08-12-07

Persepolis

Gisteravond bracht een dubbel-date met vrienden A. en J. ons nog eens naar de cinema. Naar Persepolis, de tekenfilm gebaseerd op de strip van Marjane Satrapi. Zowel strip als film zijn een echte aanrader, en een goede introductie voor wie iets meer over de toestand in Iran wil leren.

persepolis

En ondertussen kussen wij nog maar eens onze pollekes dat we hier geboren zijn.

11:09 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur en zo, vriendschap, de wereld |  Facebook |

25-10-07

Feminist

People call me a feminist whenever I express sentiments that distinguish me from a doormat. (Rebecca West) 

 

Trouwe lezers van deze blog zullen wel al gemerkt hebben dat de situatie van vrouwen en de manier waarop over hen gedacht/geschreven/gesproken wordt, een thema is dat me nauw aan het hart ligt. Jawel, ik durf me zelfs ronduit feminist te noemen.

Oh, ik weet het wel, 'feminist' is tegenwoordig een scheldwoord. Het wordt vaak in één adem genoemd met manwijven (al dan niet in tuinbroek), radicale lesbiennes, frigide en gefrustreerde trezebezen, en niet te vergeten, beha-verbrandende mannenhaters. Men gebruikt het als strategie om van de voorvechters van 'de vrouwenzaak' karikaturen te maken, en dan des te gemakkelijker deze karikaturen aan te vallen, in plaats van op de inhoudelijke argumenten in te gaan. En de tactiek werkt, want onder de hedendaagse vrouwen is er slechts een minderheid die zich nog feminist wil noemen. 'Ik ben wel geëmancipeerd, maar geen feminist!' Hoe vaak heb ik dat al niet gehoord?

 

Maar wat is eigenlijk het verschil tussen die twee? Feministen zijn niét de karikaturen die men ervan maakt, maar gewone vrouwen (en mannen) die vinden dat vrouwen en mannen gelijk(waardig) zijn, en dezelfde rechten, plichten en kansen moeten krijgen. Die oog hebben voor de concrete situatie van vrouwen, die, behalve bij ons in het westen – meestal tenminste -, verre van rooskleurig is. Die die situatie willen helpen verbeteren, door politieke actie, vorming en opleiding, en concrete hulp. Die solidair willen zijn met vrouwen die, net door hun vrouw-zijn, geen volwaardig en menswaardig leven kunnen leiden. En zo zijn er jammer genoeg nog heel veel.

Wat een monsters toch, die feministen!

 

Het is waar dat wij vrouwen het hier in het westen al bij al vrij goed hebben, en de Grote Strijd gestreden lijkt. Dit is echter een zéér recente situatie; amper 100 jaar geleden stonden we nog nergens. En het is dankzij de feministen van de 20ste eeuw dat we zover geraakt zijn, dat we stemrecht hebben, verkiesbaar zijn, ons eigen geld kunnen verdienen, ons eigen vermogen kunnen beheren, werk en gezin kunnen combineren, en baas zijn over ons eigen lichaam. Ik vind het dan ook van grote ondankbaarheid getuigen om nu schamper en denigrerend te doen over feminisme, alsof het een of andere vieze ziekte is.

 

Eigenlijk begrijp ik niet goed hoe een moderne vrouw met hersens géén feministe kan zijn. Het lijkt me zoiets als een zwarte die voor apartheid is.

   Nog tot 3 november: tentoonstelling over de geschiedenis van het feminisme, in het centrum voor morele dienstverlening te Mechelen.En op 11 november as.: Vrouwendag in de Vooruit te Gent. 

17:56 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: vrouwen, politiek, de wereld |  Facebook |

04-10-07

Kindervreugde

Afgezien van het véél te vroege wakker worden, moet ik wel zeggen dat we de laatste tijd heel veel plezier beleven aan onze jongens. Vooral Grote Broer, die als kleuter niet de gemakkelijkste was, is enorm ten goede veranderd. Hij is met het ouder worden stukken redelijker geworden, luistert beter, heeft minder 'buien', is echt lief met Kleine Broer, kortom, het is een aangenaam kind geworden (al zeg ik het zelf). Hij blijft erg levendig en ondernemend, en een doetje zal hij nooit worden, maar eerlijk, dat zou ik ook niet willen.

Het is echt genieten als je die twee samen met de Pokémonkaarten ziet spelen, als ze spontaan zeggen dat ze je lief vinden, als Grote Broer zijn eerste maan-roos-vis-boekjes aan Kleine Broer zit voor te lezen of hem de schommel op helpt. De tropenjaren lijken voorbij. Heerlijk.

Ondertussen heeft in Amerika Bush zijn veto gesteld tegen een wetsvoorstel dat de ziekteverzekering uitbreidt naar armen en kinderen. Het kost te veel geld. In tegenstelling tot de oorlog in Irak natuurlijk. In Amerika, the land of the free, zijn 47 miljoen mensen niet verzekerd. Een baby van 18 maand stierf omdat ze niet binnen mocht op de spoedafdeling. Een man die een arbeidsongeval had, moest kiezen welke van de twee vingers er weer aangezet werd. Maar de ziekteverzekering uitbreiden, is dus te duur volgens Mister president. Crimineel, die kerel.

