06-07-08

Vakantie

Neen, ik ben nog niet met verlof maar dit weekend was wel duidelijk dat de grote vakantie begonnen is.

Zo hebben we gisteren met onze lokale Groen!-afdeling het politieke werkjaar afgesloten: eerst nog wat pamfletten gebust in verband met het project Gent Sint-Pieters, waarbij we de fijn-stof problematiek onder de aandacht brachten. De Europese maximumnormen zijn nu al 36 keer overschreden in Gent, terwijl er maar maximum 35 overschrijdingen per jaar toegelaten zijn en we dus nog maar halfweg het jaar zijn. En door de nieuwe autoweg en de megaparking zal dat er dus zeker niet op verbeteren, helaas. Maar we geven de moed nog altijd niet op en hopen op een gunstige uitspraak in de milieustakingsvordering.

Maar daarna was het tijd voor ontspanning. Een mooie fietstocht langs de Leiestreekroute, met als intermezzo de oversteek via het veer en een gezellig terrasje op het geklasseerde dorpsplein van Sint-Denijs-Westrem. Daarna een bezoekje op het kasteeldomein van ridder Soenen, waar we een van de weinige sequoia's in Europa konden bewonderen, en ten slotte een ommetje langs de site waar het Gentse stadsbos moet komen.

veer Afsnee

overvaren

stadsbos

Het boompje rechts is een van de drie exemplaren die enkele jaren geleden door Vera Dua, prins Laurent en Raoni - ik heb geen cd-speler nodig - geplant zijn. We zijn intussen een zestal jaar later, en er is al heel veel gepland, maar spijtig genoeg niets meer geplant. Benieuwd hoe lang het nog zal duren voor we effectief in ons stadsbos kunnen gaan wandelen.

En we zouden geen Vlamingen zijn als onze fietstocht niet afgesloten werd met een goede aperitief en een copieuze maaltijd, in een zeer sympathiek etablissement te Zwijnaarde. Het was gezellig, effenaf, en nu geen vergaderingen meer tot september, oef.

Vandaag vond dan onze eerste speelstraat van deze zomer plaats, en het was een echte overrompeling. Wel twintig kinderen liepen en fietsten er rond, en als grimeuse van dienst heb ik het geweten. Twee prinsessen, een sabeltandtijger, een piraat, een leeuw, een manenwolf, twee herfstkindjes, twee spidermannen (!), een skelet en een indiaan: ik ga er geld voor beginnen vragen peins ik.

Maar de kinderen hebben zich geweldig geamuseerd, en daarvoor doen we het toch nietwaar. Maar volgende week laat ik mijn schmink thuis. Zeker weten.

22:03 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vakantie, gent, kinderen, politiek, uitstapjes |  Facebook |

30-06-08

En Kleine Broer, hij tekende voort

monster

giraf

09:07 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: kinderen |  Facebook |

15-06-08

Lentefeest II

Het was een supergeslaagde dag!

Er was veel regen maar later ook heel veel zon, er was lekker eten en drinken, er waren vrolijke kinderen, zatte nonkels, voetballende papa's en stijlvolle mama's, er waren veel cadeaus die ongelofelijk in de smaak vielen van het feestvarkentje, er was een toffe speeltuin, er was ambiance en gezelligheid, kortom, we hebben allemaal genoten van Grote Broers "lentefeest" (oftewel alibi-om-nog-eens-met-heel-de-familie-samen-goed-te-eten-en-te-drinken-feest).

En het Playmobil-circus staat al geassembleerd, in amper een uur. Oef zeg.

21:14 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: genieten, kinderen, familie, vrienden |  Facebook |

08-06-08

Vaderdag

De vorige post was natuurlijk maar een graptje, beste lezers. Ik blijf den Arnaud een heel knappe man vinden, maar ik ben nog altijd héél content met mijn eigen Sweety Darling. Een goede man en een schitterende vader, wat wenst een vrouw nog meer?

En zo denken ook de jongens erover, want ze hadden hun best gedaan voor vaderdag. Kleine Broer was al heel de week zijn gedichtje aan het opzeggen, mét de bijhorende zoen. Grote Broer had deze ochtend helemaal alleen de ontbijttafel klaargezet, de cadeautjes erbij, vers sinaasappelsap geperst voor zijn papa (en de smosboel opgekuist én de fruitpers in de vaatwasser gezet!), en is ook alleen naar de bakker om koeken geweest. Het is een gerief, zo een paar attente mannen in huis.

Ook de rest van de dag was heel leuk: allemaal samen gaan zwemmen - Grote Broer volgt zwemles en deed het goed volgens de juf - daarna voeten onder tafel bij oma en opa, gevolgd door een middagdutje en een uitstapje naar de speeltuin annex dierenpark. En bij thuiskomst ontdekten we nog het rapport van Grote Broer, dat heel goed was. Een geslaagde vaderdag dus, en meer dan verdiend.

