27-12-07

Kerstshow

De Samson- en Gertkerstshow met voorafgaandelijk zoobezoek is uiteindelijk heel goed meegevallen. De kinderen waren flink en luistereden behoorlijk; de dierentuin is dan ook altijd een gegarandeerd succes, ook de zevenenveertigste keer. En hoewel ze thuis nooit naar S&G willen kijken en er hier geen Studio 100-cd's in huis zijn, hebben mijn jongens enorm genoten van het spektakel. Grote Broer sprong en danste vol enthousiasme mee, Kleine Broer zat eerder overdonderd heel stilletjes op zijn stoel mee te zingen.

Zoëven bleek echter dat het niet zozeer uit verwondering, maar uit misselijkheid was dat Kleine Broer zo stil was en ook al twee dagen bijna niet heeft willen eten. De wasmachine zal morgen weer danig mogen draaien.

Mooi, de wereld is mooi, zo mooi zo mooi...

23:14 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kinderen, uitstapjes |  Facebook |

26-12-07

Mijn pijp

Ze is uit. Na 5 dagen vakantie. Wild dat die mannen zijn, wild! En altijd zo vroeg wakker, zóó vroeg. En toch krijg je hen 's avonds met geen stokken naar hun bed. Waar hàlen die toch al die energie zal u zich misschien afvragen. Ze zuigen ze gewoon uit hun vader en mij, de kleine vampiers.

Nog 6 dagen en ik mag weer gaan werken. Maar morgen eerst nog naar de Zoo en naar de Samson en Gert-kerstshow.

What was I thinking...?

21:12 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen, afzien |  Facebook |

23-12-07

Potteke

Een supergezellige namiddag hebben we gehad vandaag met ons viertjes. Naar de stad geweest, niet om nog kerstaankopen te doen, maar gewoon voor de gezelligheid. Om al wat in de sfeer te komen leerde ik Kleine Broer op de tram de kerstklassieker van Urbanus. Waarmee hij morgen op het kerstfeest met de familie zeker zal scoren, zijn peter nonkel S. is namelijk grote fan. Ik kende weliswaar enkel het refrein, maar Kleine Broer vond het alvast geweldig. Vrolijk zong hij voor heel de tram "Jeeske is geboren, alleluia allo, Jeeske is geboren in een potteke vol met strooitjes!"

In de stad deden we het obligate toertje langs de kitcherige kerstmarkt, aten gezamenlijk 28 oliebollen en kochten een Jommeke voor de nichtjes. De schaatsbaan kon de jongens niet bekoren, een ritje op de kermisautootjes wel; tussen allemaal peuters en kleuters zat ook onze bijna 7-jarige te glunderen van plezier. Omdat ze zo flink waren, mochten ze ook eventjes in de speelgoedwinkel binnen, 'alleen om te kijken, mama, niet om iets te kopen!'. Waar ik tot mijn onbeschrijflijke vreugde leerde dat er niet alleen Pokémonkaarten, maar ook poppetjes, ondergoed, pyama's en, jawel, pennenzakken van Pokémon bestaan. Jochei.

Om af te sluiten gingen we nog een warme chocolademelk drinken in een jazz-café, waar net op dat moment een swingend orkestje begon te spelen. De mannen waren onder de indruk en vonden het 'cool'; een plezante afsluiter van een heel leuke namiddag.

Al 'alleluia-end' keerden we met de tram terug naar huis, om nog een spelletje kwartet te spelen. Kleine Broer had het concept van 4 gelijke kaarten verzamelen nog niet helemaal door, maar dat kon de pret niet drukken. Het was een heerlijke familiedag, effenaf, en dat er zo nog vele mogen volgen de komende week!

20:54 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: genieten, kinderen |  Facebook |

16-12-07

Moeders

Deze namiddag stond er een gezellig uitje op het programma met een paar andere toffe mama's. Maar wat doen we, masochistisch als we zijn, wanneer we eens enkele uren 'bevrijd' zijn van ons leuk maar veeleisend kroost? We gaan naar de zwangerschapskomedie 'Moeders!' *dikke roloog*.

