23-01-08

De takken: update

Ik heb deze namiddag eindelijk nog eens het terrarium van de wandelende takken 'ververst': alle oude verdorde klimop eruit en verse erin. Daarvoor moest ik wel de takken zelf er ook uithalen, wat nog niet zo simpel is als het lijkt.

Die beesten lijken namelijk nogal fel op takken (duh!), en zijn dus goed gecamoufleerd tussen het inmiddels bruine groensel. Voorzichtig nam ik er dus klimoprankje na rankje uit, onderwijl goed controlerend of er geen wandelende verstekelingen op zaten. De onderschepte takken deed ik zo rap mogelijk in een ijskreemdooske, waar ik vlug-vlug het deksel op moest zetten wegens ontsnappingsgevaar. Het dooske was nogal klein, en die beesten zijn rap, met als gevolg dat er toch enkele op onze keukentafel beland zijn. Om die dan weer op te pakken, is ook al niet zo gemakkelijk. Het waren immers allemaal nog 'jongskes', ik moest dus zien dat ik enerzijds niet te hard neep of ze waren verpulverd, maar anderzijds ook niet té zachtaardig te werk gaan of ze waren ribbedebie.

Dan de versleten klimop naar de gft-container gebracht, maar hola, daar bespeurde ik toch nog een wandelend takje dat daarmee gelukkig aan een reïncarnatie als compost ontsnapte.

Ter informatie: zestien takken heb ik geteld, zestien. Waarvan nog 1 oorspronkelijke, al de rest is nageslacht. Het lijk van de tweede 'originele' ligt nog op de bodem van het terrarium. Als waarschuwing aan de andere: Memento Mori.

20:59 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: dieren |  Facebook |

22-01-08

Medelijden

Ik heb medelijden met de mannen jong, echt waar. Het kan toch niet gemakkelijk zijn, om te moeten leven met zo'n handicap? De handicap van nooit iets te vinden meerbepaald.

Van mosterd tot zwemzak, van sleutels tot onderlakens, van bril tot G-spot (grapje ;-)): voor mannen zijn die dingen dus echt onvindbaar. Zelfs al liggen ze al 10 jaar op dezelfde plaats, zelfs al bijten ze bijna in uw neus, voor een man is het echt een onmogelijke opdracht. En dan moeten ze er nog de ergernis van hun partner bovenop nemen...

Als dat geen medelijden verdient.

21:36 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: sweety darling, ergernissen |  Facebook |

Geef eens een compliment op een onverwacht moment

Mijn zonen waren in een flatterende bui vandaag.

Grote Broer, bij het naar huis wandelen: 'Kijk mama, wat een speciale auto! Maar wel hééél oud hé. Die is zeker nog uit jouw tijd?'

En even later Kleine Broer , nadat hij onze trouwfoto bestudeerd had: 'Oh mama, je was zo mooi toen je ging trouwen!'

 

Tja. De waarheid komt uit een kindermond zeker?

19:26 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen |  Facebook |

19-01-08

Ruimtelijke ordening II

Bij mijn opruimactie viel het mij trouwens weer op dat wij toch wel veel boeken in huis hebben. Erg veel. Heel erg veel.

We hebben gelukkig ook redelijk veel boekenkasten. Eén in de living, twee in de bureau, alsook 1 ingemaakte wandkast en nog een boekenrek, 1 op de overloop, 1 in de logeerkamer, 2 in de 'speelkamer'. Op de kinderen hun kamer liggen de kinderboeken, en we hebben nog 3 grote curverbakken vol strips. 't Is dus de moeite.

Probleem is dat er totaal geen systeem in onze bibliotheek zit. Romans, historische werken, biografieën, Artis-boeken, Fauna en Flora, het zit allemaal ongelooflijk dooreen. Ik zou mij eens met een goede klassering moeten bezig houden. Tips zijn welkom. Als het maar niet het systeem van mijn schoonvader is. Die heeft onze boeken ooit eens op grootte gesorteerd.

23:36 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: huishouden |  Facebook |

Ruimtelijke ordening

Regelmatige lezers van deze blog hebben al door dat aan mij geen groot huishoudtalent verloren is gegaan. Het huishouden, de was en de plas zijn inderdaad een van mijn laagste prioriteiten; het leven is veel te kort om daar veel tijd aan te verspillen.

Zo nu en dan krijg ik echter toch een vlaag van opruimwoede, zaak is daar snel van te profiteren voor ze weer gaat liggen. Zo ook vandaag, en deze keer besloot ik de 'speelkamer' eens onder handen te nemen. De 'speelkamer' is een kamertje op de tweede verdieping, waar de trap naar de zolder vertrekt en dat tot nog toe als extra rommelkamer gebruikt werd. Pamperdozen met kinderkledij, curverboxen met peuterspeelgoed, bakken vol boeken en oude cursussen, de tuinstoelen,..., het stond er allemaal in een ongelofelijke wanorde dooreen. De 'speelkamer' bestond dan ook nog maar alleen in mijn hoofd. Maar daar zou nu verandering in komen!

