08-11-07

Stof tot nadenken

De hoofddoek dus. Om te beginnen: ik hou er niet van. Voor zover ik het begrepen heb, ligt de oorsprong van de hoofddoek in het feit dat vrouwen hun schoonheid moesten afschermen tegen de wellustige blikken van de mannen om deze niet in verleiding te brengen hen te bespringen. Dat vind ik dus al een verschrikkelijke redenering. Ten eerste dat de vrouwen verantwoordelijk gesteld worden voor het al dan niet fatsoenlijk gedrag van de mannen, en daarom constant met een lap stof om hun hoofd moeten lopen, en ten tweede dat men de man als niet meer beschouwt dan een wandelende, hitsige testosteronbom die zich onmogelijk kan beheersen bij het zien van wat mooie lokken. Ik vind dat nogal beledigend, voor beide seksen. De hoofddoek staat in mijn ogen dus wel degelijk symbool voor een weinig fijnzinnig en achterhaald mensbeeld en ja, ook voor ongelijkheid tussen man en vrouw. Hoe minder hoofddoeken, hoe beter dus wat mij betreft.

 

Maar er zijn nog wel meer dingen die mij persoonlijk niet aanstaan. Borstvergrotingen bijvoorbeeld. Liposucties. Schaamlipverkleiningen. En tal van andere operaties, waarbij in een perfect gezond lijf gesneden wordt enkel en alleen om aan een heersend schoonheidsideaal te voldoen. Waarbij het in veel gevallen zal gaan om het willen behagen van de mannen. Ook omwille van ‘de mannelijke blik’ dus, maar dan net omgekeerd. Ik vind dat al even vernederend voor de vrouwen, dat ze zich op zo’n ingrijpende wijze willen ‘aanpassen’ aan wat van een vrouw nu eenmaal verwacht wordt.

 

Ik snap die dingen dus niet, noch de hoofddoek, noch het koste wat het kost willen beantwoorden aan een bepaald ideaalbeeld qua uiterlijk. Ik vind vrouwen die daarin meegaan dan ook nogal ‘dwaas’, sorry.

 

Maar moet het daarom verboden worden? Dat lijkt me niet. Een van de allergrootste verworvenheden van onze westerse maatschappij is onze persoonlijke vrijheid. De vrijheid om op heel veel vlakken te doen en laten wat je zelf wilt. Of dat nu dom is of niet. Zolang je er een ander geen schade mee berokkent, hebben we het recht om zelf onze keuzes te maken. En ook om onze vergissingen of ‘foute’ keuzes te maken. Wie heeft trouwens het recht om voor een ander te beoordelen of wat hij/zij doet al dan niet fout is? We kunnen er onze mening over hebben, en zelfs proberen te overtuigen en sensibiliseren, maar daar stopt het denk ik. Verdraagzaamheid is immers pas echt wanneer het gaat over dingen waar je zelf niet zo van houdt.

 

Of een hoofddoek kan voor een openbaar ambtenaar, die de overheid vertegenwoordigt, is in feite nog een andere vraag. Er zijn twee strekkingen. De ene gaat uit van een absolute en totale scheiding tussen kerk/geloof en staat, en komt dan logischerwijze uit op een totaal verbod op religieuze symbolen. (Alhoewel ik ook ernstige twijfels heb bij de ware beweegredenen van de pleitbezorgers van een hoofddoekenverbod.) De andere, modernere, gaat uit van actief pluralisme. Dit houdt in dat alle religies en overtuigingen op dezelfde wijze behandeld worden, waardoor het totaalbeeld van de overheid met alle mogelijke diversiteit in haar personeelsbestand, neutraal wordt. Grijs tegenover een regenboog van kleuren, als het ware. Voor zover de personeelsleden in kwestie hun job behoorlijk doen, en hun overtuiging niet laten meespelen in de behandeling van hun ‘cliënten’, neig ik eerder naar het tweede model.

En hoop tegelijk stiekem dat ambtenaren met hoofddoek net door hun werk en hun aanwezigheid in een dergelijke diverse en open omgeving, nog meer geëmancipeerd geraken en na verloop van tijd vrijwillig hun hoofddoek over de haag zullen gooien.

Het valt me immers op dat van de bekende allochtone politicae, de rolmodellen qua emancipatie en integratie, er geen enkele een hoofddoek draagt. Dat stemt toch hoopvol, vind ik.

Een interessant en gedegen standpunt over de hoofddoek vind je bij het VOK.

11:46 Gepost door Virginia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (5) | Tags: politiek, gent, vrouwen |  Facebook |

Commentaren

prachtig verwoord Ik vind dit een mooie verwoording van hoe ik over deze materie denk. Ik hou van een kleurrijk leven, en vind het grijze maatpak saai.
Desondanks de vele kleurtjes ben ik echter geen voorstander van smink-poppen. Ik hou meer van het naturel gebeuren, ook al zal ik proberen de wandelende poederdozen niet anders te behandelen. Een mens is een mens, al heb ook ik voorkeuren.

Gepost door: Didier | 08-11-07

Ik sluit mij ook bij uw tweede stelling aan. Op school hebben wij verschillende meisjes met niet alleen hoofddoek, maar zelfs helemaal in verhullende gewaden gehuld, tot op de tenen. Ik begrijp het niet, ik hou er niet van, maar als ik zie hoe die meisjes openbloeien wanneer hun keuze wordt gerespecteerd, en als ik dan hoor hoe overtuigd zij van hun beslissing zijn, dan kan ik er niet tegen zijn... En inderdaad: de kwaliteit van het werk telt. Dat wil ook zeggen dat de hoofddoek of meer nog de lange gewaden het werk niet in de weg mogen zitten, maar voor de rest...

Gepost door: Stien | 08-11-07

Ik blijf me toch afvragen in hoeverre wij hier niet met een te westerse/ethnocentrische blik naar kijken. En wat met een sluier bijvoorbeeld ? Die kom je in Azie ook vaak tegen ? Stuit dat ook zoveel tegen de borst ?

Gepost door: Momus | 10-11-07

Ik bedoel maar : vaak is de realiteit veel ingewikkelder dan dan we denken en dus voor mij gaat het eigenlijk niet op om gewoon te zeggen : hoofddoek staat automatisch gelijk met onderdrukking punt uit. Iets te simplistisch denk ik. Tenzij een antropoloog/historicus/cultuurfilosoof of zo me dat nu eens aantoont.

Gepost door: Momus | 12-11-07

De commentaren zijn gesloten.