Maar het moet gezegd: het was een geslaagde voorstelling. Knappe actrices, goeie muzikale intermezzo's, en vooral véél herkenning. Het moederschap is voorwaar geen plezierritje, maar een rollercoaster van ups en downs. En toch zouden we onze mormeltjes nooit meer willen missen; 't is iets raars, moederliefde.

Nadien zijn we nog gezellig Damartwaarts getrokken, waar ik mij dan toch een thermolactylleke heb aangeschaft. Eens benieuwd of dat nu effectief zo goed is. Sexy is het alvast niet.

Bij thuiskomst wist Sweety Darling tot mijn oplichting te melden dat de kinders zich heel goed gedragen hadden. Een enorm puzzeltapijt vormde het bewijs van hun huisvlijt.

Kindjes, ze kunnen toch zo zalig zijn. Zelfs soms in bewuste toestand.

puzzeltapijt
 

 

22:56 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: cultuur en zo, kinderen, vriendschap |  Facebook |

14-12-07

O Pokémon, O Pokémon

Grote Broer heeft de kerstboom versierd. Het resultaat is alleszins origineel.

Pokérstboom

22:01 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kinderen |  Facebook |

Stop het persen!

Nicht K. is bevallen van een dochtertje: Eline. Super en leuk en tof en schattig natuurlijk, maar dat betekent weer een babybezoek extra in onze reeds gevulde agenda. En er zijn nog twee wachtenden voor haar: Quinten, ° januari 2007 (ja ik weet het, schaamtelijk, maar het is al een paar keer door onvoorziene omstandigheden uitgesteld), en Febe, van augustus 2007.

Help, wanneer moeten we dat allemaal doen?!

Dus bij deze een vriendelijk doch dringend verzoek aan alle neven, nichten, vrienden, vriendinnen, kennissen, collega's en buren: gelieve de eerstkomende maanden geen kinderen meer te verwekken! En als dat toch al mocht gebeurd zijn, gelieve de borelingen nog wat op te houden. We zullen u een seintje geven als we rond zijn met die van 2007. Dank u.

20:32 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kinderen, familie |  Facebook |

13-12-07

Man

De tekenen zijn duidelijk: Kleine Broer wordt een Echte Man. Niet alleen strooit hij overal rommel rond, boert hij ongegeneerd en luid na het drinken van zijn melk, maar hij kan ook úren doorbrengen in het kleinste kamertje. Zoals een echte man dus, zonder Humo of strip vooralsnog. Nu zou mij dat niet zoveel storen, we hebben gelukkig meer dan één wc, ware het niet dat hij nog maar 4,5 is en dus nog ouderlijke hulp nodig heeft bij het afwikkelen van de grote boodschap. Voor de slechte verstaanders: om zijn billen af te vegen. En gezien meneer ruim zijn tijd neemt om zijn ding te doen, betekent dit dat je er als hulp in kwestie érg lang bij staat te wachten.

Weggaan is geen optie, want dan zou Kleine Broer het in zijn hoofd kunnen halen om zelf de klus te klaren, en is de schade aan handjes, kleren en wc, ja zelfs aan vloer en muren, niet te overzien. Je wacht dus, terwijl meneer in alle gemoedsrust 'Ik ben Mega Mindy' zit te zingen. Heb je het geluk dat het latrinaire gebeuren zich in de badkamer afspeelt, dan kan je je ondertussen nog enigzins nuttig bezighouden. Was insteken of uithalen, was ophangen of wegleggen, bad uitkuisen, jezelf aan- of uitkleden, eventueel al schminken of tanden poetsen, bedden verversen, ...; allemaal nuttig tijdverdrijf. En nadien weer: wachten, wachten, wachten.

Vooral 's morgens, wanneer het de bedoeling is dat iedereen op tijd de deur uitgeraakt, is dat redelijk stresserend. Je begint te vrezen dat de schoolbel of trein niet gehaald wordt, je checkt nog vlug de boekentassen, thermostaat, lichten, koffiezet, je staat al helemaal klaar in schoenen en jas...

Tot eindelijk het verlossend woord weerklinkt: 'Gedaaaan!'

 

20:16 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kinderen, ergernissen |  Facebook |