01-04-08

All animals are equal

Fortisbaas Votron ontving vorig jaar een basissalaris van 750.000 euro. Daarbij komt een bonus van 2,5 miljoen euro en 660.800 euro aan 'overige vergoedingscomponenten' (pensioenkosten, incentives,...). Daarmee komt Votron uit op een tussentotaal van 3,91 miljoen euro, of 15 procent meer dan een jaar geleden. Hij kreeg ook nog 41.775 aandelen (huidige marktwaarde: ongeveer 660.000 euro) en 49.655 opties (toekomstige waarde afhankelijk van beurskoers). Totale jaarvergoeding: 4,57 miljoen euro.

Binnenkort is Votron einde contract, en daardoor heeft hij recht op een eenmalige eindecontractbonus van 1 miljoen euro. Zijn contract wordt wel verlengd met drie jaar. Zijn basissalaris wordt verhoogd van 750.000 naar 1,3 miljoen euro (73 procent opslag). Ook zijn pensioenplan wordt opgeschroefd: van 500.000 euro aan pensioenbijdragen naar 637.500 euro.

Analoge tendensen bij vice-CEO van Fortis Herman Verwilst, Belgacombaas Didier Bellens, Roch Doliveux van UCB en andere. (Bron: De Morgen 1/4/2008)

Ons Fortis-spaarboekje brengt 1,25% op; we verliezen eraan.

En de werknemers moeten aan loonmatiging doen en verstaan dat de economische situatie van het land geen loonstijgingen toelaat. Aldus de werkgeversorganisaties en de Nationale Bank.

Neen, dit is geen aprilgrap.

 

 

23:14 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: maatschappij, werk |  Facebook |

Troost

De jongens zijn een plakboek aan het maken, om de rare beesten in te kleven die ze uit de krant van vandaag geknipt hebben. Die lijken wel wat op dinosaurussen, en het volgend gesprek ontspint zich:

Grote Broer: 'De dinosaurussen zijn allemaal uitgestorven, ze zijn dood.'

Kleine Broer: 'Ik wil niet dood.'

Grote Broer, heel laconiek: 'Je gaat toch doodgaan hoor.'

Kleine Broer: 'Maar ik wil niet doodgaan!'

Grote Broer: 'Ach, maar dat gaat nog lang duren hoor. Je bent bijna nog maar pas geboren! Je bent nog geen vijf jaar! Je gaat nog veel jaren leven hoor.'

Kleine Broer: 'Gaan we dit hier kleven?'

19:26 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kinderen |  Facebook |

30-03-08

En het is...

... geen notenkraker, kersenontpitter of ballenknijper (sodade!), maar een krultang avant la lettre. 

Lok per lok werd rond een stokje opgedraaid en in zilverpapier gewikkeld. Het instrumentje werd verhit in of op de stoof, en vervolgens rond het zilverpapier geknepen. En zo kreeg men dus de fel begeerde pijpekrullen.

Mijn grootvader maakte het voor mijn grootmoeder tijdens hun verkeringstijd, in de oorlog. Mijn grootmoeder, op haar dertigste nog ongehuwd, ging in die tijd naar Brussel werken in een handschoenenfabriek. Op zondag hield ze als bijverdienste in haar ouderlijk huis 'kapsalon': de dorpsvrouwen uit de buurt konden er in de keuken hun haar laten coifferen. Mijn grootvader, zes jaar jonger en al wees, woonde met zijn oudste, ietwat 'simpele' zuster, in hun ouderlijk huis met de smidse van zijn vader. Mijn grootmoeder moet hem eens verteld hebben dat ze zo'n 'krullenknijper' mankeerde, en hij heeft er een voor haar gemaakt. Toen hij mij dit vertelde (10 à 15 jaar geleden, mijn grootmoeder was al jaren dood), zei hij er nog bij: "Ze heeft mij er niets voor gegeven. Ik, die gans alleen mijn plan moest trekken en echt honger geleden heb in de oorlog. Maar niets kreeg ik ervoor!" Vijftig jaar later nam hij haar dat blijkbaar nog altijd kwalijk.

Mijn grootvader is intussen ook overleden. Behalve wat foto's en brieven is dit het enige aandenken dat ik aan hem heb. Van de 11 kleinkinderen ben ik waarschijnlijk ook de enige die weet wat het is en de onstaansgeschiedenis ervan kent. Ik hoop dat ik het zal kunnen doorgeven aan mijn kinderen. Of misschien moet ik er toch eens mee naar het Huis van Alijn gaan.

22:00 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: familie, geschiedenis |  Facebook |

29-03-08

Raadsel

De planten moesten nodig verpot, en bij het zoeken naar mijn plantenschopje in de garage kwam ik gisteren dit tegen:

rara

Raad eens wat dit voorwerpje is, beste lezers? Om u enig idee te geven van de grootte, heb ik mijn hand er gedeeltelijk bij gezet.

Morgen geef ik de oplossing, met het verhaal dat erachter zit. Eén tip alvast: het is meer dan 50 jaar oud.

 

19:57 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: leuke dingen |  Facebook |

26-03-08

(Wijvenweek) Mannen: hij en zijn lijf.

Bekentenis: ik koop af en toe de Flair. Niet voor de interviews, zoals mannen de Playboy, maar voor het Hotelkortingsbonnenboekje of de Wellnessarrangementen. Voor iets nuttigs dus, dat hadt ge niet verwacht hé.

