16-09-07

Een kwestie van organisatie

Sweety Darling is vrijdagmorgen vertrokken op weekend met de mannen van de voetbal. Wat dus betekent dat ondergetekende er 3 dagen alleen voor stond met de kinderen en alle andere beslommeringen.

Vrijdagavond: Alles verloopt vlot. Kinderen van school gehaald, gevoerd, gebaad en in bed gestoken. Twee wasmachines gedraaid en opgehangen. Zelf ook op tijd onder de wol wegens geen uitslaapdag in het vooruitzicht. 

Gisteren:

Half 9: groenten gekuist en patatten geschild voor het middageten (niet van mijn gewoonte!)

 

Half 10: Met kinderen richting Museum voor Schone Kunsten, alwaar Kleine Broer ingeschreven was voor een knutselatelier. Onderweg zie ik het ABS-lampje op het dashboard knipperen, shit. Vriendje/buurjongetje R. is ook op het knutselatelier; ik beloof hem mee naar huis te brengen.

 

Half 11: Met Grote Broer naar de tweedehands fietsenmarkt. ‘Nieuwe’ fiets gekocht voor hem voor 50 euro. Fiets in auto, lampje brandt nog steeds. En ik moet deze namiddag naar Dilbeek, tricky.

 

11 uur: Naar de garage dan maar, alwaar ik redelijk meewarig bekeken wordt omwille van de ouderdom van mijn wagen. Ze beloven er eens naar te kijken en mij een seintje te geven.

garage

11.45u.: Met de auto van buurvrouw M., mama van vriendje R., rij ik om onze kinders. De gefabriceerde kunstwerken worden uitbundig bewonderd (tweede van links op de bovenste rij is van Kleine Broer).

atelier
 

kunst
 

 

12.30u.: Koken, eten, afwassen (met hulp van Grote Broer!). Tussendoor bel ik mijn Russische vriendin L., die een verjaardagsfeestje geeft en aan wie ik beloofd had dat een andere genodigde mee kon rijden. Noch ik, noch vriendin L. heeft het telefoonnummer van mijn passagier, dus we kunnen haar niet verwittigen dat ze beter een andere manier zoekt om er te geraken. Vriendschap moet je onderhouden en koesteren vind ik, dus zoek ik zelf ook naar alternatieven en bel ik vrienden I. en S., die ook naar het feestje gaan en met wie ik en de kinderen eventueel kunnen meerijden. Meerijden is geen probleem, maar zij zullen allicht wat langer blijven, dus bekijk ik ook de treinverbindingen om op tijd terug naar huis te kunnen keren. Vriendin I. biedt nog aan om met haar auto te rijden, wat heel lief is, maar wat ik, geen regelmatig chauffeur zijnde, toch niet durf aannemen.

 

14.30u.: Telefoon van de garage. De batterij moet vervangen worden, beweert men, en wie ben ik om hen tegen te spreken? Ik geef mijn fiat (voor 190 euro, zucht), en verwittig I. en S. dat ik toch zelf kan rijden. Ik print mijn reisweg af via Mappy.

 

15.30u.: Te voet naar de garage, en dan verder naar Vlaams-Brabant.

 

16u.: Ik rij de autostrade af, en volg de aanwijzingen van Mappy. Die mij via een wel heel ingewikkelde route verder stuurt. Met meer geluk dan wijsheid – de helft van de straten draagt geen naambordje, en zonder co-piloot is het niet zo simpel om de instructies te volgen – kom ik een half uur later ter bestemming aan. Ik heb zowat het hele Pajottenland gezien (mét hopstruiken) en ben maar 1 keer verkeerd gereden, wat een waar succes genoemd mag worden.

Vriendin L. is blij dat ik er toch geraakt ben, de rest van de namiddag en avond was gezellig en ontspannend (op 1 hysterisch moment van Grote Broer na, die bij het spelen met zijn hand in een drol van de hond des huizes beland was, dat kind trekt die dingen op een of andere manier aan - alweer een extra argument trouwens om geen huisdieren te willen, niets dan miserie hebt ge daar mee), er worden herinneringen opgehaald van onze reis naar Rusland acht jaar geleden, en plannen gesmeed om die eens over te doen.

 

20u.: Ik verzamel mijn kinderen en rij naar huis, de zonsondergang tegemoet. Na het voorlezen van ‘Kuifje in Afrika’ in het grote bed, is ook mijn pijp uit.

 

Vandaag hebben ze mij zowaar tot half 8 laten slapen! En straks gaan we bij Oma eten. Goed geregeld, toch?

 

Vanavond komt Sweety Darling terug thuis. Hij kan zien dat hij uitgerust is!

 

 

10:56 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: kinderen, huishouden, vriendschap |  Facebook |

Commentaren

kuifje in Afrika nog wel...
Hoe prettig te zien dat dit ook nog gelezen kan worden zonder de last van de racistische connotaties die er recent aan verbonden zijn (eerst in UK, US en recent in eigen land).
Ik heb het album ook en geen haar op mijn Afrika-minnend hoofd heeft er ooit aan gedacht het als racistische lectuur te beschouwen.

Gepost door: sodade | 16-09-07

Laat me es weten of de boekenmarkt in Gent de moeite waard is!

Gepost door: Ann | 16-09-07

Chapeau Virginia ... je zou je kunnen herdopen als Perfect Georganiseerde Buitenshuiswerkende Mama

Gepost door: Viki | 16-09-07

Sodade: Echt politiek correct kan je het toch niet noemen hé. Een tijdsdocument, zo moet je het bekijken vind ik.

Ann: Ben niet naar de boekenmarkt geweest; soms is thuisblijven ook wel eens leuk ;-).

Gepost door: Virginia | 16-09-07

ja idd -
Maar is het begrip 'politiek correct' niet eveneens iets dat vooral eigen is dan aan dit tijdgewricht?
Persoonlijk houd ik niet zo erg van een ongedifferentieerd toepassen van 'politieke correctheid' zoals dat - tenminste ervaar ik - in extenso zelfs ver buiten de zuivere politiek in zwang blijkt te zijn.
Ik vind wel dat je het hier mooi plaatst, als 'tijdsdocument'. Dat vind ik een goede en genuanceerde betiteling, waarmee ik graag mijn eigen benadering van 'Kuifje in Afrika' en soortgelijke wil verfijnen.

Gepost door: sodade | 16-09-07

Ik word zowaar mottig van vermoeidheid bij het lezen van uw relaas.

Gepost door: Pingu | 16-09-07

Zie ik dat goed?! Ben jij naar Midas geweest voor de herstelling?! Mijn recente avontuur aldaar indachtig? Aiaiai, gejost, vrees ik...

Gepost door: Stien | 17-09-07

Stien: Hoe bedoel je? Ik heb iets gemist vrees ik.
Nu ja, het is toch te laat. Ik ga er mij niet druk in maken.

Gepost door: Virginia | 17-09-07

De commentaren zijn gesloten.