22-10-08

Goed begrepen

Grote Broer is een weekje op zeeklas, dus besloot ik om deze woensdagnamiddag iets leuks te doen met Kleine Broer alleen. De juf had vandaag in de klas verteld dat ze 's namiddags naar het Dinomuseum zou gaan (met haar zoontje en een vriendje, die ook allebei in Kleine Broers klas zitten), dus toen ik vroeg wat hij deze namiddag eens zou willen doen, moest hij niet lang nadenken.

Wij naar Brussel dus, heel gezellig, moeder en zoon. Kleine Broer vond er zijn vriendjes direct in de dinogalerij, en met hun drietjes hebben ze daar wat afgelopen. En wij er achteraan. Ons bezoek zal alleszins niet onopgemerkt gebleven zijn. Zoals gewoonlijk eigenlijk.

Voor het naar huis gaan wou hij nog even in de museumshop rondkijken. 'Kijken mag, maar we gaan niets kopen hoor', waarschuwde ik hem. Wat hem niet belette om zijn wensen voor zijn verjaardag (eind juni) en Lentefeest (zomer 2010) kenbaar te maken. Hij koos voor dinokoppen op een stok, waarvan je de bekken middels een soort handvat kon doen bewegen. 'Goed begrepen, mama?'

Op de trein naar huis viel hij op mijn schoot in slaap. Zalig. Thuis staken we hem dan ook zo snel mogelijk in zijn bedje, waar hij nog even het bezoek aan het dinomuseum overliep. En mij nog eens herinnerde aan zijn verlanglijstje. 'Ik wil die dinokoppen voor mijn verjaardag en lentefeest, goed begrepen hé mama?' Maar dan op zo'n schattige doch besliste toon, dat ik niet anders dan ja kon zeggen.

23:07 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: kinderen, uitstapjes |  Facebook |

15-10-08

Een gegeven paard

Niets menselijks is mij vreemd, en zoals alle vrouwen verval ook ik al eens in klaagzangen over mijn haar. Mijn 'natuurlijke krullen' transformeren dan in 'kroezelig en onhandelbaar stro'. Perceptie is alles.

Geheel spontaan en uit eigen beweging liet de Huisvrouw mij als laat verjaardagscadeau dé remedie voor mijn beauty-probleem bezorgen: een bus manenspray. 'Vogel heeft vreselijk klitterig, knoperig krulhaar en met de manenspray kamt dat keigoed door en is niet meer zo frizzy', zo verzekerde ze mij.

manenspray

 

En zo ben ik sinds kort de trotse eigenaar van het bovenstaande paardenproduct. Het ruikt niet slecht, en op de flacon staan volgende aanbevelingen te lezen:

Hoogwaardige zijdeproteïne hechten bij het opsproeien aan het haar en ondersteunen de haarstructuur.

Plantaardige stoffen en vitamines verzorgen het haar.

Maakt huid en lang haar stof- en vuilafstotend.

Voor snelle doorkambaarheid, veel volume en een zijdeachtige glans.

De fascinerende lichtreflecties van de zijdeglans laten huid en haar stralen.

Urine, mestvlekken en plakkaten laten zich na dagen nog gemakkelijk uitborstelen.

Oef, een hele geruststelling.

Merci Huisvrouw, effenaf.

09-10-08

Foei voor mezelf

Bij het naar huis stappen leest Grote Broer het naambordje van een kinesist: "'R. Van der Straeten'. Wat betekent die 'R', mama?"

Ik: 'Dat is de afkorting van de voornaam. Dat kan een Rik zijn, of een Raf. Of een Roger, een Raymond of een Raoul.'

Grote Broer: 'Of een Rita, mama, kan dat ook?'

