07-03-08

Aanrijding in Moskou

Moskou
Zo ne wijze film maat! Barbara Serafian speelt echt heel goed. En haar dochter Vera ook. En Johan Heldenbergh ook. Ze spelen allemaal goed in feite. En geestig!

Haast u, gaat dat zien voordat hij niet meer speelt!

23:32 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: gent, cultuur en zo |  Facebook |

04-03-08

In Europa

Fantastische serie toch, In Europa van Geert Mak. Mooie afwisseling van originele historische beelden, en hedendaagse beelden van wat er nu nog van rest. Vandaag over Mussolini, de Duce van Italië. Dat in zijn geboortedorp Perdappio openlijk allerhande fascistische parafernalia verkocht worden, vind ik toch wel wat schokkend. Dat een paar overgebleven fascisten de fascistische groet verdedigen omdat die zo 'hygïenisch' is, is dan weer vrij hilarisch.

Een ongemeen interessant en pertinent programma. Het gat in mijn memorie, veroorzaakt door mijn ongelooflijk saaie lerares geschiedenis in het laatste jaar humaniora die niet voorbij de eerste wereldoorlog geraakte, wordt met elke aflevering een beetje kleiner.

Dringend eens het boek lezen.

22:34 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: cultuur en zo, geschiedenis |  Facebook |

08-02-08

Fort Europa

Aangezien ik een grote fan ben van Tom Lanoye, trok ik gisteren met grote verwachtingen theaterwaarts. Verwachtingen die spijtig genoeg niet volledig ingelost werden.

Het lag niet aan de tekst nochtans, die subliem en rijk en relevant en straf is - het nog maar eens opduikende cliché van de Wijze Hoer Die Het Leven Kent daargelaten. De cast bestond ook uit gerenommeerde acteurs met onder meer Els Dottermans, Frank Focketeyn en Elsie de Brauw. Klassebakken die vol overgave hun rol speelden. En de muziek was hemels, en de samenzang bijwijlen zelfs ontroerend.

Maar. Maar... Er was één ding dat me toch een beetje stoorde. En naarmate het stuk vorderde, hoe langer hoe meer. Een aantal acteurs - en niet de minste - bleek zijn of haar tekst niet helemaal van buiten te kennen. Het script lag voor hen op tafel, niet alleen als ultiem hulpmiddel bij blackouts, maar als echt noodzakelijk rekwisiet. Vooral Frank Focketeyn en Elsie de Brauw zaten op de duur meer af te lezen - met passie en overtuiging, dat geef ik toe - dan echt te spelen naar het publiek toe. Bovendien vonden ze soms niet meer waar ze gebleven waren, waardoor het ritme van hun spel wat stokte.

Naar het schijnt was dit de bedoeling. Kan best zijn, en ik zal er waarschijnlijk niets van snappen, maar ik vond het dus niet geslaagd. Het leidde de aandacht af van de tekst. En die verdiende beter.

23:01 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: cultuur en zo, ergernissen |  Facebook |

07-02-08

Vooruitzichten

Seffens naar Fort Europa, van Tom Lanoye.

Zaterdag met de kinderen naar het dinomuseum, en 's avonds chique gaan eten + film.

Zondagvoormiddag champagne met oesters voor schoonzusjes verjaardag. 's Namiddags met de jongens naar Pinokkio.

En volgende week vrijdag naar Saint-Amour.

Mjammie!

19:26 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: cultuur en zo, genieten, familie, kinderen |  Facebook |

26-01-08

Schitterend Europa

Het kunstenfestival Europalia staat dit jaar in het teken van de 50ste verjaardag van het verdrag van Rome, waarmee de basis van de Europese Unie gelegd werd. Een van de talloze tentoonstellingen is 'Schitterend Europa', en evoceert meer dan 800 jaar juwelengeschiedenis in ons oude continent.

kroon

Zoals op zoveel vrouwen hebben juwelen ook op mij een onweerstaanbare aantrekkingskracht, en dus trok ik gisteren na het werk naar deze expo. En het ís inderdaad een schitterende tentoonstelling. Middeleeuwse regalia, historische kroonjuwelen, persoonlijke sieraden van talloze heersers, luxueuze geschenken aan minnaars of gunstelingen; de collectie was werkelijk adembenemend zowel qua omvang als qua historisch belang. Diamanten, goud, zilver, parels, edelstenen, email; het was niet al goud dat er blonk maar blinken deed het. Veel van de tentoongestelde objecten speelden ooit een grote symbolische rol als teken van rijkdom, status en macht. Er waren juwelen te bewonderen van o.a. Louis XIV, Napoleon en Sissi, virtuoze staaltjes van edelsmeedkunst en diamantbewerking.

