15-10-08

Een gegeven paard

Niets menselijks is mij vreemd, en zoals alle vrouwen verval ook ik al eens in klaagzangen over mijn haar. Mijn 'natuurlijke krullen' transformeren dan in 'kroezelig en onhandelbaar stro'. Perceptie is alles.

Geheel spontaan en uit eigen beweging liet de Huisvrouw mij als laat verjaardagscadeau dé remedie voor mijn beauty-probleem bezorgen: een bus manenspray. 'Vogel heeft vreselijk klitterig, knoperig krulhaar en met de manenspray kamt dat keigoed door en is niet meer zo frizzy', zo verzekerde ze mij.

manenspray

 

En zo ben ik sinds kort de trotse eigenaar van het bovenstaande paardenproduct. Het ruikt niet slecht, en op de flacon staan volgende aanbevelingen te lezen:

Hoogwaardige zijdeproteïne hechten bij het opsproeien aan het haar en ondersteunen de haarstructuur.

Plantaardige stoffen en vitamines verzorgen het haar.

Maakt huid en lang haar stof- en vuilafstotend.

Voor snelle doorkambaarheid, veel volume en een zijdeachtige glans.

De fascinerende lichtreflecties van de zijdeglans laten huid en haar stralen.

Urine, mestvlekken en plakkaten laten zich na dagen nog gemakkelijk uitborstelen.

Oef, een hele geruststelling.

Merci Huisvrouw, effenaf.

09-10-08

Foei voor mezelf

Bij het naar huis stappen leest Grote Broer het naambordje van een kinesist: "'R. Van der Straeten'. Wat betekent die 'R', mama?"

Ik: 'Dat is de afkorting van de voornaam. Dat kan een Rik zijn, of een Raf. Of een Roger, een Raymond of een Raoul.'

Grote Broer: 'Of een Rita, mama, kan dat ook?'

18:21 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: kinderen, vrouwen |  Facebook |

07-10-08

Protestlied

Meneer de CEO,

Welterusten

Slaap maar lekker in uw mooie chique huis

Denk maar niet te veel

Aan al die ongerusten

Met hun zuurverdiende spaargeld in uw kluis

Denk vooral niet aan de gepensioneerden

Die ’t niet halen tot het einde van de maand

Doordat u met hun centen speculeerde

Als iemand die zich ongenaakbaar waant

Droom maar niet van al die mensen die nu klagen

Dat hun spaarboek al zo lang niets meer opbracht

Laat die pseudo-communistenkliek maar zagen

Meneer de CEO, slaap zacht

 

Droom maar al van nieuwe opties

En aandelen

Droom maar van uw Gouden Handdruk Nummer Acht

Waarmee u uw klanten

Verder kan bestelen

En waarmee u wel goed zorgt voor ùw koopkracht

En u zult toch ook zo langzaamaan wel weten

Dat er mensen zijn die niet weten wat gedaan

Aan wie de spanning en onzekerheid gaan vreten:

Uw personeel, dat nu vreest voor zijn baan

Baronstitels, kunstwerken en kastelen

Hebt u in uw hebzucht vlot bijeengebracht

Door met ons geld Casino te spelen

Meneer de CEO, slaap zacht

 

Droom maar niet te veel van al die arme mensen

Droom maar fijn van uw Ferrari en uw jacht

Droom maar niet van socialere tendensen

Meneer de CEO, SLAAP ZACHT

 

23:35 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: politiek, poezie, maatschappij, schandalig |  Facebook |

05-10-08

Just a perfect day

Een van de betere zondagen vandaag. Zelfs met het *****e-weer.

De kinderen waren bij oma gaan logeren, zodat Sweety Darling en ik konden uitslapen. Daarna trokken we naar het café van het SMAK om er een ontbijt met bubbels te degusteren - we hadden nog een Bongo-bon liggen die dringend op moest. En we zijn er werkelijk verwend met een eersteklas ontbijt: Verschillende soorten brood, gekookte en Ganda-ham, gerookte zalm, verschillende kazen, tonijnsla, croissant en chocoladebroodje, koffie of thee, versgeperst fruitsap, een zachtgekookt eitje met soldaatjes, bio-yoghurt met verse frambozen en natuurlijk een glaasje bubbels. Zàlig om zo je zondag te beginnen. I love Bongobonnen!

Nadat ons lichaam aldus overvloedig gevoed was, was het tijd voor de geest. Nee, we zijn niet naar de H. Mis geweest, maar gewoon de straat overgestoken naar het Museum voor Schone Kunsten, waar momenteel een tentoonstelling loopt over Piranesi en zijn etsen. Tot voor kort had ik nog nooit van Piranesi gehoord, maar deze Romeinse kunstenaar komt ruim aan bod in 'De ontdekking van de hemel', en hij heeft vooral heel veel etsen van gebouwen en ruïnes uit Rome gemaakt; dit mochten we dus niet missen. Echt tof vind ik het, als door het toeval zo allerlei dingen samenkomen. En dus de fameuze tekeningen uit 'De ontdekking...' nu ook in het echt kunnen aanschouwen.

