20-08-08

Winkelen voor gevorderden

Het huisvrouwschap simpel? Boodschappen doen iets voor dummies? Niets is minder waar, de wekelijkse tocht naar den Delhaize is hogere wiskunde, ik verzeker het u!

Het begint al thuis, met het maken van het boodschappenlijstje, het zoeken naar de kortingsbonnen en de maaltijdcheques en het verzamelen van het leeggoed. Hebt u al deze spullen vergaard, dan rest u nog het verzamelen van uw kroost. Ook geen kinderspel, hen van voor de tv/pc plukken, naar het toilet sturen en aanmanen om hun schoenen aan te doen. Daarmee bent u al gauw 20 minuten verder.

In de winkel aangekomen (de stresserende tocht erheen bespaar ik u) zoekt u uw jeton voor het winkelkarretje, deponeert de lege flessen in de leeggoedmachine, koopt u postzegels aan de onthaalbalie, en pas dan kan het effectieve winkelen beginnen. Uw nageslacht is intussen al door iedereen in de winkel, ja ook daar helemaal achteraan, opgemerkt. Om het gezaag wat in te perken staat u toe dat ze elk 1 item kiezen, daarna bijt u op uw tanden en blijft pedagogisch zo rigide als een Amerikaan uit de Bible Belt.

Een volgende hindernis duikt al op: de afdeling bakkerij. Niet alleen moet u zorgen dat uw nageslacht met zijn vingers van tussen de broodsnijmachine blijft (op zoek naar de korsten die ze anders nooit opeten), u moet ook de juiste broodzak weten te vinden uit de 8 beschikbare formaten. Te klein is niet goed want dan kan u hem niet meer toevouwen, bij een te grote broodzak riskeert u teveel te betalen.

De tocht door de winkelgangen is uiteindelijk zonder grote ongelukken - enkele blauwe schenen daargelaten - voltooid. Dan komt de lakmoesproef voor uw bekwaamheid als boodschapdoener: het kiezen van de juiste kassa. In de zomer zijn jobstudenten alom tegenwoordig, en hun tempo en handigheid bij het verwerken van uw boodschappen ligt meestal beduidend lager - wat overigens normaal is. Doch het kiezen voor een vertrouwd gezicht achter de kassa biedt ook weinig garanties. In mijn Delhaize bijvoorbeeld hebben twee cassières om de haverklap iets aan hun polsen, en een derde is steevast meer aan het babbelen met collega's of bekende klanten dan dat ze voortdoet met haar werk. Dat maakt direct al veel 'te vermijden' cassières. Edoch, u heeft geluk vandaag. Er staat geen volk en de jobstudente is duidelijk al goed gerodeerd.

Uw nageslacht maakte zich nuttig door alles op de band te leggen, terwijl u zich concentreert op de finale uitdaging: de afrekening. Tegenwoordig is dat geen kwestie meer van gewoon betalen, oh neen. Vooreerst haalt u uw bonuskaart boven, of sleutelhanger met barcode. Voor bonuspunten. Dan het bonnetje van het leeggoed, en u vermeldt hoeveel zakken u bij hebt. Opnieuw voor bonuspunten. Dan de bonnen die u thuis toegestuurd gekregen hebt: 50 punten extra voor 10 euro fruit, 200 punten extra voor een rekening boven de 50 euro, en 30 punten extra voor twee zakken chips. Maar dan zijn we er nog niet. De broodkaart! Voor stempels om margarine of melk mee te krijgen. Om te betalen haalt u vervolgens de maaltijdcheques boven, die u moet uittellen en die altijd aan elkaar blijven plakken. En voor het saldo gebruikt u bancontact. Vergeet vooral uw sleutels niet!

Tussen al dit gezoek naar bonnen en papiertjes door, hebt u zo goed en zo kwaad als het ging uw boodschappen ingeladen. Intussen hangt uw nageslacht rond bij de draaideur, waar uw jongste nog net niet zijn vingers tussen plet. Uw oudste maakt zich nog eens nuttig door het karretje terug te brengen en uw jeton te recupereren.

Hogere wiskunde, ik zeg het u. Ik moet toegeven dat het bij de Aldi iets simpeler gaat, zonder al dat bonnen- en puntengedoe. Waarom ik dan toch naar de Dehlaize ga? Voor de Smurfenstickers natuurlijk.

Commentaren

Ik laat het winkelen in den Delhaize over aan mijn papa. Zo heeft hij direct ook een (smurfen)kadootje voor zijn kleinkinderen

Gepost door: San | 20-08-08

En het ergste van al : het is niet eenmalig.

Gepost door: zapnimf | 26-08-08

Winkelen, mijn reinste nachtmerrie.
Een boodschappenlijstje op volgorde van de af te leggen weg kan soelaas bieden, de bonnen daar doe ik al niet aan mee. Maar nog altijd heb ik er een grondige hekel aan. Slechts één remedie, ik stuur mijn man erom.
Ik stuur tegenwoordig mijn man

Gepost door: Annelyse | 28-10-08

De commentaren zijn gesloten.