Als ik dan toch de Flair koop, lees ik hem ook, zo ben ik dan wel weer. En de laatste tijd is mij een nieuwe rubriek in dit blad voor de Moderne Jonge S&TC Vrouw opgevallen: Hij & zijn lijf. Een halve pagina blote vent (met of zonder hoofd, àltijd zonder schaamhaar, blijftdaartochaf mannen!) die voor heel Vlaanderen zijn lichaam en seksleven beschrijft.

Deze week: Michel, 38 jaar (tiens, komt ergens bekend voor?), werkzaam als bouwvakker en woonachtig te Riemst (oef, het is hem toch niet).

Wat leren we over Michel? Hij heeft twee tatouages en een piercing aan de basis van zijn penis (de stoere!). Een 'prince Albert' ziet hij in principe ook wel zitten, maar hij durft niet (het watje!). Als bouwvakker fluit hij soms naar mooie meisjes, maar zijn vrouw windt hem het meest op (den braven!). Ze vrijen nog steeds vier tot vijf keer per week (de stoefer!). Soms gaan ze naar een seksbioscoop waar ze in het donker van jetje geven (de stouterik!), soms laten ze zich gaan in het pashokje (voilà, daarmee is het thema 'shoppen' alsnog gecoverd).

Kortom, een Echte Vent, onze Michel.

Maar dan vraag ik mij af: wat bezielt zulke mannen in godsnaam om zo in hunne blote flikker in een vrouwenboekske te gaan staan?! En zijn er echt vrouwen die daarvoor de Flair kopen?

Ik dus niet. Mij is het om het Hotelkortingsbonnenboekje te doen.

23:41 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: vrouwen, bloggen |  Facebook |

Gar en Ker bij de iguanodons

Toen ik in het derde leerjaar zat (bij juffrouw Georgette, een oude vrijster en kwezel van de ergste soort, we baden er elke dag vijf keer, het was zelfs zo erg dat ik er letterlijk nachtmerries van kreeg en mijn vader nog gaan reclameren is dat er minder over god en jezus moest gesproken worden -doch we wijken af), was er 1 keer per week klassikaal luisteruurtje. Dan werd de Schoolradio, naast de Schooltelevisie het enige beschikbaar audiovisueel hulpmiddel in die dagen, op ons losgelaten en volgden we ademloos de avonturen van Gar en Ker. Gar en Ker waren twee ruimtewezens, een jongen en een meisje, die per toeval op aarde beland waren en er tal van avonturen beleefden. Leerrijke avonturen uiteraard, het bleef Schoolradio.

In één van de afleveringen kwamen ze op een nacht terecht in het Museum voor Natuurwetenschappen, waar ze de iguanodons van Bernissart te zien kregen. Op een bepaald moment botste Gar tegen een van de dinosauriërs, waarop die in stukken uiteen viel en onze sympathieke ruimtewezens de boel bijeen moesten puzzelen. Ik herinner mij dit nog zo goed omdat we er nadien een opstel over moesten schrijven, ik heb het hier zelfs nog ergens liggen. De iguanodons zelf kregen we overigens nooit te zien, noch in het echt, noch op afbeeldingen. We moesten maar onze fantasie gebruiken.

Waarom vertel ik dit nu allemaal? We zijn vandaag met de kinders nog eens naar het 'Dino'museum in Brussel geweest. Vorig jaar ook al, maar toen waren de vernieuwingswerken nog volop aan de gang en was er veel niet toegankelijk voor het publiek. Maar nu dus wel, en de dinosaurussengalerij is werkelijk magnifiek geworden. Een zeer ruime en lichte zaal vol skeletten, fossielen, allerlei doe-dingen voor de kinderen, heel toegankelijk en goed uitgelegd en erg aantrekkelijk gepresenteerd. We hebben er ruim twee uur doorgebracht, zonder gezaag of geklaag, wat met onze mannen echt iets wil zeggen.

Wie nog inspiratie zoekt voor een leuke activiteit met de kinderen deze paasvakantie: het Museum voor Natuurwetenschappen te Brussel is dus een absolute aanrader!

En ik ben blij dat ik na al die jaren toch nog de iguanodons te zien gekregen heb. Ik vraag me af hoe dat zit bij juffrouw Georgette.

iguanodon

paleontologen

 

20:00 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: kinderen, uitstapjes, geschiedenis |  Facebook |

25-03-08

Wijvenweek

Die wijvenblog, tja, ik weet het zo niet. Laat ons zeggen dat ik nog niet helemaal overtuigd ben.

Een leuk idee, dat wel. Een week lang alle vrouwelijke bloggers laten schrijven over typische vrouwenthema's, geef toe, als zelfverklaarde geëmpowerde feministe kan ik daar niet tegen zijn. Maar toch scheelt er iets aan.

Als je je ingeschreven hebt, komt elke post van je eigen blog blijkbaar d'office op de wijvenblog. Ook als dat helemaal niet de bedoeling was, als de post bijvoorbeeld helemaal niet in het dagthema past. Een automatisch programma waarschijnlijk. Zo is mijn post over 'mijn wijflijf' niet verschenen, een banaal berichtje over de levenswijsheid van mijn zoon dan weer wel.

En verder zijn het ook zoveel berichten, zoveel. Ga je na vier uur nog eens kijken, heb je weer een stuk of 20 nieuwe posts te lezen. Dat kan dit wijf zo snel niet bolwerken, lieve medeblogsters. Laat staan dat ik daarnaast nog eens naar jullie persoonlijke blog kan gaan kijken.

Kortom: puik idee, echt vree wijs, maar de uitwerking, daar mangelt toch nog iets aan.

Het kan ook aan mij liggen natuurlijk.

23:11 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: vrouwen, bloggen |  Facebook |