11-07-07

Efficiënt shoppen (met man)

10.30u.: We nemen de tram richting stad. Gezellig samen solden shoppen! Sweety Darling wil een paar t-shirts, ik een paar 'wandel'- en een paar aerobicschoenen. (Mijn oude zijn definitief wijlen, met een gat in de beide toppen. Van het intensief sporten, jawel.)

10.45u.: We komen aan in het centrum.

10.50u.: We gaan de eerste schoenwinkel binnen. Ik kijk naar de schoenen, mijn liefste zet zich er zijn krant te lezen.

10.55u.: Ik kondig aan dat ze er niet hebben wat ik zoek; we gaan naar de volgende schoenwinkel.

11u.: Ik bekijk de schoenen terwijl Sweety Darling zijn krant verder leest. Ik pas 1 paar; nee, het is toch niet wat ik zocht. Ik kijk nog wat verder rond.

11.10u.: Ik deel mijn levensgezel mee dat ze daar niets hebben in die winkel; hij reageert: 'Maar allee, het staat hier vol schoenen! Hoeveel winkels moeten we nog doen?!' - Noteer, beste lezers dat we op dat moment exact 25 minuten bezig zijn en in de tweede winkel.

11.15u.: Ik stel Sweety Darling voor een bepaalde winkel voor herenkleding binnen te gaan. Hij pruttelt tegen: 'Waarom zouden we hiér nu gaan?!' Ik: 'Om t-shirts voor u te kopen, tiens.' 'Maar ik zou daarvoor naar de Hey gaan of zo.' Ik: 'We zijn hier nochtans vorig jaar ook geweest.' We gaan binnen. Er is niet veel keus; ik wil weer buiten gaan. Sweety Darling heeft echter een zwart t-shirt gezien, van hetzelfde model en kleur als hij er al 3 heeft. Ik maak hem hierop attent, en suggereer een andere kleur. Sweety Darling houdt echter koppig vast aan zijn vondst, gaat ze passen en beslist dat dit hét t-shirt van zijn dromen is. Hoofdschuddend om zoveel mannelijke 'rationaliteit' laat ik hem doen.

11.30u.: We gaan naar een andere winkelstraat. In de volgende winkel wil S.D. niet weten van het paarse t-shirt dat ik hem toon (het is eens iets anders, nietwaar?), een kaki vindt wel genade in zijn ogen. Gepast en goedgekeurd, 'kom we zijn weg', aldus mijn liefste. 'Neen, ik heb niets anders meer nodig, je moet niet proberen mij te overhalen.' 'Ah ja, misschien toch een ceintuur, dat wil ik nog wel kopen.' Intussen heb ik ook twee topjes van de kapstokken gegrist, het ene na het andere passend vraag ik mijn compagnon om zijn advies. De reactie is niet laaiend enthousiast; ik koop hetgeen hij het minst mooi vond van de twee. (Neem nooit zomaar het kledingadvies van een heteroman aan!)

12u.: Sweety Darling heeft zijn gerief, ik heb nog steeds geen schoenen. We spreken af dat ik alleen verder winkel, terwijl hij een koffie gaat drinken. Als ik klaar ben, zal ik hem vervoegen. Ik trek richting schoenwinkels.

12.05u.: Oh ja, dat is hier een toffe winkel, met mooie kleren waar ik altijd wel mijn gading vind. Goh, eigenlijk heb ik niets nodig. Mm, toch maar eens vlug binnenwippen.

12.10u.: Die bruine vestjes zijn wel tof. Zouden die niet bij mijn fuchsia zomerrokje passen? Maar ik heb al zoveel bruin. Wik wik weeg weeg. De vestjes worden teruggehangen. Ik ga naar buiten. In de etalage zie ik een heel mooi grijs wikkelvest; da's wel iets voor mij. Terug naar binnen. Oh, wat een toffe tuniek, rap even passen. Mwa, nee, toch maar niet. Maar waar is nu dat wikkelvest? Verdorie, alleen nog in large en extra large; dat komt ervan als je 10 dagen wacht om naar de solden te gaan. Kom, nu moet ik toch een beetje voortmaken.

