19-03-08

Winkelgeneugten

Ik heb drie mannen in huis, en geen ervan houdt van winkelen. Mijn teerbeminde krijg ik twee keer per jaar mee naar de solden om wat nieuw gerief - maximale tijdsbesteding: 2 uur, voor mijn kinderen koop ik gewoon alles 'op zicht', nadien breng ik eventueel terug wat niet past. Prima systeem: geen geneut, tijdsefficiënt, én ze zijn altijd gekleed naar míjn smaak.

Grote Broer is nu 7 jaar, en doet weliswaar niet zijn eerste communie maar we gaan toch een feestje bouwen. En bij een feestje hoort feestkledij nietwaar. Omdat het deze keer dus iets meer mocht zijn, moesten mijn telgen voor één keer wel mee, om te passen.

Ik had deze onderneming goed voorbereid: deze voormiddag alleen op prospectie geweest, oma opgetrommeld ter versterking, en een deal gesloten met de mannen: als ze flink waren en zonder morren pasten wat ik vroeg, mochten ze nadien elk een spiderman- of ander cool t-shirt kiezen. Ok, ik had er goede hoop op. Ik had tijdens de prospectie ook al een mooi tenuetje gezien, er moest enkel nog gepast worden en gekozen qua kleur.

Man man man, wat een beproeving! Ondanks al mijn waarschuwingen en omkoperij hebben ze het weer danig uitgehangen. Verstoppertje spelen tussen de rekken is natuurlijk heel plezant, zeker als uw moeder u met haar armen vol kleren staat te roepen. Kleine Broer vond de etiketjes en beveiligingssystemen in de kledij zodanig ambetant dat hij de kleren amper wou aanhouden. Grote Broer protesteerde luidkeels toen hij toch wel twéé verschillende maten moest passen. Later zat hij ongegeneerd met de lichtbeige, nog niet gekochte broek, op de grond (gelukkig bleek de vloer van de Inno - zwaai zwaai Evelien - vrij proper), en was een paar minuten later al aan het bijten op de mouw van het nog niet gekochte hemd. Grote Broer heeft àltijd honger - we hebben het hemd in kwestie nadien wel gekocht voor alle duidelijkheid. Terwijl ik aan het delibereren was over wat nu te kopen, waren oma en Kleine Broer weer verdwenen. Kortom: het was zéér ontspannend - NOT. De vrouw met een 10-jarige tweeling in het paskotje naast ons zei met een stem vol herkenning en medeleven: 'Plezant hé, zonen!'

En dan hadden we de schoenwinkel nog niet gehad.

Ach, meestal is het echt wel plezant, zonen hebben. De mijne hebben allebei nog een hoog Oedipus-gehalte: ik krijg dagelijks een meer dan royale portie knuffels en kussen, ze zeggen heel vaak dat ik lief ben, en Kleine Broer wil nog altijd met mij trouwen. (Grote Broer wil niet trouwen tout court, dus niet speciaal niet met mij, voor een goed begrip.)

Maar soms, heel soms, vraag ik me af hoe het zou zijn met dochters. Hoe we in alle rust en gezelligheid samen zouden gaan shoppen. Hoe ik impulsief een wit jurkje of paasgeel rokje zou kunnen kopen, in de geruste zekerheid dat het langer dan twee uur wit of paasgeel zou blijven. En hoe verrukt ze zouden reageren bij de woorden: 'Kom, dan nu nog schoenen!'

 

23:43 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: kinderen |  Facebook |

18-03-08

Living Planet?

Deze middag naar een heel interessante uiteenzetting geweest over het debat economie-ecologie. Als het gaat om milieubeleid, is immers altijd een van de eerste argumenten: 'Allemaal goed en wel, maar de economie moet wel draaien hé! En wat met de werkgelegenheid?!' Het heersend discours gaat er nog altijd van uit dat ecologie en economie tegenstrijdige belangen zijn, en dat een te ver doorgevoerd milieubeleid nefast is voor onze concurrentiepositie en arbeidsmarkt.

Hans Bruyninckx, prof internationaal en Europees beleid, heeft naar deze relatie/spanning tussen economie en ecologie heel veel onderzoek gedaan. En zijn conclusies zijn duidelijk: milieubeleid heeft GEEN negatieve invloed op de economische ontwikkeling van een land. Integendeel zelfs, net in die landen waar men met milieubeleid al vrij ver staat (Nederland, de Scandinavische landen, Finland), hebben de bedrijven daardoor juist een concurrentievoordeel en doet de economie het goed. Uit een bevraging van honderden bedrijven bleek bovendien dat er nog geen enkel ontslag gevallen was of geen enkele geplande aanwerving niet doorgegaan was omwille van strengere milieunormen - de bedrijven zeggen dit dus zelf!

