27-11-08

The Big Ask

Vandaag was ik op de avant-première van de klimaatclip van Friends of the Earth en Nick Balthasar. De clip die vorige zomer werd opgenomen in Oostende, zegt nog maar eens duidelijk dat het 1 voor 12 is op het vlak van klimaatopwarming, en roept de politici op om nu eens eindelijk werk te maken van een Klimaatwet.

Dat dat geen overbodige luxe is, werd ook nog eens bevestigd door Jean-Pascal Van Ypersele, de ondervoorzitter van het Intergovernmental Panel on Climat Change. U weet wel, die "zeveraars" die vorig jaar de Nobelprijs voor de Vrede gewonnen hebben. Van Ypersele toonde nog maar eens aan dat de klimaatopwarming de laatste jaren echt verschrikkelijk snel gaat, en stelde dat we nog 4 à 10 jaar hebben om te voorkomen dat we het "point of no return" bereiken. Zelfs als we nadien nog maatregelen zouden nemen, zouden die geen effect meer hebben en zou de opwarming van de aarde niet meer kunnen gestopt worden. Slik. Dat is dus nog tot maximum 2018. Dan ben ik 46, en mijn kinderen 17 en 15.

Er moet dus echt NU gehandeld worden. Door iedereen.

Friends of the Earth vraagt om de clip zo ruim mogelijk te verspreiden. Op je blog, je website, via mail of op Facebook. Bij deze dus.

U doet toch ook mee?

23:21 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: politiek, de wereld |  Facebook |

22-11-08

Antwerpen

Enkele maanden geleden wonnen wij een overnachting met ontbijt in het Antwerpse Hilton, en zo trokken Sweety Darling en ik gisteren met ons tweetjes naar de koekenstad. Altijd heerlijk om nog eens vrij en ongebonden te kunnen zijn, zonder die twee nakomelingen die schitterend en geweldig, maar ook veeleisend en vermoeiend zijn.

We deden er een literaire wandeling uit het boekje van de fantastische Tom Naegels, en bezochten en spijsden de Groene Waterman, waarna we ons met de nieuwe aanwinsten in een gezellig bruin café onder het genot van een bolleke zetten te lezen. En daarna nog een lekker etentje uiteraard. Na onze 'night in Hilton' en een copieus ontbijt, zetten we onze wandeling verder waar we ze gisteren door de hagelbuien hadden afgebroken. Antwerpen is een enorm toffe stad, waar de multiculturele samenleving en de problemen die die ook met zich meebrengt, waarschijnlijk actueler zijn dan elders. En dat wordt ook in het straatbeeld geïllustreerd, soms op grappige wijze,

Nederlandstaling,

soms op schandalige

racisme

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het zal jouw kind maar zijn op die affiche.

Maar het was een heel tof weekend. We hebben nog het museum Maeyer - Van den Bergh bezocht, met het originele schilderij van De Dulle Griet. En we zijn naar Loft gaan kijken.

Loft

 

Goede film, echt waar!

23:16 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: genieten, uitstapjes, cultuur en zo |  Facebook |

17-11-08

Kunst

kunst

23:16 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: werk, cultuur en zo |  Facebook |

14-11-08

V-Factor

Naar jaarlijkse gewoonte vond vanavond het vrij podium op school plaats. "Vrij podium" is tegenwoordig een oubollige term, en dus hadden ze er "V-factor" van gemaakt. Naar X-factor, snaptgem?

Ik was van plan om het oudercomité bij te springen en achter de bar te staan, maar bij aankomst bleek dat er meer dan volk genoeg was en dat ik mocht beschikken. Aan een tafel met twee voormalige studiegenoten en een goede buurvrouw van me was nog plaats, dus zette ik me bij en mocht meegenieten van de door hen bestelde flessen wijn. Grote Broer kon niet snel genoeg bij zijn vriendjes vlak voor het podium zijn, dus werd het een gezellig avondje onder volwassenen.

Zo'n vrij podium is meestal aandoenlijk onhandig, en zo ook deze avond. Playback-nummertjes, dansjes, een enkele dappere met een helemaal zelf gezongen lied (vals, maar alla), het waren wel niet mijn kinderen die daar op het podium stonden maar het deed me toch wat. Er waren ook echt toffe dingen bij: een natuurtalent van een buikdanseres, een paar Flamenco-danseressen, en, top of the bill: 4 jongens en 4 meisjes die 'Summer nights' uit Grease vertolkten. Aaah, jeugdsentiment! De hele tafel wiegde en zong mee, het was ook echt schattig om die acht prepubers zo samen een lovestory te zien vertolken. Zij wonnen dan ook terecht de publieksprijs.

Na nog een bis-nummer - Tell me more, tell me more - ging ik met mijn grote, vermoeide schat naar huis. Volgend jaar wil hij ook meedoen.

23:24 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen, genieten |  Facebook |

08-11-08

Vraag

Kleine Broer: ‘Waar is papa?’

