17-05-08

Wolf

Met vriendin A. naar Wolf van Kommil Foo geweest. Ik wou deze voorstelling per se zien, tijdens de Gentse Feesten vorige zomer had ik er een voorsmaakje van gekregen en het smaakte dus naar meer. We hadden zowat de laatste plaatsen en zaten dus niet naast elkaar, maar ach, dat namen we er dan maar bij.

Hoe het was? Goed. 'Niet geweldig, niet per se om over naar huis te schrijven, gewoon goed'. De liedjes waren zelfs meer dan dat. De Walschaerts-versie van Johnny Cash's "A boy named Sue" was meer dan verdienstelijk, het magistrale  'De volgende' bezorgde me echt kippevel - het was dit nummer overigens dat me naar deze show leidde. Sublieme tekst, en ongelooflijk sterk gebracht, chapeau!

Verder bespiegelingen over Het Leven en hoe weinig er van je kinderdromen overblijft - herkenbaar voor al wie ouder is dan 30 -, over relaties en de Wolf in elk van ons, over de dood. Naast ontroering ook meer dan genoeg gelachen. En de begrippen 'broederliefde' en 'onderbroekenlol' hebben sinds vanavond een heel nieuwe betekenis gekregen. Don't ask. Goede vondsten ook in de parallellen met de dierenwereld, Grote Broer zou er ook van genoten hebben.

Toch nog enkele minpuntjes: soms was het ritme van de show me iets te traag, veel gimmicks waren ook een beetje déjà-vu. Hoe lang is Kommil Foo al niet bezig, een jaar of 15?

Maar al bij al is Wolf zeker de moeite waard. En alleszins veel beter dan weer een hele avond voor de treurbuis te hangen.

00:02 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: cultuur en zo |  Facebook |

Commentaren

Ik heb die twee jaar geleden gezien op de openluchtconcerten van het Rivierenhof (iets anders dan wolf). Heel erg ondersteboven was ik er niet van.

Gepost door: zapnimf | 17-05-08

De commentaren zijn gesloten.