25-03-08

Kinderen en de volgorde der dingen

Grote Broer zat tv te kijken, naar Walking with beasts, over de dieren die rondliepen op aarde in de periode tussen de dinosaurussen en de prehistorie. Zoals in elke natuurdocumentaire was er ook een stuk waarin gepaard werd.

- Mama, waarom moeten de mannetjes bij het paren altijd zo achteraan tegen de vrouwtjes opstaan?

- Om hun piemel erin te steken. (Ik ben nogal voor klaar en duidelijk.)

- Ah.

Zijn vraag is beantwoord, hij kijkt rustig verder.

Wat me bij de bedenking bracht: hij weet al alles over de bloemetjes en de bijtjes, maar nog niet dat Sinterklaas niet bestaat. En dat het bij mij indertijd toch omgekeerd was.

En bij jullie, beste lezertjes?

08:26 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: kinderen, het leven |  Facebook |

24-03-08

Wijvenweek: mijn wijflijf

Mijn lijf is niet van mij.

Mijn voet trapt op de pedaal van een naaimachine. Mijn handen maken kleurige folklorejurken. Ik verdien er het brood mee om mijn lijf te voeden, en dat van mijn zoon. Mijn lijf is 36 jaar en uitgewoond. Het bracht vier kinderen ter wereld. Zonder medische hulp, enkel bijgestaan door een buurvrouw en mijn schoonmoeder. Drie kinderen zijn verhongerd. Mijn lijf wordt verscheurd door verdriet.

Mijn lijf heeft nog andere littekens. Mijn rug en schouders zijn bezaaid met blauwe stippen. Ze hebben mij verdoofd en mijn lijf gebrandmerkt. Bij de volgende arrestatie zouden ze mij vermoorden.

Mijn lijf is steeds bedekt door vele lagen textiel. Buitenshuis is ook mijn gezicht afgedekt door stoffen tralies. Mijn ogen en wimpers mogen niet te zien zijn. Anders riskeer ik lijfstraf. Huilen heeft geen enkele zin. Mijn tranen rollen en drogen ongezien. Mijn lijf is slecht en zondig.

Mijn lijf is niet van mij.

Ik woon in Afghanistan.

'Ladies first' met Jennie Vanlerberghe. Wat een wijf.

22:13 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: vrouwen, de wereld |  Facebook |

Paasboom

paasboom

Ja, ik ben er toch wel een beetje trots op, op dit resultaat van een namiddagje knutselen met Grote Broer. Let vooral op de marters die hij bovenin de takken gezet heeft. ;)

18:58 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kinderen, leuke dingen |  Facebook |

23-03-08

Cocoonen

Ik vergeet soms hoe leuk het kan zijn, eens gewoon rustig thuis blijven en niets moeten. 

Om half zeven even eruit om de paaseizoektocht te aanschouwen (de paashaas was zo slim geweest om de eieren gewoon in de living te leggen, dank u Paashaas!), maar dan verder mogen slapen tot half elf. Een licht ontbijt met vers sinaasappelsap, douchke, beetje koken, eten (simpele boerenkost deze keer). 's Namiddags wat prullen, knutselen met de kinderen, boekske lezen, neuh, toch maar niet naar het park, het weer zou eens kunnen omslaan.

Koffietje drinken, nog wat prullen, beetje papierwerk, kinderen laten schilderen, samen opruimen. De kinderen waren wonder boven wonder erg rustig, het deed hen blijkbaar ook deugd om eens gewoon op het gemak thuis te zijn. 's Avonds de haard nog eens aangestoken, buiten was het intussen beginnen sneeuwen. Voorlezen aan de kindjes en na het onderstoppen nog wat tv-kijken met een glaasje wijn.

Gezellig toch; het lijkt wel kerstmis. 

22:52 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: genieten |  Facebook |

22-03-08

Groensel

Van nature echt geen Moeder-Voedster, heb ik de voorbije weken mezelf al overtroffen en onder meer het volgende klaargemaakt: seldersoep, winterse boursinovenschotel (recept ergens op deze blog), posteleinslaatje met dadels en geitekaas, paksoi-quiche, postelein-preisoep, en vandaag: kabeljauw met koolrabi en kervelpesto. Gelijk de echte, zo in aluminiumfolie verpakt in de oven. En allemaal goed te vreten, al zeg ik het zelf.

