hebben! Helaas is 'Battlestar Galactica' fictie, en kunnen we niet uitwijken naar een paar andere planeten in de buurt.

Uit de documentaire bleek dat zelfs de politici het ondertussen lijken gesnopen te hebben; dat zeiden ze toch. Waarom blijft het dan zo moeilijk om ook echt tot actie over te gaan, waarom is het Kyoto-protocol zo'n processie van Echternach, en waarom halen economische korte-termijndoelstellingen het steeds weer op ecologische, die per definitie op lange termijn zijn?

Omdat politici om de 4, 5, 6 jaar moeten herkozen worden. En omdat de meeste mensen van het hele klimaatprobleem blijkbaar niet wakker liggen (zie de uitspraak van Bruno Tobback enige tijd geleden).

Een psychologe kwam dit mechanisme uitleggen; zeer interessant. Mensen zitten blijkbaar gewoonweg zo ineen dat ze slecht nieuws negeren of bagatelliseren. Het is een ontwijkingstechniek, een overlevingsmechanisme in onze psyche. Om niet door paniek overspoeld te worden in situaties van mogelijk gevaar, wenden we ons af van de alarmerende signalen.

In de klimaatproblematiek is dat mechanisme natuurlijk erg nefast, en kan het de mensheid uiteindelijk helemaal de das omdoen. Een wetenschapster zag het dan ook somber in, en meende dat er pas echt een algemene bewustwording én wil tot handelen zou ontstaan als de natuurrampen en catastrofes, die de laatste decennia enorm toegenomen zijn, nóg groter en talrijker worden, zodat negeren gewoonweg niet meer kan. Maar omdat een vermindering van de hoeveelheid CO2-uitstoot pas na een 50-tal jaren echt effect sorteert, zou het dan best wel eens te laat kunnen zijn.

Laat ons hopen dat het zover niet hoeft te komen, en dat de mensheid nog op tijd beseft dat het nu of nooit is. Zo'n besef, dat zou pas een overlevingstechniek zijn...

21:05 Gepost door Virginia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) | Tags: de wereld |  Facebook |

Commentaren

somber Ik heb het ook al lang gesnapt en toch ben ik niet steeds consequent in energieverbruik, milieubewust omgaan met etc. etc.
Zolang het geen automatisme wordt voor iedereen in elke bevolkingslaag overal en zolang het niet afgestraft wordt (vaak duurder - biofood...) zie ik het ook wel somber in.

Gepost door: sodade | 10-07-07

niet enkel opwarming! Heb zaterdag ook gekeken en slecht geslapen! Deze week was er op nl 3 "de reporter" een andere documentaire. "The global warning swindle" met discussie achteraf. Na het zien van de 3 documentaires (inclusief Al Gore zijn docu) is er maar 1 die zegt waar het op staat! The Planet. De rest is zo vertrokken om hun gelijk te krijgen dat je zelf voelt dat het met een korrel zout moet genomen worden. The planet zegt gewoon waat het op staat. We zijn met teveel en we verbruiken teveel! Er zit maar 1 ding op: bewuster zijn van wat we doen en gelukkig zijn met minder.
In de discussie van the swindle viel zelfs op dat de opwarmingskritikasters wel geloven dat een vulkaanuitbarsting en een zonneactiviteit invloed heeft op de natuur, maar wij niet hoor! Nee, de 'kleine mens' kan zo'n grote invloed niet hebben... een klein vulkaantje daarentegen...
We moeten gewoon onze reflex om alles te minimaliseren opgeven en ons ogen open doen! En blijkbaar is het aan de kinderen! Zij zijn de enigen die beseffen dat er iets moet gebeuren willen ze blijven bestaan! De meeste ouders en grootouders liggen er niet wakker van.
De mens in het enige wezen wat een ander wezen uitroeit.
Willen we blijven bestaan, dan zullen we uitvindingen moeten doen, en ze effectief gebruiken, zonder dat ze belastend zijn voor het milieu, ons milieu, ... de enige reden dat we kunnen leven... geen boom geen zuurstof... geen mens...

Gepost door: Eva | 13-07-07

De commentaren zijn gesloten.