18-09-08

De ontdekking van de hemel

Met heel veel plezier heb ik deze zomer 'De ontdekking van de hemel' van Harry Mulisch gelezen. Een absurd uitgangspunt, maar verder een heel rijk boek vol geschiedenis, filosofie, architectuur, muziek, astronomie en veel andere zaken die mijn petje te boven gaan. Zeker niet alles begrepen, wel veel bijgeleerd. En het is een interessant verhaal, dat op zijn minst.

In Rome heb ik een paar plaatsen uit het boek opgezocht:

scala sancta

 De trap naar het Sancta Sanctorum.

Titus

De triomfboog van Titus, met de buit uit Jeruzalem. Achteraan de figuur die zogezegd de Stenen Tafelen droeg.

Echt wel tof om die plaatsen uit het boek zo in levende lijve te zien.

Vanavond heb ik naar de film gekeken. Natuurlijk gaat het verhaal daarin met hinkstapsprongen vooruit, maar verder volgt de verfilming vrij getrouw het boek. De stukken met de engelen in de hemel zijn naar mijn mening nogal potsierlijk en Ada is in het boek veel donkerder - letterlijk en figuurlijk - dan in de film, en dat ze Engels in plaats van Nederlands spreken is ook een beetje raar, maar de rest stemt zeer goed overeen met hoe ik het in mijn hoofd had.

Heerlijk boek, goede film, meer moet dat niet zijn.

00:08 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: lezen, cultuur en zo |  Facebook |

14-09-08

Terug

Ok, het verslag van onze treinreis naar Rome dus.

De heenreis verliep vrij vlot, behalve dat ik met mijn reistas efkes vastzat tussen de automatische deuren van de Parijse metro, maar kom. Toen we onze nachttrein naar Rome zagen, schrokken we wel even. Het was duidelijk een model van enkele decennia geleden, en we moesten een piepkleine coupé delen met 4 volslagen onbekenden. Gelukkig hadden wij de ligplaatsen bovenaan, maar echt comfortabel was het toch niet te noemen. Godzijdank was er airco en snurkten onze medepassagiers niet. Al bij al hebben we toch zo'n 5 uur kunnen slapen, en de rest van de reis in de restauratiewagon doorgebracht. Toen ving ik ook een glimp op van de eersteklasse, en ik moet zeggen dat dat er stukken beter uitzag. Een privécoupé voor twee personen, met bredere bedden en een soortement kast/dressoir erbij. We besloten om te proberen onze ticketten voor de terugreis om te ruilen.

De Italiaanse spoorbediende van dienst toonde echter weinig enthousiasme, zei ten slotte zuchtend dat dat niet kon en dat een nieuw ticket eerste klas ons 350 euro zou kosten. Per persoon. Enkele reis. Dat was ons uiteraard te veel en dus besloten we het maar zo te laten.

Bij ons vertrek uit Rome bleken we ons alleen in onze coupé te bevinden. We kregen al goede hoop op een rustige en redelijk comfortabele nacht, maar helaas pindakaas, in Firenze kregen we alsnog het gezelschap van vier medereizigers. Daar ging onze hoop om toe te treden tot het spoorwegequivalent van de Mile High Club. Wij weer naar de restauratie dus, en pas later op de avond in ons bed. Deze keer ging het slapen nog slechter. Niet alleen stopte de trein talloze keren, waardoor het in slaap wiegende ritme telkens verbroken werd, en hielden we aan de Zwitserse grens meer dan een uur halt omdat er blijkbaar een aantal mensen niet over de juiste papieren beschikten (ware het geld geweest, ze zouden zo moeilijk niet gedaan hebben), maar bovendien hadden we erge last van, jawel, een Snurker. Uiteindelijk heb ik denk ik een drietal uurtjes geslapen, mijn wederhelft heeft helemaal geen oog dichtgedaan.

Dankzij de Zwitsers ging de restauratie ook maar om 8 uur open, en kwamen we bovendien met anderhalf uur vertraging in Parijs toe. Net op het moment dat onze Thalys naar Brussel vertrok. Op een ander station. Gelukkig bleek het omruilen van ons ticket geen probleem, en zo zaten we rond de middag dan toch eindelijk op de trein richting België.

Het was een belevenis, dat in elk geval, maar alles welbeschouwd zou ik het nu niet direct meer aanraden om met de trein naar Rome te reizen (tenzij misschien in eerste klas). Het zijn alleen zotten zoals wij die zoiets in hun hoofd halen natuurlijk.

bed

Het zou nochtans toch moeten kunnen: als ze zo'n trein nu wat comfortabeler en vooral goedkoper zouden maken, dan zouden mensen misschien toch sneller geneigd zijn om het vliegtuig links te laten liggen. Het houdt in feite toch echt geen steek dat vliegen, dat zoveel milieubelastender is, ook nog eens stukken goedkoper is dan de trein, waarmee je bovendien nog veel langer onderweg bent. Hallo daar Europa, waar wachten jullie nog op?

Rome was overigens schitterend en heet, en is duidelijk niet op één dag gebouwd.

Spaanse trappen

21:50 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: vakantie, politiek, genieten, ergernissen |  Facebook |

03-09-08

kedeng kedeng

Ik rijd graag met de trein. Je zit er redelijk comfortabel, hoeft zelf op niets te letten, kan rustig een krant of boek lezen, en staat nooit in de file. Af en toe is er wel eens vertraging, maar zolang ik leesvoer bij de hand heb en nergens dringend moet zijn, kan mij dat niet zoveel schelen. Mijn dagelijkse treinrit is echt een moment van ontspanning en me-time.

