18-03-08

Living Planet?

Deze middag naar een heel interessante uiteenzetting geweest over het debat economie-ecologie. Als het gaat om milieubeleid, is immers altijd een van de eerste argumenten: 'Allemaal goed en wel, maar de economie moet wel draaien hé! En wat met de werkgelegenheid?!' Het heersend discours gaat er nog altijd van uit dat ecologie en economie tegenstrijdige belangen zijn, en dat een te ver doorgevoerd milieubeleid nefast is voor onze concurrentiepositie en arbeidsmarkt.

Hans Bruyninckx, prof internationaal en Europees beleid, heeft naar deze relatie/spanning tussen economie en ecologie heel veel onderzoek gedaan. En zijn conclusies zijn duidelijk: milieubeleid heeft GEEN negatieve invloed op de economische ontwikkeling van een land. Integendeel zelfs, net in die landen waar men met milieubeleid al vrij ver staat (Nederland, de Scandinavische landen, Finland), hebben de bedrijven daardoor juist een concurrentievoordeel en doet de economie het goed. Uit een bevraging van honderden bedrijven bleek bovendien dat er nog geen enkel ontslag gevallen was of geen enkele geplande aanwerving niet doorgegaan was omwille van strengere milieunormen - de bedrijven zeggen dit dus zelf!

Het is dus gewoon intellectueel oneerlijk om te stellen dat milieubeleid slecht is voor de economie, zoals de decision makers met hun newspeak van 'verstandig groen' doen. En ondertussen blijven we de tak waar we op zitten verder afzagen.

Want het gaat niet goed met onze planeet.

living planet

De Living Planet Index (LPI) is een indicator van de toestand van de wereldwijde biodiversiteit. De index meet de evolutie van de populaties gewervelde dieren op het land, in zoetwatergebieden en in de oceanen.  En zoals te zien op de grafiek, is de evolutie allesbehalve positief.

En het gaat spijtig genoeg om meer dan wat plantjes en diertjes (was het dat maar!). In ons ecosysteem 'aarde' hangt alles immers met alles samen, het verdwijnen van enkele diersoorten kan op termijn desastreuze gevolgen hebben voor de mensheid.

De laatste jaren wordt er bijvoorbeeld een onrustwekkende bijensterfte gesignaleerd. Tot 40% van het broedsel komt na de winter niet uit. Bijen zijn echter wel van levensbelang voor de bevruchting van allerlei planten, dus voor onze voedselvoorziening. Geen bijen => geen gewassen => geen voedsel. Geen druiven => geen wijn. De oorzaak van de bijensterfte? Er wordt gelinkt met tal van factoren, waaronder het gebruik van pesticides, maar ook de klimaatopwarming. Een warmer klimaat zou dus paradoxaal genoeg tot voedselschaarste kunnen leiden. En tot nog een heleboel andere problemen (zie: The Unconvenient Truth).

Het is dus meer dan ooit tijd voor actie. Enkel als elke overheid, elke industrie, maar ook elke individuele burger zijn verantwoordelijkheid neemt, kunnen we het tij nog keren. Zodat we later niet aan onze kleinkinderen zullen moeten zeggen: We wisten het wel, maar het kon ons niet schelen.

 

Interessante lectuur: Living Planet Report 2006

21:32 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: de wereld, politiek |  Facebook |

19-02-08

Groene long? Mijn oren!

Een hele tijd geleden schreef ik al over het project Gent Sint-Pieters, en waarom we daar met Groen! niet onverdeeld gelukkig mee zijn. Ter herhaling: dat het station nog meer uitgebouwd wordt als knooppunt van openbaar vervoer, daar zijn we natuurlijk helemaal voor, en ook enkele ontwikkelingen rond het station kunnen best voor ons. Maar dan wel op mensenmaat, en dus niet het megalomane project dat nu voorligt. Ook de megaparking van bijna 3000 wagens (da's echt enorm veel - ter vergelijking: de 10 stadsparkings samen bieden nu plaats aan 5000 wagens) zien we niet zitten wegens het vele verkeer dat die zal aanzuigen; je nodigt mensen als het ware uit om met de auto te komen in plaats van met het openbaar vervoer.

En last but not least hebben we problemen met de geplande nieuwe verbindingsweg tussen het station en de R4. Die dwars door een natuurgebied zal gaan, en die uiteraard opnieuw extra verkeer zal aantrekken, terwijl de luchtkwaliteit in de stationsbuurt al heel erg slecht is. Het toppunt is dan nog dat de stad het resterend en totaal versnipperd gedeelte van het natuurgebied, dat ingericht zal worden en toegankelijk gemaakt, durft presenteren als 'een nieuwe groene long voor de buurt'. Qué? Qua newspeak kan dit tellen: molesteer een natuurgebied door er een weg door te leggen, richt het vervolgens een beetje in, en noem het dan 'een nieuwe groene long'. Je moet maar durven. Maar ja, als je een weg door een bos legt heb je volgens sommigen ook opeens twee, en dus méér bossen.

