26-04-07

Nog eens opera

Scène uit Don Giovanni - (c) Alain Kaiser Op een groot scherm in openlucht deze keer. Don Giovanni van Mozart, over een snode vrouwenverleider vol listen en bedrog. Om het nuttige aan het aangename te paren, besloten we van de gelegenheid gebruik te maken om wat campagne te voeren. Stefaan zal in Oost-Vlaanderen immers moeten optornen tegen bekende politici als Karel De Gucht, Pieter De Crem en Miss Vdb, dus moeten we proberen om zijn naams- en gezichtsbekendheid ook wat te vergroten. Alzo trokken we sjiek uitgedost naar het Sint-Pietersplein, met de ijsbeer en onze folder 'To melt or not to melt, that's the question'. We vielen op, zoveel is zeker, en de mensen waren vrij enthousiast om ons papiertje aan te nemen. Mogelijks dachten ze dat het het programma voor vanavond was, maar kom, daar gaan we niet over vallen hé.

Toen de opera eenmaal begon, hebben we ons beschaafd teruggetrokken en hebben we meegenoten van het schouwspel. Het heeft wel iets, zo'n openluchtopera. Door het mooie weer en het vele volk hing er een Gentse Feesten sfeertje, heel relaxed en toch cultureel verantwoord. Het verschil met de echte opera: mensen liepen rond, babbelden, aten frieten en er werd - helaas - ook ge-gsm-d. Maar 't was toch plezant. Na de pauze werd het mij iets te frisjes en hield ik het voor bekeken. Naar verluidt loopt het niet goed af met Don Giovanni. Het zal hem leren.

22:49 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: politiek, cultuur en zo |  Facebook |

24-04-07

kattekwaad

Vandaag in het schoolschriftje van Kleine Broer:

Beste ouders,

Kleine Broer is nogal ondeugend geweest tijdens de middagpauze. Hij heeft in de bloembakken op de speelplaats geplast! Daarom heeft hij geen dessert gekregen en heeft hij op straf gestaan. Hij heeft beloofd om het niet meer te doen. Groetjes, juf.

Kijk, plassen in de bloembakken dat kàn natuurlijk niet. Maar ik moest er toch om lachen. En trouwens, wedden dat die bloemetjes gewoon dorst hadden?

19:01 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: kinderen |  Facebook |

18-04-07

cijfers

 

Grote Broer heeft iets met cijfers tegenwoordig. Vooral de 7 en de 9, en hun combinaties, kunnen hem bekoren. 79 is zijn lievelingsgetal, zo deelt hij ons plechtig mee. Deze avond hadden we de volgende conversatie:

-         Mama, wat is 10 en 7?

-         17.

-         En 11 en 7?

-         18.

-         En 12 en 7?

-         19.

-         En wat is 97?

-         Dat is 9 keer 10, en dan nog 7 erbij. Dat is bijna honderd.

-          Ah ja, ik snap het! Want als je bij 97 nog 3 bij doet, dan heb je 100!

Toch knap vind ik dat.

21:01 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen |  Facebook |

Ik wil ik wil ik

Vroeger, in de pre-schoolse tijden van Kleine Broer, keek ik verlangend uit naar de woensdagvoormiddagen waarop ik volledig kinderloos thuis zou zijn en dus tijd zou hebben voor van alles en nog wat waar ik toen nooit toe kwam. Ik zou eindelijk eens het hele huis kunnen opruimen, alle kasten uitmesten, foto's van jaren terug kunnen inplakken, gezellig gaan shoppen in 't stad, rustig kunnen ontbijten met de krant, massa's boeken lezen enzovoort, enzovoort. Om dan volledig ontspannen en vrolijk om de kindjes te gaan en er een heerlijke namiddag mee door te brengen.

Inmiddels gaat Kleine Broer alweer een goed jaar naar school, maar de realiteit ziet er toch enigzins anders uit. Ik ren en hol van hot naar her, prop mijn voormiddag vol met voornamelijk huishoudelijke klussen, en kom dan nog gestresseerd en een kwartier te laat op school. Deze voormiddag was het niet anders. Omdat Sweety Darling de laatste maanden op woensdag ergens ver weg vorming moet geven, is hij al om 7u. de deur uit. Dat betekent dat ik helemaal alleen de jongens en hun boekentasjes moet klaarmaken, en hen op tijd op school moet zien te krijgen. Dat lukt helaas niet altijd even goed, zo ook vandaag. Tegen dat ik terug thuis ben, is het alweer kwart voor 9. Eindelijk tijd voor mijn ontbijt, dat er wegens de ochtenddrukte bij ingeschoten is. Ik word twee keer gestoord door de telefoon: 1 keer door Sweety Darling, 'zomaar', en 1 keer door de buurvrouw. Ze zijn bezig met zware verbouwingen, maar zoals altijd schiet het niet goed op, en ze vroeg me eens te kijken of er beweging te zien was. Niet dus; de stielmannen mogen nog maar eens een kwaaie telefoon verwachten. Alsof dat enige indruk maakt.