Aan het einde van het parcours was nog een volledige zaal gewijd aan de tiara's van de Europese vorstenhuizen en hoge adel. Ongeveer 15 diadeems in even zoveel vitrines waren er in al hun glans en glorie te bewonderen; in die ene kamer stond zeker voor miljoenen euro's aan diamanten en briljanten bijeen.

Een stuk of vier bewakers stonden aan een 50cm dikke kluisdeur. Langs daar kwam ik weer in de gewone wereld terecht.

 

Naar aanleiding van dit bezoek, zou ik nog eens een stokje willen lanceren. Met de vraag: Wat is jouw favoriete juweel of welk heeft een heel speciale betekenis voor jou, en waarom? Een foto mag erbij. En ik gooi dit stokje naar De Huisvrouw en mevrouw Karbonkri.

22:51 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur en zo, geschiedenis |  Facebook |

13-01-08

Brussel

De receptie vond plaats in de oude kapel van Les Brigittines, een hedendaags kunstencentrum voor stem en dans. Deze barokke kapel uit de 17de eeuw heeft al een bewogen geschiedenis achter de rug. Na de ontwijding in 1784, was ze achtereenvolgens pandjeshuis, opslagruimte voor religieuze boeken, legerapotheek, arsenaal, armenhuis, school, entrepot voor bier en hout, overdekte markt met balzaal, slagerij en tenslotte magazijn voor een uitgever. Van recyclage gesproken.

kapel1

kapel2

Na de receptie trokken we naar het Filmmuseum, vlakbij het Centraal Station. Ik had vrijkaarten gewonnen voor twee films in de reeks "klassiekers op groot scherm": Ascenseur pour l'échafaud van Louis Malle, en Barry Lyndon van Stanley Kubrick. De vertoningen hadden veel succes, de zaal zat helemaal vol. Een ticket kost dan ook maar 2 euro, zelfs maar 1 euro als je een jaarabonnement hebt. Spijtig genoeg hebben we de tweede film (die best grappig was) niet tot het einde kunnen bekijken, omdat we anders onze laatste trein zouden missen. Maar zo'n avond in het Filmmuseum is zeker voor herhaling vatbaar.

En zo heb ik gisteren twee nieuwe plekken in Brussel leren kennen waar ik nog nooit eerder geweest was. Ik hoop dat er in de komende maanden nog veel mogen volgen, want Brussel is toch echt wel een rijke en interessante stad.

Al blijft Gent met stip op nummer 1 staan natuurlijk.

 

 

09:52 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk, cultuur en zo |  Facebook |

29-12-07

Knoeiers in de Brico en British Vision

british vision
 

Tenzij je de laatste maanden op zoek was naar Osama bin Laden in de bergen van Pakistan of zo, kan je ze onmogelijk gemist hebben, de tentoonstelling 'British Vision' in het Museum voor Schone Kunsten. Een overzicht van twee eeuwen Britse schilderkunst. Waar men ging langs Vlaamsche wegen, kwam men de affiche tegen. Mijn liefste wou al lang eens gaan, en nu de kindjes op logement bij oma waren, moest het er eens van komen.

Maar, calvinisten als we zijn, vonden we dat we toch ook eerst Iets Nuttigs moesten verrichten, iets wat we ons met het kroost erbij ontzien wegens veel te lastig. Zoals naar de Brico gaan bijvoorbeeld om, jawel, spaarlampen, nieuwe verlichting voor de bureau en een op maat gezaagde plank voor in het waskot. Wij zijn allebei niet van de handigsten (understatement!), dus naar een doe-het-zelf-zaak gaan is voor ons een ware onderneming. Edoch, alles verliep vrij voorspoedig op een gebroken lamp en enkele kletterend neervallende plankensteunen na. De Brico-adviseurs keken ook wel wat verbaasd/meewarig toen ik vroeg of zij onze plank ook thuis konden komen installeren, waarop we snel maar waardig verklaarden dat we het zelf wel zouden doen. O ja, volgens mij zit er nog toekomst in een spin-off van de "Jeanetten in de Gamma".

Dan naar British Vision dus. Er was veel volk, maar niet te veel om de kunstwerken goed te kunnen zien. Ik vond het een rijke tentoonstelling, met veel items, veel variatie en een vrij duidelijke uitleg. Maar ik merkte opnieuw dat er toch serieuze gaten in mijn cultuur zitten, en dat ik de nodige achtergrondkennis mis om een en ander goed te kunnen plaatsen en begrijpen. In de humaniora behoorde ik tot de eerste lichting studenten die in plaats van esthetica informatica kreeg (van dezelfde lerares!), met als gevolg dat Kareltje de Robot voor altijd in mijn memorie zit, maar ik van kunstgeschiedenis weinig kaas gegeten heb. Toch een beetje gefrustreerd dus, na de tentoonstelling. Er is nog veel werk aan de winkel. 

22:24 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur en zo |  Facebook |