Ik: ‘Hij is voor 11.11.11. kaartjes gaan verkopen.’

‘Voor 11.11.11.?’, vraagt hij niet-begrijpend.

‘Ja, voor de arme kindjes in Afrika’, is mijn op kleuterniveau afgestemde uitleg.

‘En Sinterklaas?’

‘Wat is er van Sinterklaas?’

‘Waarom gaat die nooit naar de arme kindjes in Afrika?’

Ehm…Tja…

‘Vraag het hem volgende keer zelf eens?’, stel ik halfhartig voor.

 

Benieuwd naar het antwoord van de goedheilig man.

17:57 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kinderen, de wereld |  Facebook |

04-11-08

Muzakslag

Om verschillende redenen (vergadering, vakantie, lerares ziek) was het alweer 3 weken geleden dat ik iets van sport gedaan had. Omdat ik voelde dat ik nood aan wat beweging had, besloot ik vanavond om eens te gaan zwemmen. Echt zwemmen, baantjes trekken. Dat was ook alweer een hele tijd geleden, want als we naar het zwembad trekken met de kinderen, komt er paradoxaal genoeg van zwemmen niet veel in huis.

Ik dus naar het zwembad van de universiteit, het GUSB. De Van Eyck was ook open op maandagavond, maar mij net iets te ver, en ik vreesde ook dat het er erg druk ging zijn. Nadeel was wel dat ik als niet-student 5,5 euro mocht ophoesten voor mijn zwempartijtje. Maar kom, een mens moet iets over hebben voor zijn gezondheid, nietwaar.

De tweede verrassing kwam bij het betreden van het zwembad zelf. Het was er erg donker, enkel het bassin was van binnenuit verlicht. Hm, romantisch. Ik liet me gracieus in het water glijden en merkte direct dat dit een aangename, zelfs warme temperatuur had. Ik begon aan mijn schoolslag, en kon toen ook niet meer doof blijven voor de muziek waarop mijn oren getrakteerd werden. Terwijl ik de kikker-vliegtuig-potlood moves deed, weerklonken zoetgevooisde melodieën door de ruimte. Violen zwollen aan bij elke armslag: de titelsong van Love Story (ja, ik ken die), Yesterday in Richard Clayderman-uitvoering, een instrumentale versie van My Way en tal van andere muzikale pareltjes begeleidden mij bij mijn fysieke inspanning. Even dacht ik nog in een meer sportieve variant van het bib-daten terecht te zijn gekomen, maar een blik op mijn medezwemmers deed deze gedachte weer verdwijnen. Er werd niet geflirt of gelonkt, maar enkel serieus gezwommen. In een warm, donker zwembad, bij muzak.

Een halfuurtje en 40 lengtes later hield ik het voor bekeken; er zijn ook grenzen aan wat uw Virginia aan stroperigheid kan verdragen. Ik moet zeggen dat het een nogal surrealistische ervaring was. Apart, dat wel. Maar of het de muziekkeuze van de rastaharige redder was, betwijfel ik ten stelligste.

00:53 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: gent, trivialiteiten en onbenulligheden |  Facebook |

22-10-08

Goed begrepen

Grote Broer is een weekje op zeeklas, dus besloot ik om deze woensdagnamiddag iets leuks te doen met Kleine Broer alleen. De juf had vandaag in de klas verteld dat ze 's namiddags naar het Dinomuseum zou gaan (met haar zoontje en een vriendje, die ook allebei in Kleine Broers klas zitten), dus toen ik vroeg wat hij deze namiddag eens zou willen doen, moest hij niet lang nadenken.

Wij naar Brussel dus, heel gezellig, moeder en zoon. Kleine Broer vond er zijn vriendjes direct in de dinogalerij, en met hun drietjes hebben ze daar wat afgelopen. En wij er achteraan. Ons bezoek zal alleszins niet onopgemerkt gebleven zijn. Zoals gewoonlijk eigenlijk.

Voor het naar huis gaan wou hij nog even in de museumshop rondkijken. 'Kijken mag, maar we gaan niets kopen hoor', waarschuwde ik hem. Wat hem niet belette om zijn wensen voor zijn verjaardag (eind juni) en Lentefeest (zomer 2010) kenbaar te maken. Hij koos voor dinokoppen op een stok, waarvan je de bekken middels een soort handvat kon doen bewegen. 'Goed begrepen, mama?'

Op de trein naar huis viel hij op mijn schoot in slaap. Zalig. Thuis staken we hem dan ook zo snel mogelijk in zijn bedje, waar hij nog even het bezoek aan het dinomuseum overliep. En mij nog eens herinnerde aan zijn verlanglijstje. 'Ik wil die dinokoppen voor mijn verjaardag en lentefeest, goed begrepen hé mama?' Maar dan op zo'n schattige doch besliste toon, dat ik niet anders dan ja kon zeggen.

23:07 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: kinderen, uitstapjes |  Facebook |