Daarna vermei ik me met de was. Tijdens het sorteren: opnieuw telefoon. Ik spoed me naar beneden, en dan houdt het gerinkel op natuurlijk. Dan maar een beetje de keuken opruimen, want ik ken dat: zodra ik weer boven zou zijn, zou de telefoon opnieuw gaan; niet met mij hé! Het gerinkel blijft echter achterwege, dus ik riskeer het me maar om verder te doen met de was. Ik maak ook onze koffer van op reis verder leeg, leg allerhande wasgoed weg en ruim de kamers min of meer op. Terug telefoon: mijn moeder, die vraagt of we iets doen deze namiddag. Ik weet het nog niet, ze zal eens passeren dan kunnen we nog zien.

Héhé, tijd voor de boodschappen. Omdat 1) onze plaatselijke Delhaize volop verbouwd wordt en het nu absoluut niet aangenaam is om daar te winkelen, en 2) ze naar het schijnt daar wijn verkopen uit de streek waarnaar we op reis geweest zijn - wijn die we, wegens met de TGV en dus niet zo handig qua vervoer, daar niet gekocht hebben, begaf ik me voor de verandering eens naar de Colruyt. De baan naar de Colruyt was onderbroken, dus: file. In de Colruyt zelf heb ik wat moeite om alles te vinden, maar hoera: ik vind de wijn die ik zoek! En neem er direct 8 flessen van mee: 4 om uit te delen 'als souvenir', en 4 voor onszelf. Mijn winkelkar heeft een sterke eigen wil, waardoor ik menige medeklant tegen de schenen rijd (mijn excuses), en het winkelen nog meer bemoeilijkt wordt. De jongen aan de kassa is vriendelijk, maar ook een beetje meewarig tegenover de onervaren huisvrouw die ik in zijn ogen ben (ja, ik ben weer in Ma Flodder look).

Om half 12 ben ik thuis, en dan moet ik nog mijn patatten schillen, de brocolli in stukken snijden (de kip van Mme ZsaZsa zal voor een andere keer zijn, ik heb wel al de filets én een citroen gekocht) en de was ophangen. Een kwartier te laat dus kom ik aan op school; dankzij het getreuzel van mijn jongens zijn we pas een half uur later weer thuis. Tijdens onze maaltijd komt oma toe. Mijn huis is een stal, de kinderen zijn ongelooflijk aan het smossen en ik ben constant aan het reclameren. Oma zegt niets en begint was te vouwen, god bless her.

Na het eten installeer ik de jongens met een dvd voor de televisie, oma begint aan de afwas. 'Hoe lang is het geleden dat je dat dingske van je microgolf eens afgewassen hebt?' Euh, welk dingske? Het glazen dekseltje dus, dat bovenin zit en dat je - hé! echt waar? - los kan draaien. Mijn moeder is ondertussen al flink aan het soppen. Ik voel me nóg meer Ma Flodder, en kan me nu levendig voorstellen hoe de slachtoffers van Schoon en Meedogenloos zich moeten voelen als ons Sien en ons Maria 'Eikes, vies, voil en vettig' slakend zich door hun huis begeven.

Hoe deed mijn ma dat zelf toch in godsnaam? Drie kinderen, een allesbehalve nieuwe man, full-time werken, géén poetsvrouw en toch haar huishouden volledig onder controle. En nog zelf kleren maken én taarten bakken bovendien! Het zal wel aan mijn gebrekkige organisatie liggen. (En aan mijn andere prioriteiten ook, maar dat houden we stil.) Gelukkig komt morgen onze Rots in de Branding. Toch iéts dat ik goed georganiseerd heb.

De rest van de namiddag was gezellig en ontspannend, oef.