12.30u.: De sportwinkel. Pff, al die sportschoenen, hoe moet een mens daar nu uit kiezen? De verkoopstertjes (jobstudenten, waarschijnlijk) zijn vriendelijk, maar geven ook niet echt zinnige raad. Bovendien staan enkel de kleinste maten van elke schoen uitgestald; het is dus gokken welke ze nog in jouw maat hebben. Uiteindelijk pik ik er enkele uit die er nogal hetzelfde uitzien als mijn wijlen schoenen, en vraag de dichtstbijzijnde jobstudent om die in mijn maat te halen. 'Allemaal?!', vraagt hij verschrikt. Eh ja, vier paar inderdaad. Na 10 minuten komt hij terug met twee dozen. Ik pas en, wonder boven wonder, ze zijn beide goed! Ik besluit mijn keuze dan door de prijs te laten bepalen. Die er niet opstaat natuurlijk. Met de twee dozen onder de arm zeul ik verder de winkel door. Effe kijken naar de sportkledij; een knie-aerobicbroek zou ik nog kunnen gebruiken. En zo'n sneldrogende wandelbroek, met veel zakken. Ik snuister wat tussen de rekken, neem hier en daar iets mee, en trek richting kleedkamers. Euh, waar zijn de kleedkamers? Beneden misschien. Nope. Dan toch boven? Nope. Een derde jobstudent ziet mijn ontreddering, brengt mijn schoendozen al naar de kassa en helpt me verder op weg; de kleedkamers zitten ergens helemaal in een hoek van de winkel verstopt. Ze zijn allemaal bezet, eventjes wachten dus. Ok, het is aan mij. Ik pas en keur, en hoera, de sneldrogende wandelbroeken (maat 38!) passen! De rest trekt op niets: ofwel veel te doorschijnend zodat je mijn slip ziet, ofwel te spannend zodat bepaalde lichaamsdelen al te zeer aftekenen. Ik schuif aan bij de kassa en betaal broek en schoenen, de goedkoopste dus.

13.05u.: Telefoon van S.D. Mijn gsm zit ergens onderaan mijn tas, dus ik ben te laat om hem te beantwoorden. Het bericht op de voice-mail luidt: 'Zoetje, zie dat we nog wat geld overhouden voor de Gentse Feesten!'

13.10u.: Naar de volgende schoenwinkel, voor geklede edoch gemakkelijke wandelschoenen. In de uitverkooprekken staat zowaar nog 1 paar donkerbruine in mijn maat. Ik pas 1 schoen, hij lijkt wel oké. De verkoopsters zijn allemaal druk bezet; ik wacht en wacht tot iemand de tweede schoen wil gaan halen.

13.20u.: Telefoon van S.D. Weer te laat. Ik bel terug. 'Waar blijf je zo lang?' Ik verzeker hem dat het nu echt niet lang meer duurt voor we herenigd zijn. De verkoopster haalt de tweede schoen. Ja, dat gaat wel. Maar mag ik misschien ook eens dat paar daar uit de etalage passen? Het paar uit de etalage knelt; ik koop het eerste paar en ga naar het café, waar mijn liefste intussen al aan het aperitief zit. Zijn krant is volledig uitgelezen, hij vindt dat ik veel te lang over mijn aankopen gedaan heb. Ik weet niet wie van ons twee het meest blij is (stiekem natuurlijk, wij zien elkaar voor de rest wel graag) dat ik alleen verder gewinkeld heb.

13.30u.: We zitten op de tram huiswaarts. Plots roept Sweety Darling: 'Oh nee! Nu ben ik vergeten om die tickets voor de Gentse Feesten te gaan!'

Maar zijn krant is uit, gelukkig.

 

 

23:50 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: sweety darling, shoppen |  Facebook |

Commentaren

In ieder geval past de zwarte t-shirt bij zijn nieuwe k-way.
Voor de rest zijn onze shoppen-in-de-solden-mét-man-activiteiten vrij gelijklopend :-)

Gepost door: LTF | 12-07-07

Lohol! Ik geraak zelfs niet in de tram met man om te gaan shoppen. Nee, bij ons is dat een in de agenda ingeplande activiteit een tweetal keer per jaar, in één bepaalde winkel buiten de stad (waar je dus met de auto naar toe "kunt" ;-)), enkel en alleen aan hem en zijn noden gewijd (ik krijg zelfs de tijd niet om eens voor mezelf rond te kijken, want hij scheert de winkel door, recht op zijn doel af) en zeer kort van duur (max. twee alternatieven en daartussen moet en zal dan gekozen worden). Ook hier bepaald een heteroman ;-)

Gepost door: Stien | 12-07-07

Lol, uw exemplaar is nog erger dan dat van mij. De mijne is gelukkig ALTIJD enthousiast als ik iets pas (om er rap van af te zijn natuurlijk, dat weet ik ook wel)

Gepost door: crashtestmommy | 12-07-07

1-0 ... voor de vrouw die op drie uren tijd zo een resultaat boekt tegenover een man die op drie uren tijd enkel zijn krant heeft weten te lezen ;)

Gepost door: sodade | 12-07-07

Wij hadden overlaatst bij ons in de winkel een man die zich ook in een zeteltje plasseerde terwijl de vrouw ging passen... De vrouw is hem echter vergeten meenemen naar de volgende winkel, en om 18u was die man nog altijd op zoek naar zijn vrouw ;-)

Gepost door: Evelien | 13-07-07

Lol Evelien, ge meent het!

Gepost door: Virginia | 13-07-07

verlos U zelf van deze kwalen, installeer U achter Uw pc en surf eens naar www.comfyweb.eu : geen gezeur, geen file, geen parkeerproblemen...

Gepost door: Priscilla | 23-11-07

De commentaren zijn gesloten.