16-01-07

Mens sana in corpore sano

Ik heb niets met sport. Nooit gehad trouwens. Ik ben er dan ook helemaal niet goed in. Maar sport is gezond. Sinds een kleine 10 jaar, met enkele tussenpauzes wegens zwangerschappen en daaropvolgende bevallingen, trek ik dus één keer per week naar de aerobic-BBB-les. Nooit met volle goesting, vaak zelfs met frisse tegenzin. Puur op discipline. Al zal ik wat dat betreft wel nooit het niveau van vriendin A. halen, die niet alleen elke week heel wat kilometers affietst, maar daarnaast ook nog drie keer (3!) per week gaat sporten.

De les wordt gegeven door een man van toch al iets rijpere leeftijd. Avond na avond probeert hij met niet-aflatend enthousiasme, onnozele grapjes en ook wat venijnige opmerkingen zijn publiek, vooral kantoorslaven zoals ik, te motiveren en op te peppen. Soms moet ik door zijn gezever mijn oefening afbreken; lachen en geconcentreerd sporten tegelijk gaat mij niet goed af. Andere keren word ik een beetje kwaad omdat hij mij voor de hele zaal voor schut zet (iedereen komt wel eens aan de beurt, voor alle duidelijkheid). Maar het moet gezegd: hij geeft niet op en moét en zal het beste uit ons halen. Wat in mijn geval zéér relatief is, maar soit.

"Komaan dames, 1-2-3, side to side, 1-2-3, spring! Trek uw buik in, hou een knik in je ellebogen, plooi de benen. En ademen, ademen! Komaan, reik naar boven, en nu een grapevine, armen voor u uit, een jumping jack nu! Vergeet uw buik niet in te trekken, en geen holle rug! ..." Onvermoeibaar geeft hij zijn instructies, vaak met nog een hele (pseudo)medische uitleg erbij.

In die 10 afgelopen jaren heb ik dan ook heel wat termen en lichaamsdelen leren kennen waarvan ik het bestaan nooit vermoed had: de vierkoppige dijspier, triceps, biceps, hamstrings,schuine buikspieren, ..., niet dat ik er de exacte ligging allemaal van ken, maar ik weet nu toch al dat ze bestaan.

Ik maak me niet de illusie dat ik ooit een afgetrainde, supersportieve atlete met strakke buikspieren zal worden. Maar alle beetjes helpen, en wie weet hoe erg  het met mij gesteld zou zijn zonder deze wekelijkse inspanningen.

Vanavond heb ik trouwens ontdekt dat er in de beide toppen van mijn aerobic-schoenen een gaatje zit. Ik die een paar sportschoenen effenaf verslijt, dat we dat nog mogen meemaken!

22:59 Gepost door Virginia in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sport, afzien |  Facebook |

14-01-07

Leuke zondag

Eindelijk nog eens echt kunnen uitslapen vandaag: geen wekkers, kinderen of stielmannen die mij veel te vroeg uit mijn nest haalden. Rond half 9 dus opgestaan, op het gemak ontbeten met de krant erbij en ons rustig klaargemaakt. Tegen de middag zijn we vertrokken naar de schoonouders, om er ons kroost weer op te halen, maar er eerst onze voeten onder tafel te steken.

Aangezien ik al een week niet kan wassen wegens de verbouwingen, had schoonmama ook twee bakken vuile was aanvaard en intussen verwerkt én gestreken. Een heilige is het, mijn schoonma! Zulke verbouwingen bezorgen u dan wel een hele hoop last en vuiligheid, maar anderzijds hebben ze ook hun voordelen: het huishouden is hier momenteel tot een absoluut minimum herleid. Kuisen deden we al niet (leve de dienstencheques!), koken amper (deze week zelfs helemaal niet) en nu valt dus ook de was en strijk nog weg. Ik zou dit best gewoon kunnen worden.

Deze namiddag zijn we dan naar het Krekengebied gereden, voor een zondagse gezinswandeling in Sint-Kruis, een gehucht net over de grens. Het weer was ideaal, zonnig en niet koud, en de omgeving was mooi. Stadsmensen als we zijn, komen wij niet zo vaak op "den buiten", maar een mens heeft toch af en toe eens nood aan wat frisse lucht en rustig natuurschoon.

Grote Broer en Kleine Broer hebben flink meegestapt, stokken en andere schatten gezocht, paarden gevoederd met op straat gevonden aardappelen, een regenworm bestudeerd, steentjes in plassen gegooid (dolle pret!) en als echte mannen in de vrije natuur geplast. Boys will be boys.

Daarna nog een chocomelk in het plaatselijk café, en onze namiddag was meer dan geslaagd. We zouden dit eigenlijk vaker moeten doen.

21:36 Gepost door Virginia in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) | Tags: familie, kinderen, uitstapjes |  Facebook |

13-01-07

Cinema

Héél leuke film, zonder cliché of melig te worden:

De affiche van de film Little Miss Sunshine Lang geleden dat ik nog zó gelachen heb in de bioscoop!

00:31 Gepost door Virginia in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur en zo |  Facebook |

10-01-07

Ode aan de Binnenspeeltuin

Wanneer je huis lijkt op een stort

Vol met stof, gruis en puin

Ga dan gezellig op de hort

Trek samen naar de Binnenspeeltuin

 

De kinders leven zich er heerlijk uit

Jijzelf zit lekker op je gemak

Je twijfelt, maar neemt dan een fors besluit:

"Voor mij een koffie, met een stuk gebak."

 

Eindelijk tijd om de krant te lezen

De kinderen trekken hun plan

Meer hoeft een woensdag niet te wezen

Oh Binnenspeeltuin, ik ben je grootste fan!

20:40 Gepost door Virginia in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen, badkamer, poezie |  Facebook |

05-01-07

cinema

De affiche van de film Perfume: The Story of a Murderer

Gisteren met Sweety Darling nog eens naar de cinema geweest; het was lang geleden. Het werd Perfume - The story of a murderer, naar het boek van Patrick Süskind. Wreed filmpke. Vooral de beginscène was redelijk huiveringwekkend; ik kromp zowat ineen van afkeer voor al die viezigheid - en ik hoop ten zeerste dat dat geen echt baby'tje was; mijn arm moederhart. En dan te bedenken dat de grote massa vroeger écht zo leefde, brrrr! (En nu nog op bepaalde plaatsen, jammer genoeg).

Het was voor de rest zeker geen slechte verfilming, al was Grenouille véél te knap in vergelijking met het beeld dat ik van hem in mijn hoofd gevormd had. (Maar ja, de eerste film met een lelijke hoofdrolspeler moet ik nog zien.)

Deze avond dan uitbundig weerzien met mijn mannekes. Ze waren weer in vorm. Dansend in en op de zetel, op het lievelingsliedje van Grote Broer: Big Exit van PJ Harvey. Da's pas coole muziek! Sweety Darling en ikzelf hebben ook meegedaan, tot groot jolijt van het broederschap. Grote Broer: "Ik heb zo hard gedanst, dat mijn haar ervan gegroeid is!"

Blij dat ze weer thuis zijn!

20:20 Gepost door Virginia in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (2) | Tags: cultuur en zo |  Facebook |

Vorige 1 2 3 4 5