20:19 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: huishouden |  Facebook |

17-04-07

Huizenjacht

Een mens komt wat tegen als ze, na een lange en intensieve werkdag (nou ja) helemaal op het gemak en op niets beducht naar brolzenders zit te kijken tijdens het was opplooien (ja, een Canvas-documentaire of BBC-reportage is dan echt te hoog gegrepen). 'Zo dadelijk: An en Stefaan op zoek naar hun droomhuis, in "Huizenjacht"!'  Hé, wij kennen ook een An&Stefaan. Maar ja, er zijn wel meer koeien die Blaar heten. En toch, ze leken er van ver toch een beetje op, toch maar eens kijken...

Twee minuten later: 'Schàààt, kom nu eens kijken, vlug!' Inderdaad, ze waren het wel degelijk. Onze oude vrienden - om helemaal correct te zijn: het vorig lief van Sweety Darling en haar man op VT4, wat gaan we nog allemaal mogen beleven! We hadden het vanavond nog over hen gehad, want we moeten nog altijd dringend eens op babybezoek bij hun jongste kindje (dat onderhand ook alweer 6 of 7 maanden oud is - shame on us).

Blijkbaar willen ze verhuizen richting Gent. En wie kan hen daarin ongelijk geven. Grappig, en ook wel een beetje spannend, om ze zo op tv te zien terwijl ze verschillende potentiële huizen bezochten. Maar het moet gezegd: ze kwamen goed over, heel positief ook. En ze leken erg goed voorbereid, en stelden een heleboel slimme vragen. Wij hier ondertussen dachten volop mee, en bespraken de voor- en nadelen van de getoonde woningen. Er waren er wel een paar die hen zo te zien wel aanstonden, maar er was wel nog wat werk aan. Zij liever dan wij, dat is zeker.

Ik ben eens benieuwd of hun deelname aan het programma ook effectief iets opgeleverd heeft. Morgen toch maar eens bellen om eindelijk dat babybezoek eens vast te leggen...

22:25 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vriendschap |  Facebook |

03-04-07

Bloggen

Bloggen, en het lezen van andermans blogs, is niet goed voor de geestelijke gezondheid, ik verzeker het u. Het is al zover gekomen dat ik vannacht gedroomd heb van de Maffe, louter op basis van haar blogverhaaltjes.

Om een of andere reden was ik uitgenodigd in de trouwmis (nee, dit is geen sollicitatie). De mis was schoon, maar wel een beetje bizar. Zo werd van de genodigden verwacht dat ze uit volle borst zouden meezingen. En wel met de klassieker 'I am sailing', van Rod Stewart. In het schip, waar wij dus zaten, was het bovendien donker. Kwestie van de bruid nog meer te laten stralen, veronderstel ik (de bruid had overigens geen klassiek wit trouwkleed aan, maar een soortement écru tailleur met een heel speciale snit en een oranje-achtig ondervestje).

Bon, we moesten dus 'I am sailing' meezingen, en daarbij met ons hoofd en bovenlichaam van links naar rechts wiegen. Zo gezegd zo gedaan. Naast mij zat echter een andere genodigde, een corpulent heerschap met lang, zwart en onverzorgd haar (type Ozzy Osbourne), dat zo enthousiast meedeinde dat hij met zijn hoofd telkens op mijn rechterschouder terechtkwam. Wat mij allesbehalve beviel natuurlijk. Er ontstond daarom enige consternatie, waarin de bruid herself moest komen bemiddelen.

De rest van de droom ben ik intussen vergeten. Gelukkig maar, denk ik.

 

23:53 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: trivialiteiten en onbenulligheden |  Facebook |

01-04-07

Bussen (bis)

Maandag zei ik dat je door te bussen, je buurt goed leert kennen.

Vandaag heb ik tijdens mijn busrondes het volgende geleerd:

-         Er wordt enorm veel verbouwd in onze buurt.

-         De eigenaar van het kleine verf- en lijmfabriekje is onverwachts en plots gestorven, en de familie dankt zijn trouwe klanten.

-         Aan de achterkant van het station is er een gay-bar ‘por que no’ genaamd. Gesloten op zondagavond.

-         Het rendez-vous hotel er vlakbij floreert blijkbaar, want het breidt alsmaar uit.

-         De ondergoed- en slaapkledijwinkel stopt er mee. Alles aan -40%, en als speciale actie: 6 bh’s voor 50 € - mits gekocht zonder te passen (!)

 

Jaja, onze buurt bruist nogal!

 

21:23 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: gent |  Facebook |