24-03-08

Wijvenweek: mijn wijflijf

Mijn lijf is niet van mij.

Mijn voet trapt op de pedaal van een naaimachine. Mijn handen maken kleurige folklorejurken. Ik verdien er het brood mee om mijn lijf te voeden, en dat van mijn zoon. Mijn lijf is 36 jaar en uitgewoond. Het bracht vier kinderen ter wereld. Zonder medische hulp, enkel bijgestaan door een buurvrouw en mijn schoonmoeder. Drie kinderen zijn verhongerd. Mijn lijf wordt verscheurd door verdriet.

Mijn lijf heeft nog andere littekens. Mijn rug en schouders zijn bezaaid met blauwe stippen. Ze hebben mij verdoofd en mijn lijf gebrandmerkt. Bij de volgende arrestatie zouden ze mij vermoorden.

Mijn lijf is steeds bedekt door vele lagen textiel. Buitenshuis is ook mijn gezicht afgedekt door stoffen tralies. Mijn ogen en wimpers mogen niet te zien zijn. Anders riskeer ik lijfstraf. Huilen heeft geen enkele zin. Mijn tranen rollen en drogen ongezien. Mijn lijf is slecht en zondig.

Mijn lijf is niet van mij.

Ik woon in Afghanistan.

'Ladies first' met Jennie Vanlerberghe. Wat een wijf.

22:13 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: vrouwen, de wereld |  Facebook |

Commentaren

Knap om het wijvenlijf op deze manier in de aandacht te brengen.

Gepost door: veerle | 25-03-08

Dat lijf is inderdaad niet van jou. Dat is vals!
Maar wel indrukwekkend.

Gepost door: zapnimf | 25-03-08

De commentaren zijn gesloten.