Deze namiddag hebben we dan ook actie gevoerd tegen deze plannen, en tegen de misleiding door het stadsbestuur. En het was geslaagd, er was redelijk wat pers en ook AVS heeft gefilmd. Mijn kinderen waren er ook bij, jong geleerd is oud gedaan. Grote Broer zag het echter niet zo goed zitten (ocharme zeg, moeten actie voeren op je verjaardag, dat heb je dan met zo'n moeder): 'Nee, ik wil niet protesteren!'

Maar geef toe, welk mooier cadeau kan je je kinderen geven dan propere lucht en gezondheid?

 

23:03 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: politiek, gent, kinderen |  Facebook |

14-02-08

Nog 40 dagen

En er moet een nieuwe regering zijn. Het ziet er, om het eufemistisch te zeggen, niét goed uit. Ze maken meer ruzie onder elkaar dan wat anders. Wie heeft een oppositie nodig als ze onderling al niet overeen komen?

En intussen tikt de klok verder. 23 maart is de dag van de waarheid. De interim-regering is gewoonweg zielig, de maatregelen die tot nu toe genomen zijn zijn op de vingers van 1 hand te tellen.

Een mooie evaluatie van het regerings'werk' tot nu toe vind je op www.2303.be. Reacties welkom.

20:35 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: politiek |  Facebook |

07-02-08

Proces of product?

Tijdens een van de talrijke vormingen en trainingen die ik in mijn beroepsleven al heb mogen meemaken (Think: Nolleke van het Eiland), heb ik iets geleerd over managementstijlen dat me tot op heden bijgebleven is.

In de meeste werksituaties en samenwerkingsverbanden is het de bedoeling om gezamenlijk tot een 'product' te komen. Dat kan letterlijk een materieel product zijn, maar ook iets immaterieels zoals het geven van een advies, het behandelen van dossiers of het opleiden van mensen, een politieke tekst. De manager is dan degene die het hele proces om tot dat product te komen, aanstuurt en begeleidt. Sommige managers hebben vooral aandacht voor het eindproduct, de output, andere voor het proces langswaar het product ontstaat, de samenwerking en motivatie van de medewerkers. Idealiter wordt een goed evenwicht tussen de twee gevonden: een goed product via een goed verlopen proces.

Ikzelf ben geen perfectioniste. Voor mij is 'goed' gelijk aan 'goed genoeg'. Uiteraard is het belangrijk dat je resultaat ok is en dat je niet zomaar wat doet, maar persoonlijk vind ik het minstens zo belangrijk dat iedereen die eraan meewerkt tevreden en gemotiveerd blijft en er een goed gevoel bij heeft. Dan liever een iéts minder resultaat dan rücksichtlos op je perfecte einddoel af te gaan zonder rekening te houden met de gevoelens van je medewerkers. Op termijn wreekt zich dat toch. Mensen die niet meer het gevoel hebben van gewaardeerd te worden, die de indruk krijgen dat 'het toch nooit goed is', haken af. En zo verlies je waardevolle krachten die je goed had kunnen gebruiken. Ik heb het helaas al vaak zien gebeuren.

Het is dus een kwestie van evenwicht zoeken, de gulden middenweg. Want anderzijds is het natuurlijk ook niet de bedoeling dat er eindeloos gepalaverd en teruggekoppeld en gemasseerd wordt, opdat er toch maar niemand het kleinste krenkje zou oplopen. Soms moeten er gewoonweg knopen doorgehakt worden. Maar als er over het algemeen voldoende aandacht is voor de mensen, dan wordt dat ook aanvaard.

Deze filosofie geldt volgens mij overigens niet alleen in werksituaties. Ook, en zelfs vooral, in persoonlijke relaties, is aandacht voor het proces onontbeerlijk.

Tot zover deze lezing. 

 

15:18 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk, politiek, het leven, psychologie |  Facebook |

03-01-08

Kinderen, kanker en kerncentrales

Over deze 3 K's wil ik het vandaag even hebben.

Uit een recent Duits onderzoek is gebleken dat kinderen onder de vijf jaar 60 procent meer kans hebben op het krijgen van kanker en 120 procent meer kans op het krijgen van leukemie als ze in een straal van vijf kilometer wonen van een kerncentrale. Concreet ging het tijdens de onderzochte periode (1980-2003) om 37 gevallen van leukemie in plaats van de statistisch te verwachten 17.

