23-07-07

Gentsche Fieste 2007

Billie King - The Scene - Minoes - de Openingsstoet - De Melomanen: Op vakantie naar de kust - het Museum voor Dierkunde - Katinka Polderman en Raf Walsschaerts - Doe maar na - In de voetsporen van Alexandre Dumas - Die Verdammte Spielerei - Absynth Minded - Het Goede Lijf - Mintzkov - IJsco Ali & Hasan - Circ Pánic: La Caravana Pasa - D'irque & Fien: Oh Suivant! - Circus Pirelli - De Stijle, Want: Belle Vue - Henk Rijckaert - Grupo Puja!: K@osmos - Het Vuurwerk - Los Ninos - Pierke Pierlala (twee keer) - Gabriel Rios! (en nog een groepke dat daarvoor speelde maar dat mij voor de rest helemaal ontgaan is) - twee worsten - 1 bakje friet - 2 pannenkoeken - 23 pinten - 7 cola's - 4 fruitsapkes - 1 coupke aardbeienchampagne - ribbekes - Turkse pizza - tapas - 3 logé(e)s - 27 kilometer (ongeveer).

't Was goe. Maar 't zit er nu definitief op. Tot volgend jaar!

21:12 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: gent, genieten |  Facebook |

22-07-07

Folieke

Normaalgezien heb ik het niet zo voor prullen en allerhande interieurtroep, maar aan deze onderleggers kon ik echt niet weerstaan:

huisvrouwonderleggers

 

Vooral de laatste vind ik super. *grijns*

01:38 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: shoppen, huishouden |  Facebook |

21-07-07

Dood

Wij zijn een speelbal in de handen van lot of god, naar eigen voorkeur. Als wriemelende mieren krioelen wij druk-druk-druk, zonder er al te vaak bij stil te staan dat het elke dag, elk uur, elke minuut gedaan kan zijn.

Hoe cru word je soms op de relativiteit van je eigen problemen gewezen; woensdag was ik mezelf nog aan het beklagen omwille van een lastige 6-jarige, vandaag kreeg ik temidden van het feestgedruis een sms met het bericht dat collega B., de jonge vader waarover ik al schreef, gestorven is. Hij laat een vrouw en twee kleine kindjes, van 2 jaar en van 6 maanden, achter.

Zo onrechtvaardig. En toch draait de wereld verder.

 

P.S.: Ik weet het, beste lezers, het is niet fijn, zo twee deprimerende posts achter elkaar. Ik beloof beterschap de volgende keer.

01:50 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: mensen, het leven |  Facebook |

18-07-07

In mineur

Op sommige dagen weet Grote Broer blijkbaar geen raad met zichzelf. Hij is dan erg lastig en druk, met niets tevreden, valt Kleine Broer lastig, luistert nog minder dan anders en daagt je tot het uiterste uit. Niet fijn, want hij maakt het zo niet alleen zichzelf, maar ook ons ontzettend moeilijk.

Vandaag was zo'n dag.

Hopelijk morgen beter.

21:13 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kinderen |  Facebook |

14-07-07

Verweesd

Iedereen doet het wel eens, iemand 'googelen'. Een ex-lief, een uit het oog verloren jeugdvriendin, oude klasgenoten. Uit nieuwsgierigheid, om te zien wat er van hem of haar geworden is.

Ik doe het dus ook af en toe. Behalve een enkele keer, toen ik iemand uit de lagere school terugvond die ook actief bij Groen! bleek te zijn, leverde dat niet veel speciaals op. Tot ik deze week iemand googelde met wie ik mijn hele jeugd een nauwe, maar niet zo gelukkige band had. Vroegere pogingen leverden nooit iets op; blijkbaar had de persoon in kwestie het internet nog niet ontdekt.

Maar nu dus wel. Ik kwam terecht op een forum (oh ironie!), waar mijn opgespoorde vrij actief was. Van internetfora ken ik wel iets, dus ik keek welke berichtjes zoal door hem geschreven waren. Ik kon mijn ogen bijna niet geloven. De geest uit mijn verleden 'klonk' bijzonder positief, joviaal en enthousiast. De emoticons en hartelijke smiley's vlogen in het rond. Helemaal anders dan het norse, erg egocentrische beeld uit mijn herinneringen. Door mede-forummers, die hem blijkbaar ook al irl ontmoet hadden, werd hij een 'aimabele kerel' genoemd. Huh, ging het hier wel over dezelfde persoon? Jawel, de naam en enkele persoonlijke details lieten geen twijfel mogelijk.

Vreemd. Erg vreemd. Daar zat ik dan. Het internet is natuurlijk het ware leven niet, mensen kunnen er heel anders lijken dan ze zijn. Of zou hij toch veranderd zijn, in al die jaren? Of, en deze mogelijkheid verontrust me nog het meest, heb ik hem nooit echt gekend?

Halvelings verweesd blijf ik achter.