23:42 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: sweety darling, kinderen, genieten |  Facebook |

05-06-08

Lentefeest I

Wij zijn niet gelovig dus geen eerste communie voor Grote Broer. Maar we geven wel een feest, zomaar, omdat hij 7 jaar is en zijn nichtjes wel een communiefeest hadden, dus waarom hij niet. Gewoon eens lekker gaan eten met de familie, alle redenen zijn goed om te vieren nietwaar?

We houden het eenvoudig, maar toch moeten er een paar dingen geregeld worden. Het restaurant is gereserveerd, het menu besproken, de uitnodigingen (per mail, handig!) verstuurd. Gisteren zijn de foto's toegekomen, zelf getrokken en bij Extrafilm voor bijna geen geld ontwikkeld. Voor de jongens en mijzelf zijn er nieuwe kleren aangeschaft (nieuw, maar nadien gewoon af te dragen), ze hebben ook al sandalen en hun haar is geknipt. Mijn afspraak bij de kapper ligt ook al vast, ik moet alleen nog schoenen hebben.

Rest enkel nog Sweety Darling. 'Wat ga je aandoen op het feest?', vroeg ik hem vandaag. 'Een broek en een hemd', was het antwoord.

Een rots is het, mijn man.

00:18 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) | Tags: kinderen, sweety darling |  Facebook |

23-05-08

Gezinsuitbreiding

Nee, ik ben niet zwanger (god beware me), maar sinds vandaag hebben we een Plan-kindje. Een meisje van 5 jaar, uit Mali. We dachten er al lang over om een Plan-kindje te 'adopteren', en dankzij de campagne 'Omdat ik een meisje ben...' is het er dan toch effectief van gekomen.

Hier in het westen hebben we het als meisje of vrouw al bij al wel vrij goed, maar wereldwijd is dat helaas een ander paar mouwen. Meisjes krijgen er minder rechten, minder onderwijs, minder kansen,... dan jongens, enkel en alleen omdat ze een meisje zijn. Plan International probeert via haar campagne een bijdrage te leveren om deze onrechtvaardige toestanden te helpen keren.

En nu hebben we er dus een Afrikaans 'zusje' bij. De jongens reageerden alvast dolenthousiast: Kleine Broer begon onmiddellijk een monstertekening voor haar te maken, Grote Broer begon te zoeken tussen het speelgoed wat hij haar als cadeautje kon opsturen. Diertjes of autootjes, waar zou ze het meest blij mee zijn?

Toch tof dat onze kinderen op die manier concreet kennis kunnen maken met andere culturen, kunnen leren dat het er in de wereld niet altijd even eerlijk aan toegaat, én wat wij er op kleine schaal kunnen helpen aan doen. Ook dat is opvoeding.

22:32 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: kinderen, de wereld |  Facebook |

19-05-08

Moe

Het zal mij leren, zo stoefen over hoeveel vlotter alles tegenwoordig gaat.

Grote Broer wou niet opstaan deze morgen. Hij was nog moe. Het was kwart over 7, Sweety Darling vertrekt normaalgezien rond 10 voor 8 met de kinderen, de school begint om kwart over 8. Eerst wat flemen, rustig toespreken, zachtjes aandringen, het hielp allemaal niets. 'Ik ben nog zo moe-hoe, ik wil nog slapen', jammerde de zoon die in het weekend steevast om 6 uur aan mijn bed staat. Nu was hij met geen stokken uit het zijne te krijgen. En een 7-jarige draag je ook niet meer zo gemakkelijk naar beneden.

Dan wat harder aandringen, een beetje kietelen, kordaat toespreken: nope. De volgende stap, dreigementen: geen Kampioenen meer op zaterdagavond, niet naar het verjaardagsfeestje volgende week, geen bezoek aan de Olmense Zoo! Het had allemaal evenveel impact als een VN-resolutie op de staat Israël. Intussen naderde de grote wijzer de 7, ik mijn tolerantiegrens, en de trein van kwart over 8 werd steeds onbereikbaarder.

'Ok, dan steek ik je onder de douche, je zal dan wel wakker worden!', riep ik in Cruella de Ville-modus. Vijfentwintig weerbarstige kilo's de douchecabine inkrijgen is echter ook al geen sinecure, zeker niet als je zelf nog niet helemaal levend bent. Mijn hart klopte overtoeren, het zweet stond op mijn voorhoofd. Na een weinig vruchtbare worsteling gaf ik het op, en liet het over aan Sweety Darling, evenwel met even weinig resultaat.

'Ok, vertrek al maar met Kleine Broer, ik zal Grote Broer straks wel brengen', zei ik uiteindelijk tot mijn medeouder en -slachtoffer van deze matinale strijd, en schonk mezelf nog een kop koffie in. Toen hij dat hoorde, kwam de aanstichter van al deze ochtendstress plots zelf de trap af. 'Sorry mama...' Zijn euro bleek eindelijk toch gevallen. Rap de kleren aangetrokken, een cracotte in zijn handen geduwd, en hup mee naar school. Oef oef oef.

Niet goed voor de tikker, zo'n begin van de dag. Het duurde nog zeker een uur voor ik wat bekomen was. Op de trein van kwart na 9.

23:43 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: kinderen, stress |  Facebook |