19-04-08

Zo is er maar één

Damn, gisteren toch wel vergeten kijken zeker naar 'Zo is er maar één'! Nu kijk ik normaalgezien nooit naar zulke programma's, en aan televoten doe ik zeker niet mee (allemaal geldklopperij), maar voor één keer wou ik een uitzondering maken. Mijn toffe collega Klaas van Yevgueni deed immers mee aan de halve finale. Ik wou ook mijn steentje bijdragen om hem naar de finale te sms-en, maar ben het dus vergeten.

Maar gelukkig: blijkens de website van één heeft hij het blijkbaar toch gehaald. En terecht, want zijn versie van Meester Prikkebeen (samen met Neeka) is echt wel keigoed. Hier nog eens te bewonderen.

En nu zorgen dat ik de Finale niet vergeet!

08:40 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: mensen, werk, muziek |  Facebook |

18-04-08

'Geniet ervan, ze worden zo rap groot!'

Heel lang heb ik me maar weinig kunnen voorstellen bij deze woorden, die je als jonge moeder te pas en te onpas rond de oren krijgt. Integendeel, toen mijn kinderen nog baby's en peuters waren, vond ik dat het allemaal verdomd lang duurde, dat groter worden. Kruipen, lopen, doorslapen (dat vooral!), ik keek er maanden naar uit en het kwam allemaal zooo traag. En ja, natuurlijk waren er ook veel mooie, vertederende momenten waarin ik genoot van mijn ukjes, maar toch: ik vond het vooral allemaal heel zwaar. En ik snakte ernaar om enkele jaren verder te zijn, met wat minder materiële zorg.

En nu zijn mijn schatten 7 en bijna 5 jaar, en dus al lang geen baby's en peuters meer. Ze zijn intussen behoorlijk zelfstandig, redelijker, kunnen goed hun plan trekken, en ik heb weer wat meer ademruimte. Tegelijk zijn ze nog klein genoeg om graag en veel te knuffelen, samen leuke dingen te willen doen, onbevangen te vertellen over van alles en nog wat en de origineelste vragen te stellen. En ik, ik geniet, meer dan ooit.

Nu mag de tijd echt wel stopgezet worden.

22:38 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: kinderen, genieten |  Facebook |

Nacht van de Aarde

Zondag is het 'Dag van de Aarde' en is er in gans Vlaanderen van alles te beleven, maar morgenavond is het al in Gent te doen:

 'Nacht van de aarde'

Fuif

Zaterdag 19 april 2008 vanaf 21u
Sioux Gent, Platteberg

 

Met de Groen!-gemeenteraadsleden Filip Watteeuw en Bram Vandekerckhove als dj; de verzoeknummers zijn al besteld. En met veel schoon volk dat er een lap op gaat geven! Dat kan dus niet missen, allen daarheen!

21:22 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: gent, feesten |  Facebook |

16-04-08

Woensdag


Op woensdag werk ik niet. ’t Is te zeggen, ik ga niet naar mijn werk, maar eigenlijk is het de drukste dag van heel de week. De voormiddag is zó op aan kinderen naar school brengen, opruimen, wassen, boodschappen doen en eten maken, ’s namiddags is het afwassen geblazen, opruimen, Grote Broer achter de veren zitten voor zijn huiswerk, kinderen naar en van turnles voeren, u kent dat wel. De woensdag is de enige dag waarop ik om 17u. de krant nog niet gelezen heb.

 

Nochtans was het oorspronkelijke plan om af en toe eens een hele voormiddag enkel aan mezelf te besteden (jawel, de volle drie uur!) en helemaal niets te doen. Maar het kwam er maar niet van. U kent dat ook wel.

 

Vandaag was het echter eindelijk zover. Sweety Darling zou de kinderen helemaal alleen klaarmaken en naar school brengen zodat ik kon uitslapen, ik moest enkel de kleren klaarleggen. Ik zou naar ’t stad trekken om een nieuwe jeans en eventueel nog wat andere spullen, en daarna helemaal ontspannen de jongens van school halen, eten en ’s namiddags naar de Blaarmeersen trekken, alwaar ik me met een donkere Leffe, boek en zonnebril op het terras zou installeren terwijl de jongens zichzelve in de speeltuin zouden vermaken, zonder ruzie te maken. Dat was dus het plan.

 

Het uitslapen is nog redelijk goed gelukt. Op 7u. kroop Grote Broer wel eventjes bij slapende ondergetekende in bed, om kwart voor 8 kwamen ze mij allebei ‘nog een kusje geven’, en om kwart na 8 kakelden de kippen van de buurvrouw mij een derde keer wakker, maar soit. Na een rustig ontbijt mét krant en een verfrissende douche nog snel de worteltjes en aardappelen schillen en dan stadinwaarts!