Daarna trokken we omawaarts, voor de hereniging met het nageslacht en om aan de zondagse koffietafel van zelfgemaakte appeltaart te smullen. Beetje krachten opdoen voor het vervolg van het zondags programma, namelijk een estafetteloop langs de Coupure. Daarmee wil Groen! aandacht vragen voor het gebrek aan recreatieve sportinfrastructuur in Gent. Niet dat ik daar veel last van heb, want au fond ben ik principieel tegen sport, maar we zijn solidair nietwaar. Het regende dat het goot en mijn stukje estafette was geen groot succes wegens schrijnend gebrek aan conditie, maar ach, de sfeer was goed en er was warme chocomelk.

Het was dus een gevulde zondag, met alles wat voor mij belangrijk is erop en eraan: mijn man, lekker eten, cultuur, politiek, mijn kinderen, de familie... De kinders liggen nu in hun bedje en Sweety Darling is de haard aan het aansteken voor nog een gezellige en romantische avond. Want geef toe: 'strijken' zou nu toch echt niet in dit rijtje passen.

20:53 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: politiek, genieten, cultuur en zo |  Facebook |

30-09-08

Uit het leven van de marionetten

In Brussel werken heeft zo zijn voordelen. Zo kan je onder de middag, onder de noemer 'Broodje Brussel', allerlei culturele activiteiten meepikken. Twee weken geleden namen we met een paar collega's deel aan een gegidste wandeling door de Vrijheidswijk, deze middag trok ik naar Bozar voor toneel.

Uit het leven van de marionetten, van Ingmar Bergman, gaat over Peter E., een welgesteld, geslaagd en schijnbaar gelukkig getrouwde zakenman. Met zijn vrouw Katarina, een carrièrevrouw in de modesector, heeft hij een open huwelijk en geen kinderen. Ze zijn succesvol, hebben veel vrienden en gaan elke avond uit eten. Maar er zitten barsten in de façade. Peter E. heeft moordfantasieën over Katarina. En het verhaal loopt niet goed af.

Een oerdegelijke tragedie over menselijke relaties en hoe we allemaal uiteindelijk maar wat aanmodderen, met een werkelijk fenomenale Katelijne Verbeke (commissaris Nadine Vanbruwaene uit Flikken) als Katarina.

UIT HET LEVEN VAN DE MARIONETTEN

 

 

 

 

 

 

Bozar heeft elke maand zo'n middagvoorstelling. Voor de luttele som van vijf euro, je hebt er nog geen dagschotel voor. Ik keer zeker nog eens terug.

 

20:38 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur en zo |  Facebook |

28-09-08

Flikkendag

flikje

rappel

flikkenhond

 

hands up

21:46 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: gent, uitstapjes |  Facebook |

24-09-08

Op

We leven boven onze stand. "We", niet wij hier ten huize Virginia, maar "we", de mensen in het algemeen. Gisteren, 22 september, hebben we onze voorraad natuurlijke hulpbronnen volledig opgebruikt. Vandaag 23 september, 'Earth Overshoot Day' beginnen we aan onze reserves. Reserves die niet meer aangevuld werden sinds halfweg de jaren 80.

Om een vergelijking te maken: het is alsof je rond de 22ste van de maand je volledige maandinkomen al opgesoupeerd zou hebben, en dan aan je spaargeld moet beginnen om het einde van de maand te halen. Even valt dat wel vol te houden, tenminste als je een appeltje voor de dorst achter de hand hebt, maar toch niet te lang. Je hebt dan twee opties: je zorgt voor meer inkomen, door ander en beterbetaald werk te zoeken, of je zet de tering naar de nering en snoeit wat in je uitgaven.

Wat betreft Overshoot Day is die eerste optie er alvast niet. We hebben maar 1 aarde, er is geen 'ander en beter' en we kunnen er geen bijmaken. Enige oplossing dus: besparen. Een beetje 'zuiniger' leven. Geen populaire boodschap, maar de enige realistische.

Earth Overshoot Day valt overigens elk jaar vroeger en vroeger: in 1985 op 31 december (toen leefden we gewoon alles op, maar maakten nog geen schulden), in 1995 op 21 november, vorig jaar op 6 oktober en nu dus al op 24 september. Als we zo voortdoen, hebben we in 2050 twee aardes nodig.

Maar hé, als Brussel-Halle-Vilvoorde maar gesplitst geraakt!

08:55 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: politiek, de wereld |  Facebook |