16-09-07

Appel

Kleine Broer zit op mijn schoot te smullen van een zelfgeplukte appel uit oma's boom.

'Hier mama, jij moet ook eens bijten, maar het is een vergiftigde appel en dan was jij dood!' Gehoorzaam neem ik een hapje van het vruchtvlees, haal mijn beste acteertalent boven, en val dood. 'En nu geef ik je een kus en dan was je weer levend en spuw je het stukje uit en dan rijden we op het paard en trouwen we!' Zogezegd zo gedaan; ik voel een plakkerig snoetje op mijn wang en kom terug in het land der levenden.

Mijn kleine prins...

18:37 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kinderen |  Facebook |

Commentaren

ZO Schattig!
Pure romantiek

Gepost door: POPPY | 16-09-07

oooooh zo vertederend...
niemand kan zich een knappere prins voorstellen!

Gepost door: morgan | 21-09-07

De commentaren zijn gesloten.