Het is dus gewoon intellectueel oneerlijk om te stellen dat milieubeleid slecht is voor de economie, zoals de decision makers met hun newspeak van 'verstandig groen' doen. En ondertussen blijven we de tak waar we op zitten verder afzagen.

Want het gaat niet goed met onze planeet.

living planet

De Living Planet Index (LPI) is een indicator van de toestand van de wereldwijde biodiversiteit. De index meet de evolutie van de populaties gewervelde dieren op het land, in zoetwatergebieden en in de oceanen.  En zoals te zien op de grafiek, is de evolutie allesbehalve positief.

En het gaat spijtig genoeg om meer dan wat plantjes en diertjes (was het dat maar!). In ons ecosysteem 'aarde' hangt alles immers met alles samen, het verdwijnen van enkele diersoorten kan op termijn desastreuze gevolgen hebben voor de mensheid.

De laatste jaren wordt er bijvoorbeeld een onrustwekkende bijensterfte gesignaleerd. Tot 40% van het broedsel komt na de winter niet uit. Bijen zijn echter wel van levensbelang voor de bevruchting van allerlei planten, dus voor onze voedselvoorziening. Geen bijen => geen gewassen => geen voedsel. Geen druiven => geen wijn. De oorzaak van de bijensterfte? Er wordt gelinkt met tal van factoren, waaronder het gebruik van pesticides, maar ook de klimaatopwarming. Een warmer klimaat zou dus paradoxaal genoeg tot voedselschaarste kunnen leiden. En tot nog een heleboel andere problemen (zie: The Unconvenient Truth).

Het is dus meer dan ooit tijd voor actie. Enkel als elke overheid, elke industrie, maar ook elke individuele burger zijn verantwoordelijkheid neemt, kunnen we het tij nog keren. Zodat we later niet aan onze kleinkinderen zullen moeten zeggen: We wisten het wel, maar het kon ons niet schelen.

 

Interessante lectuur: Living Planet Report 2006

21:32 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: de wereld, politiek |  Facebook |

16-03-08

Lentewandeling

bourgoyen1

bourgoyen2

bourgoyen3

bourgoyen4

bourgoyen5

kikker

18:48 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: genieten, uitstapjes, gent |  Facebook |

15-03-08

Zebedeus, Den Hemel en Nescio

Kwisvraag: wat zeggen u bovenstaande namen, beste lezers?

Juist, het zijn een paar van de meest bekende 'professionele' kwisploegen van Vlaanderen. Nu speel ik zelf ook al eens graag een kwisje, maar eerder occasioneel, als het niet te ver is en ik toch niets anders te doen heb. En zonder er iets aan voor te bereiden, dat spreekt vanzelf. Maar die beroepskwissers, dat zijn dus van die mannen (en vrouwen) die minstens één keer per week gaan kwissen, die elk hun specialiteit hebben, die lijstjes maken en zitten te blokken. Hun leven is één grote kwis, quoi.

Nu, ieder zijn meug en ieder diertje zijn pleziertje, van mij mogen ze dat gerust doen, ondertussen doen ze geen ander kwaad nietwaar. Maar wat ik niet begrijp: wat komen zulke mensen in godsnaam op een banale schoolkwis-voor-het-brede-publiek doen? Daar valt toch geen eer aan te halen? Ze weten op voorhand dat ze die met de vingers in de neus winnen, de rest van de zaal zit erbij voor Piet Snot en weet zodra de ploegnamen op het scherm verschijnen dat ze zelf geen kans meer maken. Om de eer nog een beetje te redden, kan je wel zeggen: "als we bij de eerste vijf nà de professionele eindigen, is het goed", maar geef toe, dat is toch niet hetzelfde hé?

Is het om zich met elkaar te meten? Maar daar zijn toch andere en betere gelegenheden voor, in de eigen competitie? Is het om eens lekker te kunnen uitpakken tegenover ons, het eenvoudig plebs? Of zoek ik het te ver, en is het gewoonweg voor de prijzentafel? Maar hoeveel flessen drank, boeken en sporttassen kan een mens blijven verstouwen? Eén ding is zeker: voor de hobbyisten is hun deelname toch wel een domper op de kwisvreugde.

Dus beste professionele kwissers, wat ook uw drijfveren zijn om ons eenvoudig kwisje te komen inpalmen: lààt het in het vervolg. Pick someone of your own size. Zodat de amateurs ook eens kunnen winnen. U mag mijn fles drank dan zelfs hebben!

21:15 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) | Tags: ergernissen |  Facebook |

11-03-08

Op verzoek

Vorige week stonden in diverse kranten artikels over de schrijnende situatie van dakloze gezinnen in Gent. Er is een groot tekort aan opvang, waardoor hele families met jonge kinderen onder bruggen en in parken slapen, en zich overdag verwarmen in stations en ziekenhuizen. De kinderen zijn onderkoeld en uitgehongerd, er wordt gevreesd dat er vroeg of laat doden zullen vallen.