11:26 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: mensen, www |  Facebook |

13-07-07

Voorspel

Joepie, mijn laatste werkdag vandaag! De komende 19 dagen zien ze mij niet meer op den bureau. Ook Sweety Darling is met verlof, zodat vanavond onze  officiële jaarlijkse gezinsvakantie inging. Een kleine 3 weken genieten van elkaar, de kinderen, de zomer, de Gentse Feesten, veel goede boeken, een stapel wachtende dvd's, het zeetje, Kneistival, lekker eten en drinken, en nog zoveel meer.

Om de vakantie goed in te zetten, ging ik na het afhalen van de kindjes in de opvang, met hen naar de Quick. Het was 2 of 3 jaar geleden, dus het mocht wel eens. Ze waren dolenthousiast, niet zozeer omwille van de frietjes of cheeseburgers, maar vooral om de Actionman en Actionmobiel in hun Magic Box. Ik heb nog op hun geweten proberen werken door te verwijzen naar de kinderarbeid in China, doch tevergeefs. Gelukkig viel het brolgehalte van het speelgoed nogal mee; na een hele avond ravotten, rijden de autootjes nog altijd!

Onze eerste vakantieavond was ook zowat de eerste avond in weken waarop het buiten echt aangenaam toeven was. Met een glaasje wijn op het terras, terwijl de jongens braaf met hun action-dinges en het buurmeisje aan het spelen waren; zalig! Daarbij konden we ook nog genieten van een echte feestsfeer; bij de achterburen wordt er vandaag een trouwfeest in de tuin gehouden, en de hele avond klinkt er al vrolijke, zomerse muziek tussen de bomen. Eerst funky jazz, daarna Italiaanse meezingers en swingende salsa-melodietjes. Kortom, vanavond was het ideale voorspel van de Gentse Feesten, die morgen beginnen. Jiehaa, uw Virginia is er helemaal klaar voor!

23:06 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: genieten |  Facebook |

11-07-07

Efficiënt shoppen (met man)

10.30u.: We nemen de tram richting stad. Gezellig samen solden shoppen! Sweety Darling wil een paar t-shirts, ik een paar 'wandel'- en een paar aerobicschoenen. (Mijn oude zijn definitief wijlen, met een gat in de beide toppen. Van het intensief sporten, jawel.)

10.45u.: We komen aan in het centrum.

10.50u.: We gaan de eerste schoenwinkel binnen. Ik kijk naar de schoenen, mijn liefste zet zich er zijn krant te lezen.

10.55u.: Ik kondig aan dat ze er niet hebben wat ik zoek; we gaan naar de volgende schoenwinkel.

11u.: Ik bekijk de schoenen terwijl Sweety Darling zijn krant verder leest. Ik pas 1 paar; nee, het is toch niet wat ik zocht. Ik kijk nog wat verder rond.

11.10u.: Ik deel mijn levensgezel mee dat ze daar niets hebben in die winkel; hij reageert: 'Maar allee, het staat hier vol schoenen! Hoeveel winkels moeten we nog doen?!' - Noteer, beste lezers dat we op dat moment exact 25 minuten bezig zijn en in de tweede winkel.

11.15u.: Ik stel Sweety Darling voor een bepaalde winkel voor herenkleding binnen te gaan. Hij pruttelt tegen: 'Waarom zouden we hiér nu gaan?!' Ik: 'Om t-shirts voor u te kopen, tiens.' 'Maar ik zou daarvoor naar de Hey gaan of zo.' Ik: 'We zijn hier nochtans vorig jaar ook geweest.' We gaan binnen. Er is niet veel keus; ik wil weer buiten gaan. Sweety Darling heeft echter een zwart t-shirt gezien, van hetzelfde model en kleur als hij er al 3 heeft. Ik maak hem hierop attent, en suggereer een andere kleur. Sweety Darling houdt echter koppig vast aan zijn vondst, gaat ze passen en beslist dat dit hét t-shirt van zijn dromen is. Hoofdschuddend om zoveel mannelijke 'rationaliteit' laat ik hem doen.

11.30u.: We gaan naar een andere winkelstraat. In de volgende winkel wil S.D. niet weten van het paarse t-shirt dat ik hem toon (het is eens iets anders, nietwaar?), een kaki vindt wel genade in zijn ogen. Gepast en goedgekeurd, 'kom we zijn weg', aldus mijn liefste. 'Neen, ik heb niets anders meer nodig, je moet niet proberen mij te overhalen.' 'Ah ja, misschien toch een ceintuur, dat wil ik nog wel kopen.' Intussen heb ik ook twee topjes van de kapstokken gegrist, het ene na het andere passend vraag ik mijn compagnon om zijn advies. De reactie is niet laaiend enthousiast; ik koop hetgeen hij het minst mooi vond van de twee. (Neem nooit zomaar het kledingadvies van een heteroman aan!)

