27-12-07

Kerstshow

De Samson- en Gertkerstshow met voorafgaandelijk zoobezoek is uiteindelijk heel goed meegevallen. De kinderen waren flink en luistereden behoorlijk; de dierentuin is dan ook altijd een gegarandeerd succes, ook de zevenenveertigste keer. En hoewel ze thuis nooit naar S&G willen kijken en er hier geen Studio 100-cd's in huis zijn, hebben mijn jongens enorm genoten van het spektakel. Grote Broer sprong en danste vol enthousiasme mee, Kleine Broer zat eerder overdonderd heel stilletjes op zijn stoel mee te zingen.

Zoëven bleek echter dat het niet zozeer uit verwondering, maar uit misselijkheid was dat Kleine Broer zo stil was en ook al twee dagen bijna niet heeft willen eten. De wasmachine zal morgen weer danig mogen draaien.

Mooi, de wereld is mooi, zo mooi zo mooi...

23:14 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kinderen, uitstapjes |  Facebook |

26-12-07

Mijn pijp

Ze is uit. Na 5 dagen vakantie. Wild dat die mannen zijn, wild! En altijd zo vroeg wakker, zóó vroeg. En toch krijg je hen 's avonds met geen stokken naar hun bed. Waar hàlen die toch al die energie zal u zich misschien afvragen. Ze zuigen ze gewoon uit hun vader en mij, de kleine vampiers.

Nog 6 dagen en ik mag weer gaan werken. Maar morgen eerst nog naar de Zoo en naar de Samson en Gert-kerstshow.

What was I thinking...?

21:12 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen, afzien |  Facebook |

23-12-07

Potteke

Een supergezellige namiddag hebben we gehad vandaag met ons viertjes. Naar de stad geweest, niet om nog kerstaankopen te doen, maar gewoon voor de gezelligheid. Om al wat in de sfeer te komen leerde ik Kleine Broer op de tram de kerstklassieker van Urbanus. Waarmee hij morgen op het kerstfeest met de familie zeker zal scoren, zijn peter nonkel S. is namelijk grote fan. Ik kende weliswaar enkel het refrein, maar Kleine Broer vond het alvast geweldig. Vrolijk zong hij voor heel de tram "Jeeske is geboren, alleluia allo, Jeeske is geboren in een potteke vol met strooitjes!"

In de stad deden we het obligate toertje langs de kitcherige kerstmarkt, aten gezamenlijk 28 oliebollen en kochten een Jommeke voor de nichtjes. De schaatsbaan kon de jongens niet bekoren, een ritje op de kermisautootjes wel; tussen allemaal peuters en kleuters zat ook onze bijna 7-jarige te glunderen van plezier. Omdat ze zo flink waren, mochten ze ook eventjes in de speelgoedwinkel binnen, 'alleen om te kijken, mama, niet om iets te kopen!'. Waar ik tot mijn onbeschrijflijke vreugde leerde dat er niet alleen Pokémonkaarten, maar ook poppetjes, ondergoed, pyama's en, jawel, pennenzakken van Pokémon bestaan. Jochei.

Om af te sluiten gingen we nog een warme chocolademelk drinken in een jazz-café, waar net op dat moment een swingend orkestje begon te spelen. De mannen waren onder de indruk en vonden het 'cool'; een plezante afsluiter van een heel leuke namiddag.

Al 'alleluia-end' keerden we met de tram terug naar huis, om nog een spelletje kwartet te spelen. Kleine Broer had het concept van 4 gelijke kaarten verzamelen nog niet helemaal door, maar dat kon de pret niet drukken. Het was een heerlijke familiedag, effenaf, en dat er zo nog vele mogen volgen de komende week!

20:54 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: genieten, kinderen |  Facebook |

21-12-07

Rapport

Gisteren kreeg Grote Broer zijn kerstrapport, en het was goed.

En nu ik bijna twee maanden op mijn nieuwe job werk, is het ook eens tijd voor een kleine evaluatie.

1) Inhoud: interessant, leerrijk, gevarieerd, zinvol, kortom: héél content van: 9/10.

2) Plaats: tja, Brussel, dus da's iets minder. Het pendelen valt tot nu toe wel goed mee. Af en toe wel vertraging, maar dankzij mijn flexibele uren heb ik daar niet echt veel last van. Gemiddeld genomen ben ik per dag wel een uur langer onderweg, maar dat heeft dan wel weer als voordeel dat ik meer tijd heb om de krant en Humo te lezen: 7,5/10.

3) Collega's: veel bekende gezichten, nog meer nieuwe. Stuk voor stuk intelligente en gedreven, inspirerende mensen waar ik veel van kan leren. Ook tof om opnieuw eens Franstalige collega's te hebben, een goede gelegenheid om mijn bestoft Frans nog wat te oefenen: 9/10.