Het gaat vooral om Roma-families uit Slovakije en Bulgarije. Sinds ze EU-onderdaan zijn, mogen ze vrij naar hier komen, maar ze mogen hier nog niet werken. Tenzij als zelfstandige, dus vragen ze allemaal het zelfstandigenstatuut aan. Maar het lukt hen niet om zich hier echt als 'zelfstandige' te handhaven. Ze hebben dus geen inkomen, en net omdat ze officieel zelfstandige zijn, ook geen recht op een uitkering. En uiteindelijk belanden ze op straat in de meest erbarmelijke omstandigheden.

Ik weet het, het is een heel complexe problematiek, die in zijn geheel de bevoegdheid en mogelijkheden van de stad Gent te boven gaat. En misschien zijn de Roma, naast slachtoffer van racisme, ook voor een stuk zelf verantwoordelijk. Misschien, ik weet het niet, want ik ben geen expert terzake. En ik weet ook niet hoé je deze problematiek in zijn geheel kan aanpakken en oplossen. Ik weet het niet.

Maar wat ik wél weet is dat het absoluut en totaal onaanvaardbaar is dat anno 2008 in mijn stad uitgehongerde en onderkomen kinderen buiten moeten slapen en leven. Die kinderen hebben daar op geen enkele manier voor gekozen. Er moet gewoonweg noodhulp komen voor die mensonterende toestanden, nu onmiddellijk. Daar moét het OCMW maar geld voor hebben, punt uit.

23:02 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen, gent, de wereld |  Facebook |

Gezocht

Allee zeg, mijn aerobic-goeroe stopt ermee! Na 25 jaar, waarvan ik er toch een goede 10 heb meegemaakt. Waar moet ik nu heen, waar moet ik nu heen?

Ik ben namelijk een van de onsportiefste mensen (in de letterlijke zin van het woord) die ik ken - ik had in het middelbaar ooit een buis voor turnen, need I say more? - maar toch heb ik het bij deze leraar dus zo lang volgehouden. Akkoord, het is een beetje ne 'speciale' met een eerder flauw gevoel voor humor en moppen met baarden van hier tot in Peking (het moet niet altijd Tokyo zijn), maar hij kan wel de sfeer erin houden en hij pept op en motiveert. En god weet dat ik dat nodig heb. Bovendien was het voor mij ook zeer praktisch: vlakbij huis, en met een tiental verschillende lesmomenten per week. Ik ging dus wanneer het mij paste, ferm gemakkelijk.

Maar na juni stopt hij er dus mee. En moet ik op zoek naar een andere sportactiviteit. Kwestie van mijn zo moeizaam opgebouwd greintje conditie niet helemaal te laten verloren gaan. Toestanden als de Passage Fitness zie ik niet zo zitten, ik wil iets simpels met liefst ook niet al te gestroomlijnde medesporters. En ook flexibiliteit qua dagen en uren. En niet te ver. Het hoeft niet per se aerobic te zijn, maar wel iets dat conditiebevorderend werkt. Dus geen yoga of tai-chi. Dansen misschien? Enfin, als iemand iets weet in Gent, laat maar horen!

18:35 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: afzien, gent |  Facebook |

09-03-08

Geloof

Ten slotte kan de gelovige/theoloog ontkennen dat zijn religie enige cognitieve of dogmatische inhoud heeft. Hij kan de overgeleverde godsdienstige teksten geheel symbolisch uitleggen en ze opvatten als morele aansporing. De 'verticale' dimensie van zijn geloof verdwijnt nu in de 'horizontale'. Het probleem van deze strategie is dat de gelovige ophoudt gelovige te zijn. Wie niet letterlijk gelooft in het bestaan van een god, heeft religie in feite opgegeven, zelfs al wil hij dit niet bekennen. Ook dit is een vorm van religieuze suïcide. Bovendien, wat moeten we met God als symbool van de liefde, wanneer die God zijn eigen zoon laat kruisigen? De idee van de liefde is te mooi om haar te bezoedelen met het bloed van een mensenoffer. (...)

Hoe het ook zij, godsdienst gaat pas werkelijk boeien zodra men er niet meer in gelooft. Dan ontstaat de noodzaak de diepten van de menselijke geest en de geschiedenis van de mensheid te doorvorsen om de immense verscheidenheid van geloofsvoorstellingen te verklaren. Atheïsme leidt tot zelfkennis, terwijl het geloof blijft steken in wishful thinking en atavistische projecties.

Herman Philipse.

Heerlijk, om bij het lezen je eigen gedachten en bedenkingen verwoord te zien, maar dan veel beter en helderder geformuleerd dan je zelf ooit zou kunnen.

23:19 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (17) | Tags: filosofie, lezen |  Facebook |