12u.: Sweety Darling heeft zijn gerief, ik heb nog steeds geen schoenen. We spreken af dat ik alleen verder winkel, terwijl hij een koffie gaat drinken. Als ik klaar ben, zal ik hem vervoegen. Ik trek richting schoenwinkels.

12.05u.: Oh ja, dat is hier een toffe winkel, met mooie kleren waar ik altijd wel mijn gading vind. Goh, eigenlijk heb ik niets nodig. Mm, toch maar eens vlug binnenwippen.

12.10u.: Die bruine vestjes zijn wel tof. Zouden die niet bij mijn fuchsia zomerrokje passen? Maar ik heb al zoveel bruin. Wik wik weeg weeg. De vestjes worden teruggehangen. Ik ga naar buiten. In de etalage zie ik een heel mooi grijs wikkelvest; da's wel iets voor mij. Terug naar binnen. Oh, wat een toffe tuniek, rap even passen. Mwa, nee, toch maar niet. Maar waar is nu dat wikkelvest? Verdorie, alleen nog in large en extra large; dat komt ervan als je 10 dagen wacht om naar de solden te gaan. Kom, nu moet ik toch een beetje voortmaken.

12.30u.: De sportwinkel. Pff, al die sportschoenen, hoe moet een mens daar nu uit kiezen? De verkoopstertjes (jobstudenten, waarschijnlijk) zijn vriendelijk, maar geven ook niet echt zinnige raad. Bovendien staan enkel de kleinste maten van elke schoen uitgestald; het is dus gokken welke ze nog in jouw maat hebben. Uiteindelijk pik ik er enkele uit die er nogal hetzelfde uitzien als mijn wijlen schoenen, en vraag de dichtstbijzijnde jobstudent om die in mijn maat te halen. 'Allemaal?!', vraagt hij verschrikt. Eh ja, vier paar inderdaad. Na 10 minuten komt hij terug met twee dozen. Ik pas en, wonder boven wonder, ze zijn beide goed! Ik besluit mijn keuze dan door de prijs te laten bepalen. Die er niet opstaat natuurlijk. Met de twee dozen onder de arm zeul ik verder de winkel door. Effe kijken naar de sportkledij; een knie-aerobicbroek zou ik nog kunnen gebruiken. En zo'n sneldrogende wandelbroek, met veel zakken. Ik snuister wat tussen de rekken, neem hier en daar iets mee, en trek richting kleedkamers. Euh, waar zijn de kleedkamers? Beneden misschien. Nope. Dan toch boven? Nope. Een derde jobstudent ziet mijn ontreddering, brengt mijn schoendozen al naar de kassa en helpt me verder op weg; de kleedkamers zitten ergens helemaal in een hoek van de winkel verstopt. Ze zijn allemaal bezet, eventjes wachten dus. Ok, het is aan mij. Ik pas en keur, en hoera, de sneldrogende wandelbroeken (maat 38!) passen! De rest trekt op niets: ofwel veel te doorschijnend zodat je mijn slip ziet, ofwel te spannend zodat bepaalde lichaamsdelen al te zeer aftekenen. Ik schuif aan bij de kassa en betaal broek en schoenen, de goedkoopste dus.

13.05u.: Telefoon van S.D. Mijn gsm zit ergens onderaan mijn tas, dus ik ben te laat om hem te beantwoorden. Het bericht op de voice-mail luidt: 'Zoetje, zie dat we nog wat geld overhouden voor de Gentse Feesten!'

13.10u.: Naar de volgende schoenwinkel, voor geklede edoch gemakkelijke wandelschoenen. In de uitverkooprekken staat zowaar nog 1 paar donkerbruine in mijn maat. Ik pas 1 schoen, hij lijkt wel oké. De verkoopsters zijn allemaal druk bezet; ik wacht en wacht tot iemand de tweede schoen wil gaan halen.

13.20u.: Telefoon van S.D. Weer te laat. Ik bel terug. 'Waar blijf je zo lang?' Ik verzeker hem dat het nu echt niet lang meer duurt voor we herenigd zijn. De verkoopster haalt de tweede schoen. Ja, dat gaat wel. Maar mag ik misschien ook eens dat paar daar uit de etalage passen? Het paar uit de etalage knelt; ik koop het eerste paar en ga naar het café, waar mijn liefste intussen al aan het aperitief zit. Zijn krant is volledig uitgelezen, hij vindt dat ik veel te lang over mijn aankopen gedaan heb. Ik weet niet wie van ons twee het meest blij is (stiekem natuurlijk, wij zien elkaar voor de rest wel graag) dat ik alleen verder gewinkeld heb.

13.30u.: We zitten op de tram huiswaarts. Plots roept Sweety Darling: 'Oh nee! Nu ben ik vergeten om die tickets voor de Gentse Feesten te gaan!'

Maar zijn krant is uit, gelukkig.

 

 

23:50 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: sweety darling, shoppen |  Facebook |