4) Uren: Superflexibel, zowel van mijn kant als van die van mijn werkgever. Tot nu toe vooral in mijn voordeel, maar dat zal ook wel eens anders zijn: 8,5/10.

5) Logistieke ondersteuning: twee bureaus en 2 spiksplinternieuwe pc's. Geen gsm weliswaar. Op de ene halftijdse werkplek drank, koekjes, fruit en yoghurt à volonté, op de andere enkel drank: 9/10.

6) Verlof: Serieus wat minder dan op mijn vorige job, maar toch nog redelijk: 7/10.

7) Personeelsrestaurant: Veel keuze, maar niet echt super van kwaliteit. Veel 'drets'. Toch gemakkelijk dat ik 's avonds niet meer moet koken: 7/10.

8) Loon: Niets te klagen. Meer dan convenabel: 9/10.

9) Communicatie en organisatie: Kan op bepaalde vlakken iets beter. Globaal genomen toch ok: 7,5/10.

10) Last but not least: vrijheid en vertrouwen: Super! Ik word au sérieux genomen en men apprecieert mijn inbreng. Ik was bijna vergeten hoe dat was!: 10/10.

Totaal: 83,5%. Grote onderscheiding!

Laat ons hopen dat het zo blijft hé.

23:06 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: werk |  Facebook |

19-12-07

Kerstpost en Asterix

Gisteren zat er een kaartje van de Post in de brievenbus met de melding dat er een pakje voor mij toegekomen was. Deze middag trok ik dus richting postkantoor, mij nieuwsgierig afvragend of ik misschien ergens iets gewonnen had. Het pakje was vrij omvangrijk, en er stond geen afzender op.

pakje

Ik kon mezelve niet bedwingen, en peuterde direct een hoek los om te zien wat erin zat. En ik schoot spontaan in de lach.

pakje2

pakje3

Kerst-wc-papier! Voorwaar het origineelste kerstcadeau dat ik al gekregen heb. Er stak ook een heel 'groen' kaartje bij:

kaartje

Merci, aandeelhouders van de NV Kapitalisme, wie u ook moge zijn. Bij elke grote boodschap zal ik voortaan aan u denken. En om toch enigszins mijn principes trouw te blijven, zal ik de tegenwaarde van uw prachtig geschenk storten aan Welzijnszorg.

Het was overigens een dag vol verrassingen vandaag. Toen ik thuis kwam van de Delhaize (waar ik by the way vandaag champagne zag, oesters, kaviaar, pralines, bonbons, likeuren allerhande, zalige aperitiefhapjes en nog veel ander lekkers - ik zeg het maar, NV Kapitalisme), trof ik dit aan op onze oprit achter het hekje:

Asterix

Iemand een stripfiguur verloren soms?

21:35 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: leuke dingen |  Facebook |

18-12-07

Slecht vel

Het is eens drie dagen aan het vriezen, en ik heb het al zitten. Mijn vel is poerdroog en lijkt wel schuurpapier, met rode plekken, kloven en krabletsels à volonté. Na het douchen heb ik bijna een half uur en halve pot Dove-Intensieve verzorging nodig om mij in te smeren teneinde het trekken en pieken van mijn huid te verzachten. Maar de jeuk blijft.

Ach, was het al maar weer zomer. My kingdom voor een zacht perzikvelletje! Nu lijkt het meer op een ongeschelde kiwi. Zonder haar weliswaar.

22:58 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: afzien |  Facebook |

16-12-07

Moeders

Deze namiddag stond er een gezellig uitje op het programma met een paar andere toffe mama's. Maar wat doen we, masochistisch als we zijn, wanneer we eens enkele uren 'bevrijd' zijn van ons leuk maar veeleisend kroost? We gaan naar de zwangerschapskomedie 'Moeders!' *dikke roloog*.

Maar het moet gezegd: het was een geslaagde voorstelling. Knappe actrices, goeie muzikale intermezzo's, en vooral véél herkenning. Het moederschap is voorwaar geen plezierritje, maar een rollercoaster van ups en downs. En toch zouden we onze mormeltjes nooit meer willen missen; 't is iets raars, moederliefde.

Nadien zijn we nog gezellig Damartwaarts getrokken, waar ik mij dan toch een thermolactylleke heb aangeschaft. Eens benieuwd of dat nu effectief zo goed is. Sexy is het alvast niet.

Bij thuiskomst wist Sweety Darling tot mijn oplichting te melden dat de kinders zich heel goed gedragen hadden. Een enorm puzzeltapijt vormde het bewijs van hun huisvlijt.

Kindjes, ze kunnen toch zo zalig zijn. Zelfs soms in bewuste toestand.

puzzeltapijt
 

 

22:56 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: cultuur en zo, kinderen, vriendschap |  Facebook |