11-07-07

Luppetshow

Heb ik al verteld dat Grote Broer een bijzonder ondernemend kereltje is?

Zijn hoofdje staat nooit stil, en wat hij pas bedacht heeft moet en zal hij sito presto uitvoeren. Zonder een moment bij eventuele gevolgen stil te staan, uiteraard. Zo heeft hij deze namiddag, naast de usual stuff zoals koeken pakken en drankjes-voor-mee-te-nemen uitdrinken, geheel op eigen houtje de posters op zijn en Kleine Broers kamer verwisseld: een kudde dinosaurussen voor een tijger. De vellen hangen nu van het behangpapier.

Later deze dag werd zijn dadendrang iets constructiever. Van het deksel van een bananendoos, heeft hij een televisie gemaakt. Met zichzelf als omroeper. 'Dames en heren, en dan nu: de Luppetshow!(sic)'.

En wie was er te gast in de Luppetshow? De Pokémons natuurlijk!

pokémonshow

 

22:50 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kinderen |  Facebook |

08-07-07

Speelstraat

Net als bij deze mama, wordt onze straat eens per week getransformeerd in Speelstraat. De auto's worden er tijdelijk gebannen, de kinderen hebben het rijk voor zich alleen en kunnen er naar hartelust fietsen, touwtjespringen en voetballen. Of, in het geval van mijn jongens: mieren bestuderen en in het rioolputteke gooien, in bomen klimmen en elkaar als paard gebruiken. Als ze zich maar amuseren, nietwaar.

Met het straatcomité hadden we ook het lumineuze plan opgevat om er een klein rommelmarktje aan te koppelen. Kwestie dat de kindjes zich eens wat nieuw speelgoed kunnen aanschaffen aan het begin van de vakantie. Mijn verborgen agenda bestond er evenwel in om vooral wat speelgoed te lózen aan het begin van de vakantie; mijn huis begint na ruim 6 jaar kinderaanwezigheid zowat uit te puilen van alle accessoires die het kleine grut blijkt te moeten verzamelen. Het had me dan ook niet veel tijd of moeite gekost om een en ander voor de commercie bijeen te rakelen:

winkel

 

De zaken gingen vrij goed; de volgende stukken heb ik kunnen verkopen aan en/of ruilen met enkele argeloze buurvrouwen: 2 kinderboekjes, 3 peuterspeeltjes, 1 loopwagentje, 1 keukentje met accessoires (grote, veel plaats innemende stukken!) en 1 Barbie-dvd. De knuffels en video's hadden minder succes, helaas. Grote Broer is ook thuis gekomen met een step, wat de gewonnen plaats alweer danig reduceerde, ook helaas. Gelukkig hebben we de grote brandweerwagen nog kunnen meegeven aan vriendje I., dat was komen spelen.

Met de winst mag Grote Broer aan zee Pokémon-spullen kopen. Ik weet het, niet zo pedagogisch verantwoord. Maar hebt u al gezien hoe klein die prullen zijn? Aha!

23:51 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kinderen, buren, gent |  Facebook |

07-07-07

Geboortedierentuin

Het deze namiddag geplande babybezoek aan vrienden A. en S. werd gisteravond voor de derde (of vierde, ik ben de tel kwijtgeraakt) keer afgezegd, wegens ziekte van de gastvrouw, en dus besloten we de vrijgekomen tijd te besteden aan een gezinsuitstapje. Richting Familiepark Harry Malter, ten huize Virginia beter gekend als 'Kleine Broers Geboortedierentuin'. Neen, Kleine Broer is uiteraard niet in een zoo geboren, maar indertijd hebben we er zijn geboortefeest gegeven, vandaar.

Het familiepark in kwestie is redelijk klein en nogal verouderd, maar een echte tophit bij onze mannen. Er zitten wat beesten (basisvereiste!) waaronder een gepensioneerde zwarte panter, je kan er pony- en kamelenritjes doen, er rijdt een treintje, er is een spiegeltent (gróót succes!), een klein circus en een redelijk uitgebreide speeltuin met minder voor de hand liggende attracties. Meer dan genoeg voor ons kroost; het werd dan ook een geslaagde namiddag.

Oh ja, deze wil ik jullie niet onthouden, beste lezertjes: Grote Broer probeerde Kleine Broer te overhalen om toch ook op de kameel te rijden, en wees hem erop dat de tanden van het beest precies een 'grote, beige mossel' zijn. Waar halen ze het! Het argument sloeg overigens niet aan.

cowboys

 

21:50 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kinderen, dieren, uitstapjes |  Facebook |

06-07-07

Nil novi

De heropflakkering van religies, met hun heidense oorlogen, hun onverdraagzame gelijk, hun over de kling jagen van de evennaaste die niet hetzelfde opperwezen aanhangt, het grijpt om zich heen als een universele epidemie.

Johan Anthierens, in 1985.

20:57 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: lezen, mensen, de wereld |  Facebook |

05-07-07

Snelle jongen

Vandaag, allee, eigenlijk gisteren, bezoek gehad van Stientje en haar twee zonen. Het was druk, maar erg gezellig, en wederom hebben we ons erover verbaasd hoe erg onze jongens op elkaar lijken. Van karakter dan.

Ik vertelde haar hoe ik steeds op mijn qui-vive moet zijn bij Grote Broer, want dat hij toch zo rap is in het uithalen van allerlei kattekwaad. Vlug als kwikzilver is hij, weze het bij het openscheuren van een cadeau (dat niet eens voor hem is), het gappen van koeken of het 'schminken' van zijn kleine broer. Je hebt nog niet de tijd om te zeggen 'Nee, niet doen!', laat staan om persoonlijk te interveniëren, of het is al te laat. Het papier gescheurd, de koek in de mond gepropt, Kleine Broer volgekladderd. Vermoeiend, ja, maar wel goed voor de reflexen.

