16-04-08

Woensdag


Op woensdag werk ik niet. ’t Is te zeggen, ik ga niet naar mijn werk, maar eigenlijk is het de drukste dag van heel de week. De voormiddag is zó op aan kinderen naar school brengen, opruimen, wassen, boodschappen doen en eten maken, ’s namiddags is het afwassen geblazen, opruimen, Grote Broer achter de veren zitten voor zijn huiswerk, kinderen naar en van turnles voeren, u kent dat wel. De woensdag is de enige dag waarop ik om 17u. de krant nog niet gelezen heb.

 

Nochtans was het oorspronkelijke plan om af en toe eens een hele voormiddag enkel aan mezelf te besteden (jawel, de volle drie uur!) en helemaal niets te doen. Maar het kwam er maar niet van. U kent dat ook wel.

 

Vandaag was het echter eindelijk zover. Sweety Darling zou de kinderen helemaal alleen klaarmaken en naar school brengen zodat ik kon uitslapen, ik moest enkel de kleren klaarleggen. Ik zou naar ’t stad trekken om een nieuwe jeans en eventueel nog wat andere spullen, en daarna helemaal ontspannen de jongens van school halen, eten en ’s namiddags naar de Blaarmeersen trekken, alwaar ik me met een donkere Leffe, boek en zonnebril op het terras zou installeren terwijl de jongens zichzelve in de speeltuin zouden vermaken, zonder ruzie te maken. Dat was dus het plan.

 

Het uitslapen is nog redelijk goed gelukt. Op 7u. kroop Grote Broer wel eventjes bij slapende ondergetekende in bed, om kwart voor 8 kwamen ze mij allebei ‘nog een kusje geven’, en om kwart na 8 kakelden de kippen van de buurvrouw mij een derde keer wakker, maar soit. Na een rustig ontbijt mét krant en een verfrissende douche nog snel de worteltjes en aardappelen schillen en dan stadinwaarts!

 

RING RING!!! Telefoon van mijn moeder. Ze had iets aan haar oog en moest vandaag nog geopereerd worden. Niets ernstigs, maar direct ingrijpen was wel nodig.

 

Ik moet u niet vertellen hoe het afliep met mijn ‘vrije woensdag’ zeker. Ja, ik ben nog in de stad geraakt – voor een uurtje. Maar voor de rest: geen zonnig terras in de Blaarmeersen, véél getelefoneerd met moeder en broers, kinderen in turnles gedropt, gerief gaan halen bij ma thuis en naar ziekenhuis gebracht, gecrost van hier naar daar, familie verwittigd, nog meer telefoons…

 

De operatie loopt nu op zijn einde. Mijn moeder is alleenstaande, dus zullen we morgen ook paraat (moeten) zijn, vanzelfsprekend en met plezier.

 

Volgende week woensdag is helaas ook al ingepland. We gaan op prospectie voor een garagepoort en zonnewering, jochei jochei (NOT).

 

Maar ooit, ooit moet het toch eens lukken.

23:04 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: familie, het leven |  Facebook |

Commentaren

blijven proberen! ik hoop dat je gauw eens een woensdagje voor jezelf kan hebben...

Gepost door: morgan | 17-04-08

Ik hoop met u mee voor binnen twee weken. Hopelijk is alles nog goed gekomen met uw moeder haar oog.

Gepost door: De maffe | 17-04-08

Hopelijk krijgen we binnenkort bevestiging dat de operatie vlot verlopen is, en dat je moeder goed hersteld. Alvast beterschap gewenst aan je moeder.

Gepost door: Didier | 17-04-08

Beterschap voor je mama. En al is het uiteraard vanzelfsprekend dat je op zo'n moment al het andere laat vallen, toch knaagt er altijd, ergens, toegedekt en weggeduwd, die spijt om de verloren eigen-tijd...

Voor de rest verlopen de woensdagen hier inderdaad gelijkaardig. Gelukkig heb ik ook nog de vrijdag, waarop ik pas om half drie paraat moet staan, en meestal des avonds frietjes of pizza voorzie. Zo'n rustdagje is geen overbodige luxe met het weekend in het verschiet ;-)

Gepost door: Stien | 18-04-08

Oh, herkenbaar!

Veel beterschap voor je moeder... en hopelijk is de garagepoort rap gekozen!

Gepost door: LTF | 18-04-08

Ik help het je hopen! En liefst voor je op pensioen gaat, vermoed ik?

Het beste voor je moeder.

Gepost door: Kris | 18-04-08

Merci voor de beterschapswensen. Intussen is ze alweer thuis en ze stelt het goed.

Gepost door: Virginia | 18-04-08

Maak u geen illusies, Virginia, dat gaat dit schooljaar niet meer lukken. Plan ze alvast een sportkampje of soortgelijks voor in de grote vakantie.

Moeders met ogen waar aan gepingeld moet worden, ik heb er ook zo een. "Als je doet alsof je blind bent ma, pakken ze je rapper mee als je naar het ziekenhuis lift!"
Ach, straks kan ze terug heel lief kijken naar haar behulpzame kinderen.

Gepost door: zapnimf | 19-04-08

De commentaren zijn gesloten.