18:21 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: kinderen, vrouwen |  Facebook |

07-10-08

Protestlied

Meneer de CEO,

Welterusten

Slaap maar lekker in uw mooie chique huis

Denk maar niet te veel

Aan al die ongerusten

Met hun zuurverdiende spaargeld in uw kluis

Denk vooral niet aan de gepensioneerden

Die ’t niet halen tot het einde van de maand

Doordat u met hun centen speculeerde

Als iemand die zich ongenaakbaar waant

Droom maar niet van al die mensen die nu klagen

Dat hun spaarboek al zo lang niets meer opbracht

Laat die pseudo-communistenkliek maar zagen

Meneer de CEO, slaap zacht

 

Droom maar al van nieuwe opties

En aandelen

Droom maar van uw Gouden Handdruk Nummer Acht

Waarmee u uw klanten

Verder kan bestelen

En waarmee u wel goed zorgt voor ùw koopkracht

En u zult toch ook zo langzaamaan wel weten

Dat er mensen zijn die niet weten wat gedaan

Aan wie de spanning en onzekerheid gaan vreten:

Uw personeel, dat nu vreest voor zijn baan

Baronstitels, kunstwerken en kastelen

Hebt u in uw hebzucht vlot bijeengebracht

Door met ons geld Casino te spelen

Meneer de CEO, slaap zacht

 

Droom maar niet te veel van al die arme mensen

Droom maar fijn van uw Ferrari en uw jacht

Droom maar niet van socialere tendensen

Meneer de CEO, SLAAP ZACHT

 

23:35 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: politiek, poezie, maatschappij, schandalig |  Facebook |

05-10-08

Just a perfect day

Een van de betere zondagen vandaag. Zelfs met het *****e-weer.

De kinderen waren bij oma gaan logeren, zodat Sweety Darling en ik konden uitslapen. Daarna trokken we naar het café van het SMAK om er een ontbijt met bubbels te degusteren - we hadden nog een Bongo-bon liggen die dringend op moest. En we zijn er werkelijk verwend met een eersteklas ontbijt: Verschillende soorten brood, gekookte en Ganda-ham, gerookte zalm, verschillende kazen, tonijnsla, croissant en chocoladebroodje, koffie of thee, versgeperst fruitsap, een zachtgekookt eitje met soldaatjes, bio-yoghurt met verse frambozen en natuurlijk een glaasje bubbels. Zàlig om zo je zondag te beginnen. I love Bongobonnen!

Nadat ons lichaam aldus overvloedig gevoed was, was het tijd voor de geest. Nee, we zijn niet naar de H. Mis geweest, maar gewoon de straat overgestoken naar het Museum voor Schone Kunsten, waar momenteel een tentoonstelling loopt over Piranesi en zijn etsen. Tot voor kort had ik nog nooit van Piranesi gehoord, maar deze Romeinse kunstenaar komt ruim aan bod in 'De ontdekking van de hemel', en hij heeft vooral heel veel etsen van gebouwen en ruïnes uit Rome gemaakt; dit mochten we dus niet missen. Echt tof vind ik het, als door het toeval zo allerlei dingen samenkomen. En dus de fameuze tekeningen uit 'De ontdekking...' nu ook in het echt kunnen aanschouwen.

Daarna trokken we omawaarts, voor de hereniging met het nageslacht en om aan de zondagse koffietafel van zelfgemaakte appeltaart te smullen. Beetje krachten opdoen voor het vervolg van het zondags programma, namelijk een estafetteloop langs de Coupure. Daarmee wil Groen! aandacht vragen voor het gebrek aan recreatieve sportinfrastructuur in Gent. Niet dat ik daar veel last van heb, want au fond ben ik principieel tegen sport, maar we zijn solidair nietwaar. Het regende dat het goot en mijn stukje estafette was geen groot succes wegens schrijnend gebrek aan conditie, maar ach, de sfeer was goed en er was warme chocomelk.

Het was dus een gevulde zondag, met alles wat voor mij belangrijk is erop en eraan: mijn man, lekker eten, cultuur, politiek, mijn kinderen, de familie... De kinders liggen nu in hun bedje en Sweety Darling is de haard aan het aansteken voor nog een gezellige en romantische avond. Want geef toe: 'strijken' zou nu toch echt niet in dit rijtje passen.

20:53 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: politiek, genieten, cultuur en zo |  Facebook |