Bij terugkomst van het station, waar we de familie Stien hadden afgezet, vloog hij weer de woonkamer binnen. Terwijl ik nog bezig was met het uitdoen van schoenen en jas, had hij zich al op zijn prooi gestort: een groot stuk appelcake... met bovenop gruyèrekaas. 'Ik wou eens kaascake proeven, mama', verklaarde hij met volle mond.

Aaaargh...

00:47 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: kinderen |  Facebook |

03-07-07

Kinderverdriet

Grote Broer is helemaal into Pokémon. Picachu, Yogijo, Porygon en nog een paar andere onuitspreekbare namen, vliegen ons hier de laatste tijd rond de oren. Hij heeft zijn wandelende takken er zelfs naar genoemd.

Hij is ook al volop aan het sparen om Pokémon-kaarten te kopen; elke dag wordt de inhoud van zijn spaarpot ijverig geteld. Voorlopig hebben we zelf de boot kunnen afhouden, maar onlangs kwam hij van school naar huis met een Pokémon-flippo. Geruild tegen enkele ritjes op zijn fiets, het kon erger.

De bewuste flippo week sindsdien geen moment meer van zijn zijde; hij ging ermee slapen en stond ermee op. Als hij hem eventjes uit het oog verloren was, kende hij geen rust vooraleer hij zijn schat teruggevonden had.

Deze middag moest Grote Broer naar het toilet, en uiteraard ging de flippo mee. Hij had hem op het lavabootje gelegd om ondertussen zijn ding te kunnen doen. Maar bij het doorspoelen ging het mis, grondig mis. Terwijl het water uit de stortbak naar beneden klaterde, wou hij zijn flippo pakken, was daarbij nogal onhandig en hup, daar vloog Pokémon door de lucht recht in de doorspoelende wc! Toen de volledige omvang van de ramp tot hem doordrong, was Grote Broer totaal ontroostbaar. Tranen, tranen; het was echt aandoenlijk. Hij smeekte me om een nieuwe te kopen, maar mijn zwakheid van vorige week indachtig, capituleerde ik deze keer niet zomaar. Er zullen deze keer voorwaarden aan verbonden zijn, ah ja.

Ach, kinderverdriet. In onze ogen dikwijls om futiele redenen, maar daarom niet minder echt.

22:41 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: kinderen |  Facebook |

29-06-07

Huisdier

Mijn oudere leeftijd heeft intussen al zijn eerste tol geëist. Ja beste lezers, de confrontatie is hard, maar ze moet worden aangegaan: I'm losing it, ik ben aan het verslappen (niét letterlijk op te vatten), de geest is uit de fles, het begin van het einde is begonnen. Read and weep, en gedenk mij in uw gebeden.

De laatste dag van het schooljaar, dus ondergetekende had ervoor gezorgd dat ze op tijd op school was zodat de kinderen niet in de opvang moesten, want dat vond ik zielig zo aan het begin van de vakantie. Toen de bel ging, stond ik dus paraat om mijn kroost op te vangen en mee te nemen. Ze waren deze morgen met hun fietsjes naar school gegaan, en waren heel snel en enthousiast om terug naar huis te fietsen. Grote Broer was in weerwolf geschminkt, en barstte van de energie. Dat belooft, de komende twee maanden.

Thuisgekomen begon ik hun koffertje klaar te maken om bij oma te gaan logeren. Papa zit immers op Werchter, en ikzelf moest nog naar Brussel, voor een dansvoorstelling van Rosas in de Munt (pràchtige schouwburg trouwens). Ineens een hartverscheurende kreet: 'Oh nee! We zijn iets vergeten op school!' Grote Broer leek helemaal in paniek; de tranen baanden zich al een weg door het wolvenmasker. Ik begreep er niets van; wat kon hij nu vergeten zijn dat hem zo van streek maakte? Toen kwam de aap uit de mouw: de juf had hem de wandelende takken beloofd die ze sinds enkele maanden in de klas verzorgen.

Nu heb ik het persoonlijk niet zo voor huisdieren. Veel te veel werk en vuiligheid. Dieren horen in de vrije natuur, zo denk ik erover. Of in de dierentuin, à la limite. Mijn oudste zoon was echter helemaal over zijn toeren aan het geraken, en smeekte mij om naar school terug te keren. Ik argumenteerde dat de juf ze intussen zelf al zou meegenomen hebben, of aan een ander kindje meegegeven had, maar er was geen lievemoederen aan. 'Néé, want die bak staat buiten in de gang op de vensterbank, en ze gaat dat niet zien dat hij er nog staat!!! En dan gaan ze dóódgaan!!!' Een nieuwe huilbui werd nog net voorkomen door hem erop te wijzen dat zijn wolvengezicht zo helemaal zou geruïneerd worden. Dapper vermande hij zich, en pleitte 'Toe mama, toe, alsjeblieft!'

En toen gebeurde het. Ik ging overstag. We zíjn om die verrekte wandelende takken gereden. De juf had ze inderdaad al aan iemand anders gegeven die net op het punt stond om ermee weg te gaan. Ze had 'gelukkig' nog een glazen bak, en de takken werden eerlijk verdeeld tussen de twee dierenvriendjes. Nog wat klimop erbij gekieperd, en hup, ermee naar huis.

Zucht. En daarmee hebben we nu, tegen al mijn principes in, toch een huisdier. Wat zeg ik, vijf huisdieren! Dus ja, ik ben een softie geworden, een sissie, een flauwe trees. Zou dat ooit nog goed komen?

Maar hij gaat er zelf voor zorgen hoor, ik zweer het!

23:22 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: kinderen, dieren |  Facebook |