04-03-07

wandelen en modderploeteren

Een vrije en droge zondagnamiddag wordt ten huize Virginia nogal gauw eens besteed aan een gezonde gezinswandeling in de natuur. Zo ook vandaag. Deze keer ging het richting Waasmunster, waar we het eerste deel van de Sombeke-Oude Durme-route wandelden. Een tochtje van 5 km, volgens ons net haalbaar met de kinderen. De laarsjes aan, en stappen maar. Zelf hield ik het bij mijn gewone schoenen; zo'n korte wandeling die begon midden in het dorp: dat zou toch geen probleem zijn?

Het weer was zàlig. De vogeltjes kwinkeleerden dat het een lieve lust was, de struiken en boompjes volop aan het botten, met hier en daar zelfs al wat bloesem. Héérlijk, die eerste prille lentedagen.

De jongens stapten dapper mee. Natuurlijk bleven ze af en toe treuzelen om allerlei interessante dingen te bestuderen, modderplassen met stip op nummer 1. Kleine Broer liep met een geknakte rietstengel rond, zijn 'visvanger'. Grote Broer verzamelde steentjes en eikels, om die even later zo ver mogelijk in de Durme te gooien.

Na een eindje op de dijk langs deze mooie maar snelle rivier, sloeg de wandelroute de potpolder en de bosjes in. Daar werd het toch wel héél drassig, ik beklaagde me mijn schoeiselkeuze al gauw. De broertjes vonden het natuurlijk super om lekker in de plassen te springen. Kleine Broer was al gauw nat tot aan zijn poep en had modder tot op zijn gezicht. (Gelukkig waren we daarop voorzien, en hadden we reservekledij mee.) Net toen ik dacht dat we het ergste achter de rug hadden, en ik er relatief ongeschonden door was geraakt, liep ons pad door een heuse modderbrij, waar je bijna tot aan je knieën in wegzakte. Ik sprong het kleine beekje dat langs het pad liep over, en schuifelde zijdelings verder in het circa 15 cm brede grasstrookje tussen dat beekje en de aanpalende weide, mij ondertussen vastklampend aan de afsluiting (gelukkig geen prikkeldraad). Had die draad het toen begeven, dan was ik achterover getuimeld met mijn rug pardaf in de modder. Gelukkig was het goede kwaliteit. De draad, niet de modder. Een eindje verder hielp Sweety Darling mij de beek weer over. Grote Broer wou mij in eerste instantie helpen, maar we hebben hem toch aan het verstand kunnen brengen dat zijn papa daarvoor toch meer geschikt was. De jongens vonden het alleszins een geweldig avontuur (het vooruitzicht om volgend jaar naar de scouts leek ineens heel wat minder afschrikwekkend, hoera!), en ik vond het eigenlijk ook wel plezant.

Daarna zijn we als 'beloning' nog naar een taverne met speeltuin geweest. Wat Grote Broer vanavond deed besluiten dat het 'de leukste dag van de hele wereld' was.

En dan nu nog effe mijn schoenen poetsen.

 

Een heleboel leuke wandelingen en fietstochten vind je op de website van Toerisme Oost-Vlaanderen. Sommige kan je ook downloaden.

23:17 Gepost door Virginia in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) | Tags: uitstapjes, kinderen |  Facebook |

03-03-07

Angstig

Gisteren nog eens gaan kwissen, met een paar andere toffe dames en heren. Helemaal naar de Marginale Driehoek. Ik was ruim op tijd vertrokken. Althans, dat dacht ik. Tot Brussel ging alles vlot; het weer was zeer goed, het was nog klaar, en mijn cassetje van A-ha speelde vollen bak, met mezelve als enthousiast achtergrondkoor.

Maar dan kwam ik op de Ring. Amai, wat een files! Een vol uur heb ik erover gedaan. Later hoorde ik dat het Nocturne van Batibouw was, dat verklaarde het dus. Een half uur te laat en met een volle blaas, kwam ik aan waar ik wezen moest. De enthousiaste verwelkoming door mijn teamgenoten maakte veel goed. The Lady in Black bewonderde meteen mijn coiffure. La Locasa en El Locaso leken vooral opgelucht dat ze niet langer alleen het verbale geweld van The Lady moesten ondergaan. Onze directe concurrenten, de Quizqueens, bestaande uit Muis, Brompot, organisatrice Nijn en onvolprezen kwiswonder LTF, begonnen al direct te sidderen en te beven. Terecht natuurlijk.