 

21:42 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kinderen, genieten, de wereld, politiek |  Facebook |

29-08-07

Klimaat en IT

Uit de krant (De Morgen) van vandaag:

'Informatietechnologie braakt bijna evenveel CO2 uit als de luchtvaart. Een gemiddelde pc verliest de helft van de energie die hij gevoed krijgt. Een groot servercentrum zoals dat van Google verbruikt meer dan de stad Bordeaux. Een personage in Second Life verbruikt dagelijks tien keer meer energie dan een Kameroenees in de echte wereld...'

Niet goed bezig dus, met mijn blog en zo...

22:54 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: de wereld |  Facebook |

09-07-07

The Planet

Gisteren op Canvas gekeken naar 'The Planet', een documentaire die werd aangekondigd als 'An inconvenient truth' voor het MTV-publiek. Het was de moeite. Net zoals bij Al Gore, werd aan de hand van onweerlegbare beelden en feiten getoond dat het nu echt wel vijf voor 12 is. Ook de geïnterviewde wetenschappers lieten geen ruimte voor twijfel of marchanderen; als we nú niet dringend in actie schieten bereiken we binnenkort het point of no return.

Nu zijn we met 6,3 miljard aardbewoners, en we verbruiken al meer natuurlijke grondstoffen en energie dan de aarde kan regenereren. Binnen enkele decennia zullen we met 9 miljard zijn. Een kind snapt dat dat tot problemen moét leiden. Je kan wel een tijdje meer uitgeven dan je hebt, maar de rekening wordt vroeg of laat gepresenteerd.

Bovendien verbruiken we met de dus steeds sneller aangroeiende bevolking, ook steeds meer per hoofd. Steeds meer mensen willen steeds grotere stukken taart. Probleem: we hebben maar 1 taart (lees: aarde), en die blijft even groot. Het zou ook niet echt eerlijk zijn om ontwikkelingslanden zoals China en India, die ongelooflijk aan het boomen zijn, nu te verbieden om zich verder te ontwikkelen naar onze levensstandaard en consumptiepatroon. Maar als iedereen zou leven en consumeren zoals wij westerlingen, zouden we vijf aardes nodig hebben! Helaas is 'Battlestar Galactica' fictie, en kunnen we niet uitwijken naar een paar andere planeten in de buurt.

Uit de documentaire bleek dat zelfs de politici het ondertussen lijken gesnopen te hebben; dat zeiden ze toch. Waarom blijft het dan zo moeilijk om ook echt tot actie over te gaan, waarom is het Kyoto-protocol zo'n processie van Echternach, en waarom halen economische korte-termijndoelstellingen het steeds weer op ecologische, die per definitie op lange termijn zijn?

Omdat politici om de 4, 5, 6 jaar moeten herkozen worden. En omdat de meeste mensen van het hele klimaatprobleem blijkbaar niet wakker liggen (zie de uitspraak van Bruno Tobback enige tijd geleden).

Een psychologe kwam dit mechanisme uitleggen; zeer interessant. Mensen zitten blijkbaar gewoonweg zo ineen dat ze slecht nieuws negeren of bagatelliseren. Het is een ontwijkingstechniek, een overlevingsmechanisme in onze psyche. Om niet door paniek overspoeld te worden in situaties van mogelijk gevaar, wenden we ons af van de alarmerende signalen.

In de klimaatproblematiek is dat mechanisme natuurlijk erg nefast, en kan het de mensheid uiteindelijk helemaal de das omdoen. Een wetenschapster zag het dan ook somber in, en meende dat er pas echt een algemene bewustwording én wil tot handelen zou ontstaan als de natuurrampen en catastrofes, die de laatste decennia enorm toegenomen zijn, nóg groter en talrijker worden, zodat negeren gewoonweg niet meer kan. Maar omdat een vermindering van de hoeveelheid CO2-uitstoot pas na een 50-tal jaren echt effect sorteert, zou het dan best wel eens te laat kunnen zijn.

Laat ons hopen dat het zover niet hoeft te komen, en dat de mensheid nog op tijd beseft dat het nu of nooit is. Zo'n besef, dat zou pas een overlevingstechniek zijn...

21:05 Gepost door Virginia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) | Tags: de wereld |  Facebook |

06-07-07

Nil novi

De heropflakkering van religies, met hun heidense oorlogen, hun onverdraagzame gelijk, hun over de kling jagen van de evennaaste die niet hetzelfde opperwezen aanhangt, het grijpt om zich heen als een universele epidemie.

Johan Anthierens, in 1985.

20:57 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: lezen, mensen, de wereld |  Facebook |

04-05-07

Tiny

Tafereeltje op straat deze morgen:

 

Een jonge moeder, een beetje gekleurd en met hoofddoek, duwt een buggy met peuter voort. Het jongetje zit in een boek te kijken, een Tiny. In het voorbijgaan herken ik het plaatje: Tiny en haar broertje die samen de was ophangen. Als ik me niet vergis, komt dat uit het album 'Tiny helpt moeder' of zoiets. De mama spreekt tot haar zoontje: 'Wat is dat, een poes? Ja hé, een poesje...'

 

Een "allochtoon" ventje dat Nederlandstalige boekjes leest over moeder helpen in het huishouden…

 

Glimlachend loop ik verder.

17:35 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: de wereld, mensen |  Facebook |