Ik toog aan het werk, verhuisde een heleboel rommel richting zolder, veroordeelde een en ander tot het containerpark, stofte af, stofzuigde vloer en kickerspel, installeerde een paar zeteltjes, sleepte bakken met strips aan, en, taraaa!, nu hebben we voorwaar écht een speelkamer. Morgen nog de vensters kuisen en de gordijnen ophangen (die al meer dan een half jaar liggen te wachten, shame on me), en ons kroost kan zich daar uitleven in plaats van heel de woonkamer overhoop te zetten.

Het was een vruchtbare dag voorwaar. Op naar de volgende. Binnen een half jaar of zo.

23:25 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: huishouden |  Facebook |

18-01-08

Tips voor treinreizigers

In navolging van de Huisvrouw, wil ook ik de blogwereld verrijken met enkele tips. Tips voor treinreizigers deze keer. Nu ik alweer een kleine 3 maand pendel, meen ik met enige kennis van zaken te kunnen spreken. Daarom tot nut en lering van 't algemeen, deze tips aan mijn medereizigers:

1. Ik begrijp dat het binnenkomen van de trein in het station iets is waar u lang naar uitgekeken hebt, beste reiziger. En dat u dan ook zo snel mogelijk wil instappen. Zeker in de spits, waar de zitplaatsen schaars zijn en wie eerst komt, eerst maalt. Doch het lijkt mij wel handig om éérst de mensen te laten uitstappen, alvorens onvervaard de trapjes te beklimmen. 't Is maar een gedacht.

2. Uw nieuwe boekentas/sjakosj/sportzak is inderdaad heel schoon, en u wilt die natuurlijk zo lang mogelijk proper houden. Bovendien wil u uw gsm/krant/zakdoeken/kaartspel binnen handbereik hebben. Daarom lijkt het inderdaad heel logisch om uw boekentas/sjakosj/sportzak op de zetel naast u te zetten; de vergissing is begrijpelijk. Wanneer mensen halt houden naast u en een blik werpen op uw boekentas/sjakosj/sportzak, is dit echter - de vergissing is opnieuw begrijpelijk - niet uit bewondering. Weg ermee!

3. Het afstruinen der gangen op zoek naar een zitplaats is een ernstige zaak. Het is totaal iets anders dan uw zondagse wandeling of een slentertocht langs de winkeletalages. U mag dus gerust sneller gaan dan 2 kilometer per uur. Graag zelfs. HEEL GRAAG ZELFS.

4. Wanneer u in gezelschap zit op de trein, is het gezellig om wat te kletsen. Uw medereizigers hoeven echter niet elk detail te horen over de onredelijkheid van uw baas, de aambeien van uw schoonmoeder of het wangedrag van uw kinderen (vooral dat laatste niet). Het zou dus fijn zijn als u uw stemvolume wat kon dempen. Dit geldt ook voor gsm-en en voor West-Vlamingen. Vooral voor West-Vlamingen eigenlijk.

5. Wanneer u in de trein niet in gezelschap bent maar toch verlegen zit om een babbel, neem dan uw gsm en val uw vrienden of familie lastig. Laat uw medereizigers met rust. Zeker 's morgens. Laat ze gerust, zeg ik u!

6. En de laatste is speciaal voor de mannen: in de meeste treinen zijn de zitplaatsen duidelijk afgebakend en ruim genoeg voor mensen met een modaal postuur. U denkt misschien dat uw buurman/vrouw (meestal buurvrouw) het fijn vindt om een elleboog in haar zij te krijgen. Of dat uw overbuurvrouw graag met haar benen onder zich geplooid zit, bij gebrek aan voetruimte omdat u deze wijdbeens inpalmt. Heup-tot-heup-contact kan inderdaad zeer leuk zijn, op een dansvloer bijvoorbeeld, of tijdens een romantische strandwandeling. In een forensentrein echter niet. Echt niet. Hou uw lichaamsdelen dus thuis.

 

Voilà. Alweer een bijdrage geleverd aan een betere wereld. Het zit hem soms in de kleine dingen, niewaar.

 

23:40 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: ergernissen |  Facebook |

14-01-08

Tuin

Grote Broer, vlak voor het slapen gaan: 'Weet je mama, Hakan heeft Tibo een verjaardagscadeautje gegeven, en hij was niet eens uitgenodigd op zijn feestje. Hij was niet uitgenodigd, en heeft hem toch een cadeau gegeven, een playstation! Dat komt omdat zijn mama en papa rijk zijn, en ze wonen zelfs in een villa! Mensen die rijk zijn wonen in een villa hé, met een grote tuin, en die hebben dan ook een butler.'

Ik: 'Zou jij ook graag in een villa wonen later?'

Grote Broer: 'Nee, want ik ga nog een vééél grotere tuin hebben, want ik ga met mijn mobilhome de hele wereld rondtrekken. En dan is de wereld mijn tuin hé.'

22:07 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: kinderen |  Facebook |