De quiz zelf was nogal, eh, speciaal. Met veel rare en vergezochte vragen. En dubieuze antwoorden. En een partijdige jury, dat is zeker. Geen wonder dat we niet zo hoog eindigden in het eindklassement.

De Quizqueens daarentegen behaalden een schitterende score: de vierde plaats! Voorzeker de jury omgekocht.

Maar ondanks ons tegenvallend resultaat, was het toch een heel leuke avond. En bedankt voor de chips, Brompot!

De terugreis naar huis was een ander paar mouwen. Het was regen aan het gieten, en als niet zo ervaren chauffeur door zo'n pokkeweer op een gedeeltelijk onverlichte autosnelweg vol vrachtwagens rijden, is niet goed voor uw bloeddruk. Dapper meezingend met mijn eighties-cassetje (Hit the road Jack! And don't you coming back no more no more no more no more - Ik heb stiekem met je gedanst, ik hoop dat je het leuk vond - You're the one that I want, oe oe oe!...) en mijn stuur krampachtig vasthoudend, probeerde ik mijn zenuwen en schrik onder controle te houden. Herinneringen aan mijn twee perte-totales (in een ver verleden weliswaar), in soortgelijke weersomstandigheden, doken voor mijn geestesoog op.

Na een paar seconden aquaplaning in de bandensporen van vrachtwagens, waarbij het toerental van mijn hart helemaal op hol sloeg, besloot ik de rest van de rit op het middenvak door te brengen. Tot irritatie van een heleboel andere weggebruikers waarschijnlijk, maar mijn veiligheid ging nu toch even boven hun irritatie. Ik voelde me ook een beetje schuldig, dat ik voor een kwis zulke risico's nam, en dacht aan mijn arme bloedjes van kinderen. Bij deze beloof ik dus plechtig: ik rij niet meer zo ver met de auto voor een kwis. Sorry Nijn, het is het risico niet waard, zeker niet als je het niet gewoon bent van ver te rijden.

Gelukkig kwam ik zonder kleerscheuren thuis. Dikke oef!

11:37 Gepost door Virginia in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (4) | Tags: vrije tijd, vriendschap |  Facebook |

27-02-07

voorbeeld

Voor het eerst in de geschiedenis van de aerobic werd ik, Virginia, uitgekozen door Mister James Fonda himself om de rest van de groep te tonen hoe je een oefening CORRECT uitvoert! Hoera hoera, er is nog hoop!

22:23 Gepost door Virginia in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: afzien |  Facebook |

17-02-07

Lenterig

Het was prachtig weer vandaag, ideaal voor een uitstapje naar provinciaal domein Puyenbroeck in Wachtebeke. De jongens waren vrolijk, enthousiast, levendig, kortom, zoals ik ze het liefste heb, en hebben heel flink meegestapt op de Natuurwandeling. Deze doorkruist het hele domein, langs beken en door bossen, en passeert ook het Molenmuseum, waar we eventjes binnenwipten. Met jonge kleuters kan je daar natuurlijk geen uren doorbrengen, maar het was toch interessant. Je kan er zelf allerlei experimenten doen, en dankzij de buis van Archimedes begrijp ik nu eindelijk hoe een pomp werkt; hoe je water dus naar boven krijgt.

Het deed weerom echt deugd om eens in de vrije natuur te zijn. De vogeltjes floten uit volle borst, het zonnetje straalde al heel lenterig, en de talloze bosjes sneeuwklokjes deden de twee stuks in ons stadstuintje helemaal verbleken. Ik vind dat elk jaar weer zó fijn, die eerste prille tekenen van het naderende voorjaar. 

Er is ook een dierenpark in Puyenbroeck, waar onze inlandse neerhof- en boerderijdieren tentoon worden gesteld. Ik moet niet meer zeggen dat dit het hoogtepunt van de wandeling vormde voor onze telgen. Het zijn dan wel stadskinderen, maar aan hun kennis over en liefde voor dieren, kan menig plattelandsbewonertje een puntje zuigen.

23:23 Gepost door Virginia in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kinderen, dieren, uitstapjes |  Facebook |

Uitje

De affiche van de film Das Leben der Anderen

Nee, geen ajuin, maar gisteravond nog eens op stap geweest met Sweety Darling. Eigenlijk zouden we vorige week gaan, maar ziektes allerhande strooiden roet in het eten.