 

RING RING!!! Telefoon van mijn moeder. Ze had iets aan haar oog en moest vandaag nog geopereerd worden. Niets ernstigs, maar direct ingrijpen was wel nodig.

 

Ik moet u niet vertellen hoe het afliep met mijn ‘vrije woensdag’ zeker. Ja, ik ben nog in de stad geraakt – voor een uurtje. Maar voor de rest: geen zonnig terras in de Blaarmeersen, véél getelefoneerd met moeder en broers, kinderen in turnles gedropt, gerief gaan halen bij ma thuis en naar ziekenhuis gebracht, gecrost van hier naar daar, familie verwittigd, nog meer telefoons…

 

De operatie loopt nu op zijn einde. Mijn moeder is alleenstaande, dus zullen we morgen ook paraat (moeten) zijn, vanzelfsprekend en met plezier.

 

Volgende week woensdag is helaas ook al ingepland. We gaan op prospectie voor een garagepoort en zonnewering, jochei jochei (NOT).

 

Maar ooit, ooit moet het toch eens lukken.

23:04 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: familie, het leven |  Facebook |

15-04-08

Prehistorisch

De jongens hebben een oude Flintstones-cassette gekregen van oma en opa.

Grote Broer, vol verbazing: 'Mama, weet je, bij de Flintstones moet Fred helemaal niets doen in het huishouden!!'

Ik: 'Ja, vroeger was dat zo. En nu bij sommige mensen ook nog.'

Grote Broer, met grote ogen: 'Echt?? Maar die moet zelfs niet afwassen!'

19:32 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: kinderen |  Facebook |

08-04-08

Stilte in oktober

,,Hoe meer je loskomt van je illusies, hoe meer je je ontwikkelt. De desillusie laat je niet hopeloos achter, maar maakt dat je meer op je eigen sensitiviteit en rede vertrouwt. Je stelt je open voor de wereld zoals die is, niet voor hoe je zou willen dat het leven zou zijn. Het gaat erom de werkelijkheid onder ogen te zien." Jens Christian Grondahl.

Net 'Stilte in oktober' uit. Het gaat over een man, halfweg de veertig, wiens vrouw op een dag alleen op reis gaat. Zonder te zeggen waarheen of hoe lang; hij vraagt er ook niet naar. Tijdens de week na haar vertrek blikt hij terug op hun leven samen, hoe ze tijdens hun leven met en naast elkaar geworden zijn we ze nu zijn. Welke keuzes hij gemaakt heeft, waar hij nu staat. En waar zij zou zijn.

De eerste 50 bladzijden kostten me moeite. Het ritme was me te traag, de bespiegelingen en theorieën te navelstaarderig en vergezocht, en tegelijk te cliché. Maar na een tijdje kwam ik erin, de koele, stille sfeer van het boek kreeg me te pakken. Ja, het gaat over een midlifecrisis en een huwelijk met wat barsten. Over het Leven Zelve dus, waarover al heelder bibliotheken zijn volgeschreven.

Maar de chirurgische precisie waarmee Grondahl de drijfveren van zijn personages analyseert, de doorgedreven nieuwsgierigheid waarmee hij alles ontrafelt en blootlegt, geven je een mentale kick wanneer je hem volgt op zijn zoektocht door de menselijke geest. Of dat althans probeert. En de filmische beschrijvingen, de mooie, herhaalde metaforen, de diepzinnigheid van wat hij te vertellen heeft: het is puur genieten, als je er je tijd voor neemt.

Een boek om opnieuw te lezen. Wanneer ik zelf een midlifecrisis dreig te krijgen bijvoorbeeld.

23:52 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: lezen |  Facebook |

03-04-08

Zinloos geweld

Gisteren schrok ik wel eventjes: ik kreeg een mail van een andere mama die mij aansprak over het feit dat Grote Broer op het projectkamp gevochten had met haar zoon en hem daarbij serieus toegetakeld had. De foto's erbij als bewijs. Ik heb mij natuurlijk direct verontschuldigd, en Grote Broer ter verantwoording geroepen. Die beweerde dat de andere jongen begonnen was. Natuurlijk. De ware toedracht zullen we wel nooit kennen, maar we hebben hem toch duidelijk gemaakt dat vechten nóóit mag.

Vandaag kwam er een ijsbeer naar hetzelfde projectkamp, om te knuffelen tegen zinloos geweld. Van timing gesproken. Het 'slachtoffer' van Grote Broer mocht de boodschap voor de camera's uitleggen. Hopelijk is er iets blijven hangen.

Opvoeden: niet gemakkelijk, mevrouw!

 

23:10 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: kinderen |  Facebook |