Ik ben ook een groene (voor wie het nog niet wist). Ik ben oprecht bezorgd over de toekomst van onze planeet en bijgevolg ook die van mijn kinderen. Door ons torenhoog verbruik van fossiele brandstoffen jagen we onze natuurlijke hulpbronnen er in een rotvaart door, vergiftigen we onze eigen lucht en maken we onze wereld over enkele decennia letterlijk onleefbaar. Toch geen bagatellen me dunkt.

Ik ben ook nogal actief en zit niet gauw bij de pakken neer. Vandaar mijn engagement voor Groen!; in plaats van op café of elders langs de zijlijn te staan emmeren hoe slecht alles wel niet is en dat alles naar de verdoemenis gaat, probeer ik liever mee te duwen in de goede richting. Geen woorden maar daden, of zoiets.

Binnenkort vertrekken mijn teerbeminde en ik voor een week naar Rome. Romantisch alleen met ons tweetjes, mmmm...

Twee en twee is vier, en daarom gaan we niet met het vliegtuig maar met de trein. Vanaf Parijs de nachttrein, zodat we uiteindelijk bijna geen tijd extra verliezen t.o.v. het vliegtuig. We zullen ook een groot stuk van Frankrijk en Italië zien, wat toch meer het gevoel geeft van 'op reis gaan' vind ik. De prijs is niet echt min, maar als je bedenkt dat we twee keer een hotelovernachting uitsparen, wordt het toch weer goedkoper dan vliegen. En ja, we sparen het milieu ermee. Want vliegen vergroot je ecologische voetafdruk echt wel aanzienlijk.

Ik zal niet beweren dat we nóóit meer gaan vliegen. Voor verdere bestemmingen, overzee en zo, kan je moeilijk anders, en ik wil ook wel eens naar Amerika bijvoorbeeld. Maar binnen Europa, en zeker zonder de kinderen, willen wij onze vliegreizen tot een minimum beperken.

Ik zie het helemaal zitten. Verslag volgt!

18:00 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: vakantie, politiek, maatschappij |  Facebook |

29-08-08

Flinke zoon

De laatste echt vakantiedag hadden we geen opvang voorzien: Grote Broer ging een dagje naar oma, en Kleine Broer had 's namiddags een verjaardagsfeestje. Ik besloot geen verlof te nemen maar een poging te doen om thuis te werken. En het experiment is wonderwel geslaagd.

Kleine Broer gedroeg zich werkelijk voorbeeldig, heeft de hele voormiddag braaf zitten puzzelen en met zijn diertjes gespeeld, zonder mij ook maar één moment lastig te vallen. En aangezien Grote Broer niet thuis was, waren er ook geen ruzies waarbij ik tussenbeide moest komen. Ik heb heel veel kunnen doen en heb twee uur reistijd gewonnen, een experiment dat voor herhaling vatbaar is dus.

22:00 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen, werk |  Facebook |

28-08-08

IJsberen en pinguins

Grote Broer: Mama, hoeveel pinguins eet een ijsbeer per week denk je? Drie, meer dan drie of minder dan drie?

- Euh, minder dan drie denk ik.

- Ja, dat klopt! Ze eten er zelfs helemaal geen. Want ijsberen leven op de Noordpool, en pinguins op de Zuidpool!

23:00 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kinderen, dieren |  Facebook |

Playmobil design

Een gebruiksvoorwerp moet voor mij in de eerste plaats nuttig en praktisch zijn, dan gemakkelijk proper te houden en liefst niet te veel plaats innemen. Van de gesofisticeerde vormen van een kurketrekker of zetel word ik niet echt wild, als ik met de eerste zonder ongelukken een fles kan opendoen om mij in de tweede mee te zetten, is het al lang goed.

Toch trok ik gisteren met de kinders naar het Design-museum. Ik had een tweetal uurtjes in de stad door te brengen en daar was er een speciaal kinderparcours, dus waarom niet.

Samen met Vlieg trokken we op wereldreis en ontdekten we hoe ontwerpers hun inspiratie halen uit vreemde culturen of hoe exotische materialen worden verwerkt in gebruiksvoorwerpen, onderweg maakten we kennis met de Chinese draak, Japanse karpers, ivoor uit Afrika, Eiffeltorenstoeltjes uit Amerika, ... Grote Broer moest bij verschillende voorwerpen vragen beantwoorden en op een wereldkaart aanduiden over welk land het ging. Leuk!

Er was zelfs een tweede kinderprogramma, dat nog meer in de smaak viel bij mijn wildebrassen. Overal in het museum stonden playmobilfiguurtjes of -voorwerpjes tussen de tentoongestelde stukken, en op een magneetbordje moest Kleine Broer het juiste playmobiltje bij het juiste designvoorwerp kleven. Een echt succes, ze zochten heel enthousiast, en ik ben dan ook zeker dat onze doortocht niet onopgemerkt voorbij is gegaan. Aan niemand.

Het was een geslaagd museumbezoek, en al heb ik de collectie maar in vogelvlucht kunnen bekijken, er staan toch zeer leuke en mooie dingen tussen. Ik moet maar eens op mijn eentje teruggaan.

 

21:23 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gent, kinderen, cultuur en zo |  Facebook |

24-08-08

Monologue extérieure

Grote Broer is een stiekeme lezer 's avonds in bed. Dat was ik vroeger ook, dus meestal laat ik hem even.

Deze avond was het echter al heel laat toen hij erin belandde. Bijgevolg sprak ik hem streng toe: 'Geen boekjes meer hé vanavond, je licht niet meer aandoen hoor!'

'Ok mama, ik beloof het', antwoordt mijn grote jongen. En terwijl ik de kamer verlaat: 'Nee hersens, nee!'

Op mijn verbaasd 'Huh?', verklaart hij: 'Ik zeg dat tegen mijn hersens, mama, want ze willen toch.'

22:33 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: kinderen |  Facebook |