03-01-07

Een vreselijk gevaarlijke, liefhebbende crimineel

Het was een drukke dag vandaag. Deze voormiddag met de jongens naar de bibliotheek geweest. Zoals altijd een lawaaierige, maar leuke bedoening. Grote Broer heeft maar één boek over dieren uitgekozen (bizar); Kleine Broer was niet weg te slaan bij de dvd's en computerspelletjes. Ik heb dan zelf maar wat voorlees- en prentenboeken bij elkaar geraapt. Bij het uitchecken kreeg Kleine Broer "jeuk aan zijn poep". Ik moest er eens over wrijven, wat ik vlug-vlug en zo onopvallend mogelijk, gedaan heb. Het ging niet over. Kleine Broer ging dan maar voorovergebukt staan, met zijn kont in de lucht, en beval mij een kusje op zijn poep te geven. "Nee mama, niet met je hand, een echte!" Dat zag je van hier.

's Middags kwam Oma de jongens ophalen voor een logeerpartij. Er stond immers Werk op het programma voor Sweety Darling en mezelf. Vanaf maandag wordt onze badkamer volledig uitgebroken en hopelijk daarna vernieuwd. Sweety Darling begon met frisse moed aan het aftrekken van het behang (dat tot op het plafond hing), daarin deskundig bijgestaan door Opa.  Zo'n vader-zoon moment, daar mag je als vrouw niet tussen komen vind ik. Zelf trok ik dan maar onvervaard stadinwaarts, om me met ware heldinnenmoed in de meute soldenjagers te gooien. It's a dirty job, but someone's gotta do it.

Tweeënhalf uur later had ik een kleine 250 euro uitgegeven en de volgende buit verzameld: 5 broeken, 5 t-shirts, 4 truien, 2 paar wanten en 1 muts voor mijn mannen, en 1 t-shirt voor mezelf (mét bijpassend sjaaltje). Van efficiënt winkelen gesproken. Gelukkig zijn mijn mannen op vestimentair gebied niet zo moeilijk, zolang er geen knopen aanstaan is het allang goed. Dat verdiende een pannenkoek, en wel in het beste pannenkoekenhuis van de stad. Mmmmm; de door de warmte van de pannenkoek gesmolten boter, met de bruine suiker vermengd tot een vurrukkuluk smeuïge siroop, was zoals altijd een streling voor de tong! Ik hoú van zulke tradities.

Daarna nog rap de Zeurkalender van Peter Van Straaten aangeschaft, we begonnen hem al serieus te missen. Niets beter om de dag mee te beginnen dan  zo'n zalig cynische cartoon.

www.petervanstraaten.com

Op de propvolle tram huiswaarts kwam ik terecht tussen twee nogal "aanwezige" manspersonen, die ongeveer het volgende boeiende gesprek voerden:

- Waar is het station?

- Nog een beetje verder, Johnny.

- We gaan dan een goede joint roken. Waar is het station, zijn we er nog niet?

- Nog een paar haltes, Johnny.

- Ah, want ik ga mij daar zetten en de mensen gaan mij geld geven. Ik ga de mensen liefde geven, en zij gaan mij geld geven. Zijt ge zeker dat we juist zijn; ge zijt mij toch niet aan het ontvoeren of zo?

- Nee Johnny, nog een beetje verder.

- De mensen gaan mij geld geven. En ik hen liefde. En als de politie mij komt ambeteren, dan pak ik mijn pistool en knal ze neer! Ik ben een vreselijk gevaarlijke, liefhebbende crimineel. En de meisjes, de meisjes...

- Johnny, een beetje rustig. We zijn er bijna.

- Waar is dat station nu? Goh, dat was ne goeie joint jong. (Tot een andere passagier:) Ik kom uit een psychiatrische instelling, en ze hebben mij laten gaan. Maar de flikken, de flikken, daar moet ik niet van hebben.

 

En toen kwamen we eindelijk aan het station.

De badkamer is intussen gestript; het was een vruchtbare dag.

 

 

23:36 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen, shoppen |  Facebook |

02-01-07

Het leven zoals het was

De eerste werkdag van het nieuwe jaar. Naar goede ambtenarese gewoonte werd er echter niet veel gewerkt, maar des te meer gedronken, gekust, gegeten, kortom, nieuwjaar gevierd.

Na het champagne-ontbijt, de officiële receptie en het etentje met de collega's (jazeker, te veel van het goede, maar goed voor de "bonding"), ben ik nog even het Huis van Alijn binnengesprongen, waar momenteel de volgende expo loopt:

Er worden tal van amateurfilmpjes vertoond over Het Leven Zoals Het Was in de jaren 50 tot en met 70. Het getoonde materiaal wordt aangepast aan het seizoen; momenteel zijn er dus vooral wintertaferelen en eindejaarsfeesten te zien.