Nu ben ik eigenlijk niet de gemakkelijkste eter, vooral wat groente betreft ben ik nogal difficile. Maar door het groentepakket waar we sinds kort op geabonneerd zijn, komen een heleboel minder gekende (en bij mij geliefde) groentes nu toch mijn frigo binnen. En aangezien ik niet van verspilling hou, worden ze ook verwerkt. Het rare is dat ik, wanneer ik het zelf heb klaargemaakt, meer dingen lust die ik anders niet zou moeten hebben. Alsof ik er dan meer controle over heb of zo. Heel handig is wel dat de Wassende Maan op haar website een groente- en fruitwijzer staan heeft, met tal van suggesties en recepten.

Nu moeten we beslissen of we ons abonnement voortzetten of niet. Ik denk het wel.

21:51 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: huishouden |  Facebook |

Het Mysterie van Pasen

-         Als je nu niet meewerkt, zal de Paashaas morgen niet komen!

Grote Broer wil niet naar de scouts, en ten langen leste haalt Sweety Darling het Ultieme Dreigement boven. Onze Kapoen protesteert immers elke keer, terwijl hij zich er uiteindelijk telkens heel goed amuseert. Bovendien kunnen wij enkele uurtjes rust goed gebruiken.

 

-         Puh, de Paashaas weet dat toch niet, dat ik niet flink ben.

-         Jawel hoor.

-         Hoe dan? Ken jij de Paashaas dan?

-         Ja, ik weet wie de Paashaas is.

-         Oh ja, wie dan?

Boven het hoofd van Grote Broer wisselen we enkele blikken. Zouden we het hem zeggen? Is dit wel de goede tijd en plaats voor zo een onthulling? Is hij niet nog wat jong om de nuchtere werkelijkheid al te kennen, is het niet leuker hem nog wat in zijn geloof te laten? Hij stelde wel al wat moeilijke vragen de laatste tijd, maar toch... 

-         Wie dan? Zeg het dan!

Lachend antwoordt Sweety Darling: ‘Papa is de paashaas!’

-         Echt?! Is dat echt waar??

 

Hij lijkt niet geschokt of ongelovig, alleen heel erg geïnteresseerd. Terwijl ik met hem naar het scoutslokaal wandel, vertel ik hem dan maar hoe de vork in de steel zit. Grote Broer is heel enthousiast, en voelt zich ‘groot’ dat hij nu de waarheid kent. Ik druk hem op het hart zeker niets te verklappen aan zijn broer of de andere kindjes van de scouts of op school. Hij belooft het pas te zullen vertellen in het zesde middelbaar. En hij zal morgen helpen bij het entertainen van Kleine Broer terwijl de Paashaas zijn werk doet, dat is alvast een groot voordeel.

 

De link naar Sinterklaas is nog niet gelegd. Benieuwd hoe lang dat nog zal duren…

21:21 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kinderen |  Facebook |

20-03-08

Leve Torfs!

Onder het motto: als het goed is, mag het ook gezegd worden.

De kinderen hadden ook schoenen nodig, dus trokken we naar Torfs in de Langemunt. Hun hooligangehalte had intussen weer al te gekende hoogten bereikt, maar dit bracht de winkelmevrouw niet van haar à propos. Terwijl ik me dood zat te schamen, bleef ze vriendelijk schoenen aanpassen en hen tot enige medewerking aansporen. Met gunstig resultaat: met twee paar sandalen en een paar sportschoenen trokken we richting kassa.

Daar zei dezelfde mevrouw dat de terugbrengactie van oude schoenen eigenlijk pas morgen begon, maar dat ze mijn aankopen opzij wou houden zodat ik ook van de 10% korting zou kunnen genieten. Ik moest dan enkel nog 3 paar oude schoenen binnen brengen. Aangenaam verrast door dit aanbod, antwoordde ik dat het enkel voor de sandalen kon, want dat we de sportschoenen morgen al nodig hadden wegens sportdag op school. 'Ach', fluisterde de mevrouw, 'weet u wat, ik zal ze u ook al meegeven met de korting eraf, als u dan enkel maar zorgt dat u minstens 3 paar oude schoenen binnenbrengt.' Verder kregen de hooligans ook elk nog een cadeautje én mocht ik nog een oude kortingsbon erbovenop gebruiken ook.

Kijk, dat noem ik nu eens klantvriendelijk zie. En daarom: leve de Torfs in de Langemunt! Een beetje reclame hebben ze nu wel verdiend.