Eerst lekker Spaans gaan eten in Casa Serenas: sangria met een grote schotel tapas om te beginnen, en daarna een goede portie ribbetjes. Ik had deze week nog bijna geen vlees gegeten, en de carnivoor in mij snakte ernaar. Het eten smaakte, het gezelschap was goed, de gesprekken geanimeerd en de bediening zeer correct en vriendelijk. Een adresje om terug te keren!

Na de uitgebreide maaltijd, waren we een beetje moe. Maar we lieten ons niet kennen; voor een keer dat we volledig kinderloos waren tot en met de volgende middag, moesten we ervan profiteren. De vrije avond zou tot op het merg genoten worden!

Op naar de cinema dus, waar we kozen voor 'Das Leben der Anderen'. Een film over de Stasi afluister- en spionagepraktijken in de DDR eind jaren '80, toen het 'Reëel Existerende Socialisme' al op zijn laatste benen liep, maar niemand het al door had. Goede film, somber wel, in lelijke bruine kleuren, maar met de o zo belangrijke hoop-voor-de-toekomst op het einde.

Hij bracht bij mij herinneringen terug aan onze schoolreis in het laatste jaar humaniora, die naar Berlijn en Praag ging. Het was april 1989, luttele maanden voor "die Wende". Als 16-jarige bakvis merkte ik daar op dat moment niets van; ik was ook nog helemaal niet in politiek geïnteresseerd. Op het programma stond ook een halvedag-bezoek aan Oost-Berlijn, dat inderdaad erg grauw was.  Eén van de door de Oost-Duitsers verplichte programma-onderdelen, was het bekijken van een propagandafilm, ergens op de 7de verdieping van een grijs, betonnen flatgebouw. In die film werden de zegeneningen van de socialistische heilstaat bezongen, en werd - allesbehalve subtiel - gewezen op de decadentie en corruptie van het kapitalistische westen. Ik herinner me dat sterk de nadruk gelegd werd op het grote aantal bedelaars en daklozen in het westen, een probleem dat in de DDR, dankzij de dictatuur van het proletariaat, helemaal niet bestond. Het was duidelijk: als er al enige hoop voor de mensheid bestond, dan lag die in het Oosten. Zeven maanden later viel dus de Muur; de rest is geschiedenis.

 

14-02-07

koekjes

By the way: Grote Broer en ik hebben koekjes gebakken vandaag, om uit te delen in de klas voor zijn verjaardag. Maar ik maak daar dus zoveel spel niet van. Puh. ;-)

Overigens vond ik het veel werk - twee uur vormpjes uitsteken en bakken -voor een toch vrij pover resultaat. Volgens mij is dat een gat in de markt: koekjes die eruit zien alsof ze zelf gebakken zijn (onregelmatig van vorm en zo), maar die dus gewoon uit de winkel komen. Ik zou alvast niet twijfelen.

 

 

 

23:18 Gepost door Virginia in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (4) | Tags: huishouden |  Facebook |

11-02-07

Avonturenkamp II

Trouwe lezers herinneren zich vast en zeker het heroïsch gevecht dat ik woensdag aanging om het fabuleuze Avonturenkamp van Playmobil in elkaar te steken. Na goed 2 uur werken, was mijn missie geslaagd en het Avonturenkamp een feit.

Vandaag heeft Grote Broer er niets beters op gevonden dan dit titanenwerk in 5 minuten tijd om zeep te helpen: helemaal afgebroken heeft hij het! En de onderdelen en onderdeeltjes (vooral die) zitten nu in de algemene bak van Playmobil, tussen 1000-en stukjes van andere sets. Kan je dat nu geloven?! Waarom, waarom doet hij nu zoiets?! Soit, mijn woede is nu wel over; thans heerst enkel nog gelatenheid.

Eén ding is zeker: hij zal nog lang mogen wachten eer ik het weer in elkaar zet. Misschien wacht ik wel zo lang tot hij het zelf kan. Nog een jaar of 10 dus.

Daarna heeft hij ook nog vakkundig de planken van zijn kleerkast gesloopt, door erop te gaan klimmen. Jawel, het was weer een van die zondagen...

21:15 Gepost door Virginia in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (5) | Tags: kinderen |  Facebook |