Interessant en charmant; wat leek het leven toen onschuldig. Baby's droegen nog katoenen luiers in plaats van pampers; er werd ge-aperitiefd met limonade en toastjes met filet américain en smeerpaté; de bollen van het Atomium blonken van de nieuwigheid.

De mensen leken ook veel geruster toen. Overal, zelfs bij baby's en jonge kinderen werd lustig gepaft, in de kerstboom brandden echte kaarsen, en het vliegtuigje van de draaimolen hing vervaarlijk aan een enkele ketting te bungelen.

Wat nog opviel: de hoofdrollen werden steevast door de kinderen en moeders gespeeld. Vader was slechts een figurant; hij was het natuurlijk die de camera hanteerde.

Een aanrader voor wie een uurtje in Gent te spenderen heeft!

www.huisvanalijn.be

23:14 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: cultuur en zo |  Facebook |

01-01-07

2006

Op deze eerste januari, nog een laatste terugblik op het voorbije jaar.

 

Januari: Kleine Broer gaat voor het eerst naar school, halftijds om te beginnen.

Februari: Ik maak een unieke gebeurtenis mee: een Quaker-huwelijk.

Maart: Voor het eerst les geven.

April: Een droeve familiegebeurtenis, die niemand verwacht had.

Mei: Een weekje relaxen op Djerba, met moeder en schoonzusje. Sweety Darling blijft thuis bij de kindjes, ontaarde moeder die ik ben. Meestappen in de Stille Mars te Antwerpen.

Juni: Grote Broer gaat 3 dagen op zeeklas. Ik word alweer een jaartje ouder.

Juli: Hete vakantie aan zee en op de Gentse Feesten.

Augustus: Twee verzopen huwelijken. Start van onze verbouwingen.

September: Kleine Broer gaat nu full-time naar school. Weekendje Luik met Sweety Darling.

Oktober: Verkiezingen. Het resultaat is bevredigend.

November: Korte vakanties aan zee en in de Ardennen. Gesolliciteerd voor een droomjob; dan toch niet doorgezet wegens het eeuwige moederschap-dilemma.

December: Veel te veel feesten in een te korte tijd.

Een vrij normaal jaar, zonder veel uitschieters of spectaculaire gebeurtenissen.

Dit maakte 2006 verder de moeite waard:

boeken

Witte tanden (Zadie Smith)

Extreem luid en ongelooflijk dichtbij (Jonathan Safran Foer)

Harry Potter en de Halfbloed Prins (J.K. Rowling)

Persepolis (Marjane Satrapi)

Vent op de bank (Daniel Jones)

toneel

Opening Night (NTG)

Martens (NTG)

Onze Lieve Vrouw van Vlaanderen (Union Suspecte)

Nen doop op de loop (de Melomanen)

film

United 93

An inconvenient truth

Baas in eigen bos

Zwartboek

optredens

Tom Lanoye, solo en samen met Antjie Krog

tentoonstellingen

Waanzin is vrouwelijk (Guislain-museum)

Voorbij goed en kwaad (Guislain-museum)

 

Ik hoop op een minstens zo goed gevuld programma in 2007; het mag zelfs gerust iets meer zijn. Nu de kinderen stilaan wat groter worden, moet dat kunnen.

22:49 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Een nieuw jaar, een nieuwe blog

2007 is rustig begonnen. De vrienden zijn huiswaarts, de kinderen en man slapen al. De afwas loopt niet weg.

Een van mijn voornemens voor het nieuwe jaar (of het een goed was, zal nog moeten blijken), was het beginnen met een eigen blog. Jaja, ego quoque.

Me eerst dan maar even voorstellen: ik ben een 34 jaar jonge vrouw, getrouwd met een ook nog zeer jonge man, Sweety Darling, en moeder van twee kleuters: Grote Broer en Kleine Broer. Deze happy family woont samen in de mooiste stad van het land.

Verder ben ik een van de duizenden nederige en plichtsgetrouwe ambtenaren die hier de boel draaiende houden, en draag aldus mijn steentje bij tot nut van het algemeen (de ene dag overigens al met meer enthousiasme dan de andere, doch dit geheel terzijde.)

Mijn hobby's en interesses zullen, als het goed is, blijken uit de berichten, verslagen en kronieken waarvan ik hier de wereld kond zal doen.

Wat ik alvast niét ben: een keukenprinses, een oermoeder, een handige Harriëtte en een dom blondje.

 

Welkom op mijn blog. Ik hoop u te kunnen vermaken!

03:18 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |