15-05-08

Gelukzak

Man man man, wat heb ik toch een toffe job! Heel veel afwisseling, interessant qua inhoud, inspirerende omgeving, een toffe, niet-veeleisende baas, geen oeverloze vergaderingen, geen overuren of stress, goed betaald, veel vrijheid ..., wat wil een mens nog meer?

Vandaag een studiedag gevolgd in het Brussels Parlement, in het Frans dan nog. En zo weer op een plek geweest waar ik anders nooit zou geraakt zijn. En weer veel bijgeleerd.

En 's middags een spaghetti gaan eten rechtover Manneke Pis, in de Poechenellekelder, een authentiek Brussels café. Met de rekening in het Brussels: Salut en de kost. Ga zait gereefd doe: Andy. Dincht & takse (mier dan fietig %) ingekloesjt. Ik voelde me ook toerist, tussen al de Japanners.

Ja, ik mag echt mijn pollekes kussen. Content jong.

22:51 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: werk |  Facebook |

12-05-08

Bellewaerde, Bellewaerde

Het was weerom schitterend weer, bovendien een feestdag, dus trokken we vandaag maar eens naar het bekende familiepretpark bij Ieper. Het was leuk en gezellig en plezant en al wat ge maar wilt, maar spannend, dat was het eigenlijk niet echt.

Nu, dat mijn mannen geen macho's zijn, wist ik al lang. Maar dat ze maar op zo weinig attracties zouden willen of durven, dat had ik nu ook weer niet verwacht. Kleine Broer wou zelfs niet op de paardjesmolen of de vliegende insecten op de kleuterkermis, Grote Broer ging huilend terug langs de trap naar beneden bij de waterglijbaan met bootjes, hij had hoogtevrees. Ik maakte dan maar alleen de afdaling, maar helaas, de verhoopte verfrissende douche bleef uit en ik kwam er quasi kurkdroog vanaf. Ook het varen op de wildwaterbaan was eerder een pleziertochtje dan echt wild, en in de boomstammen kregen we de jongens ook geen tweede keer. Van de echte spectaculaire attracties was al helemaal geen sprake.

Veel kicks heb ik dus niet gekregen vandaag, of het moest de suikerkick zijn van veel te veel frisdrank, een softijsje en de halve suikerspin van Kleine Broer.

suikerspin

Misschien moet ik maar eens iemand anders' kinderen lenen voor een dagje pretpark.

 

23:02 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) | Tags: kinderen, uitstapjes, genieten |  Facebook |

10-05-08

Dementia praecox

Het is iets, ouder worden. Dan wint een mens al eens vrijkaarten (dank u, Gentblogt), dan valt haar naderhand pas te binnen dat ze de voorstelling in kwestie waarschijnlijk al eens gezien heeft. Op de Gentse Feesten, óók met vrijkaarten van Gentblogt. De geschiedenis herhaalt zich op de meest onverwachte manieren.

Maar kom, misschien had de artiest intussen zijn repertoire al veranderd en was het toch een nieuwe show, dus trok uw Virginia deze avond toch naar de Minard voor Henk Rijckaert.

En ja hoor, het was wel degelijk dezelfde show als vorige zomer. Maar het voordeel van ouder en vergeetachtiger worden, is dan weer dat ik de grappen intussen ook alweer vergeten was. En nee, dat lag niet aan de kwaliteit ervan, want ik heb mij wederom kostelijk geamuseerd en héél goed gelachen. Ik zou 'Loebas' u allen aanbevelen, maar helaas, het was de dernière.

Maar er staat ons zeker nog veel moois te wachten van deze stand-upper, dus onthou alvast de naam!

Overigens is er niets zaliger dan na een hete dag in de verkoelende avondlucht door een stilgevallen stad fietsen.

23:24 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: cultuur en zo, leuke dingen, gent |  Facebook |

Jotie in de zomer

Gisteren werd in Oudenaarde de jonggestorven dichter Jotie 't Hooft herdacht met een Feest van de Poëzie.

In het mooie decor van de abdij Maagdendale werden door vrienden en familieleden herinneringen aan Jotie opgehaald, er werden prijzen uitgereikt, er waren klapstoelen en biertentjes, er was muziek van Yevgueni en vooral heel veel volk. Het weer was ook schitterend en zorgde voor een echte festivalsfeer. Zie, van zulke dingen word ik nu echt goedgezind.

Het zomerseizoen is geopend!

23:05 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: cultuur en zo, muziek, genieten |  Facebook |

08-05-08

'Mijnen baas'

Ergens ten internette werd ik vanavond een beetje uitgelachen omdat ik mijn man hier 'Sweety Darling' noem. Ergens in de echte wereld werd hij daar zelf ook al eens om uitgelachen. Hoog tijd voor enige duiding dus.

Als je een blog begint en het al eens over je huisgenoten wilt hebben, moet je een benaming voor hen hebben. Tenzij je de echte namen gebruikt, maar zover wou ik niet gaan. Voor de kinderen was het gemakkelijk: Grote Broer en Kleine Broer, gelukkig heb ik er maar twee. Mijn eigen pseudoniem vloeide ook redelijk logisch voort uit de benaming van mijn blog zelf. Dan nog enkel mijn man.

Gewoon 'mijn man' vond ik te saai. 'Mijn lief' of 'mijn liefste' te romantisch, al mag het wel eens ter afwisseling. 'Mijn ventje' vind ik onnozel klinken (sorry), 'mijne vent' te zwaar. 'Geliefde' had wel die licht-ironische toets die ik zocht, maar was helaas al in gebruik door de Huisvrouw. Ergens las ik ook 'den anderen', maar dat vind ik nogal denigrerend overkomen (ook sorry).

Ik wou liefst een eigennaam, zodat je er niet steeds 'mijn' moet voorzetten. Ja, ik had een gewoon pseudoniem als Jan of Frank kunnen nemen, maar dat vond ik nogal raar.

Waarom het dan geworden is wat het geworden is?

In de onovertroffen comedyserie 'Absolutely Fabulous' kirren Patsy en Edina, licht tot zwaar beneveld door drank en coke, om de haverklap 'sweety' en 'darling' tegen elkaar. En in een doldwaze en onnozele bui, waarvan de frequentie hoog genoeg ligt om de running gag niet te vergeten maar laag genoeg om verantwoord te blijven op onze leeftijd, durven wij elkaar zo wel eens te noemen ja. Het kind in u bewaren nietwaar, en zo nog van die dinges.

En daarmee, Mme. Zsazsa. Of vindt ge 'mijnen baas' soms beter?

23:57 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: bloggen, sweety darling |  Facebook |

07-05-08

Zeeklas

Dolenthousiast is hij vertrokken, mijn kleintje. Lachend en springend de bus op voor drie dagen (en twee nachten) naar zee, met een veertigtal vriendjes en een vijftal Zeer Dappere Juffen. Slik, en hij is nog geen vijf.

Maar ik weet dat hij het er ongelooflijk naar zijn zin zal hebben, zeker met dit weer. Zandkastelen bouwen, garnalen vissen, schatten zoeken, ijsjes eten,..., die drie dagen zullen zó om zijn.

Voor hem toch.

Grote Broer mist hem al heel erg en liep deze woensdagnamiddag een beetje verloren. Hij had het de hele tijd over zijn kleine broer, en dat hij overmorgen weer naar huis kwam.

Nog twee keer slapen.

 

23:54 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: kinderen |  Facebook |

06-05-08

SOS Oost-Congo

Miet Smet is een straffe madam. Hoewel niet van 'mijn' partij, kan ik me gerust voorstellen dat ik ooit nog eens op haar zou stemmen. Als minister heeft ze indertijd heel veel voor de vrouwen gedaan. En nu ze als minister van staat en als senator op haar lauweren zou kunnen rusten, blijft ze actief en geëngageerd om het lot van vrouwen te verbeteren.

Zo heeft ze onlangs een actie opgezet onder het motto "SOS stop seksuele terreur in Oost-Congo". Naar schatting zijn elk jaar 60.000 burgers in Oost-Congo het slachtoffer van de meest wreedaardige seksuele foltering. Vrouwen, kinderen en soms ook mannen worden er al minstens tien jaar het slachtoffer van brutale verkrachtingen door groepen militairen, die hun slachtoffers vaak met voorwerpen – geweerlopen, stokken, machetes – verminken.

Jonge meisjes worden soms maandenlang als seksslaven in het dichtgepakte woud vastgehouden en door vijf, zes, zeven mannen dag en nacht verkracht en verminkt. Als zij al worden vrijgelaten, wacht hen in hun dorp een tweede trauma: ze worden verstoten en zijn voortaan volledig op zichzelf aangewezen.

Alle gewapende groepen – vooral de Rwandese, maar ook Congolese rebellen en zelfs het Congolese regeringsleger – maken zich in Oost-Congo schuldig aan seksuele foltering. Dit oorlogswapen tegen burgers verwoest vrouwen en hun families, doet hele dorpen op de vlucht slaan en is op weg de Oost-Congolese gemeenschap helemaal te vernietigen. In Oost-Congo wordt de menselijkheid al jaren verkracht.

Naast politieke tussenkomsten werd ook een hulpfonds opgericht. Het hulpfonds wordt geleid door een stuurgroep samengesteld uit politieke mandatarissen van verschillende partijen : Miet Smet, Sabine de Bethune, Marleen Temmerman, Annemie Neyts, Margriet Hermans en Vera Dua. Het rekeningnummer van dit hulpfonds is 000-3256971-02.

Toch mooi, zo'n vrouwelijk initiatief over de partijgrenzen heen. Maar triestig dat het nodig is.

22:54 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vrouwen, de wereld, politiek |  Facebook |