Een lid van de onderzoekscommissie meent zelfs dat de conclusies nog laag uitvallen; volgens hem geven de data een indicatie van een toegenomen risico op kanker voor kinderen in een straal van vijftig kilometer.

Leuk nieuws voor een klein landje als het onze, waar bijna iedereen wel in een straal van 50 km van een kerncentrale woont.

Deze studie toont nog maar eens aan dat de beslissing van de paars-groene regering tot sluiting van de kerncentrales een goede beslissing was. Al wordt er volop gelobbied om hierop terug te komen.

Twee vragen voor de voorstanders van kernenergie:

Hoeveel kinderen met kanker is kernenergie u waard? Meneer Verwilghen, meneer Peeters, meneer Dedecker?

En mogen het dan de uwe zijn?

18:12 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: politiek, de wereld, kinderen |  Facebook |

12-12-07

Arm België

Anderhalf miljoen Belgen zijn arm, volgens Knack. Anderhalf miljoen, van de tien miljoen. Da's veel. Veel te veel. En toch leven we in een van de welvarendste landen ter wereld. De enige logische verklaring is dus dat de rijkdom hier heel erg ongelijk verdeeld is.

135.000 Belgische gezinnen hebben een fincancieel vermogen van meer dan 1 miljoen dollar (680.000 euro), vastgoed en kunstvoorwerpen niet inbegrepen. Ruim 1,5 miljoen mensen leven dan weer onder de armoedegrens: vooral ouderen, alleenstaande ouders en werklozen. Bijna alle invaliditeitsuitkeringen en alle minimumwerkloosheidsuitkeringen liggen onder de Europese armoedegrens. En door de stijgende energieprijzen - tiens, die zouden door de Europese liberalisering toch dalen? Iemand iets van gemerkt? ik niet - en de almaar duurdere voedingsproducten stijgt ook de verdoken armoede.

Ondanks deze schandalige cijfers, lijkt er bij de meeste politici niet veel animo te bestaan om topprioriteit te geven aan armoedebestrijding. Hoofdredacteur Rik van Cauwelaert stelt: 'De staat is voor deze politici niet langer de bezorger van het algemeen belang. Veeleer tonen ze zich de beschermers van het privébelang. 'Belastingverlaging', 'notionele interestaftrek' zijn de nieuwe ordewoorden. De gezondheidszorg, de pensioenen of de veiligheid zijn geen uitdrukkingen meer van solidariteit. Het zijn nu diensten die op de markt beschikbaar zijn. Wie niet kan betalen, zal minder krijgen. Stilaan bereikt de Belgische staat de ondergrens van de minimumservice.'

In een land waar solidariteit niet meer in de mode is, en door rechtse politici maar al te gretig afgebouwd wordt, zullen degenen die sterk genoeg staan erbij winnen, maar zullen de zwaksten en degenen die het meest ondersteuning nodig hebben het grootste slachtoffer zijn.

 

En intussen zag ik deze middag in de Delhaize wc-papier met kerstmotief.

21:12 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: politiek |  Facebook |

09-12-07

Art for Earth

De klimaatmanifestatie en het aansluitende klimaatconcert 'Art for Earth' gisteren waren gewoonweg fantastisch. Meer dan 3.000 mensen trotseerden treinstaking, en bar weer en kwamen op straat en eisten een serieus klimaatbeleid. Het was een bonte en vooral hartverwarmende optocht van meer dan 70 organisaties, waaronder ook de vakbonden. Het doet deugd om te merken dat je niet alleen staat in je streven naar een ecologischer wereld.

Het Koninklijk Circus was dan weer droog en lekker warm, en alle artiesten hebben er voor een ongelooflijk concert gezorgd. Wijzelf en de andere aanwezigen hebben een superfijne avond beleefd; jammer genoeg konden we door de treinstaking niet tot het einde blijven. De artiesten en vele vrijwilligers achter de schermen deden mee uit puur engagement, voor letterlijk een bol soep en een boterham met kaas, chapeau!

De klimaatcrisis is immers een majeur probleem, en elke artiest wilde op zijn of haar manier mee de klimaatboodschap versterken. Die boodschap is even eenvoudig als dringend: onze overheden moeten nu zorgen voor een solidair en sociaal klimaatbeleid. Want een klimaatbeleid in ons land brengt duizenden kwaliteitsvolle jobs en meer koopkracht voor burgers en bedrijven. En aan de andere kant van de wereld krijgen mensen eindelijk het uitzicht op een menswaardig bestaan. En onze kinderen en kleinkinderen zullen dan tenminste een leefbare wereld kunnen erven.

Proficiat en merci, Els en Tom, voor de organisatie. Jullie hebben dat schitterend gedaan!

21:37 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: politiek, de wereld |  Facebook |