27-08-07

Groen weekend

Naar jaarlijkse traditie en om de vakantie af te sluiten, zijn we naar het zomerweekend van Groen! geweest, in Nieuwpoort.

Het weer was fantastisch, maar ons kroost iets minder: veel te laat gaan slapen en veel te vroeg wakker. Met als gevolg vermoeide en hyperkinetische kinderen en vermoeide en lamlendige ouders. Omdat ze al de hele week naar een vakantiekamp geweest waren, wilden we ze daar niet terug 'dumpen' in de kinderopvang en hebben we bijgevolg niet veel van het toch wel interessante programma kunnen meemaken.

Behalve dan het aperitiefgesprek zondag van pedante Siegfried Bracke met Isabelle Durant, Karel De Gucht, Mieke Vogels en de jonge parlementairen Meyrem Almaci (pas bevallen!) en Stefaan Van Hecke. Zijne Zelfingenomenheid vond zichzelf weer echt geweldig, en was naar goede gewoonte steeds langer aan het woord dan zijn gasten. Ergerlijk.

Verder heb ik er A. teruggezien, een vrouw met wie ik 25 jaar geleden als kind in dezelfde leefgroep in het Zeepreventorium zat. Ze was er alleen met haar 4 (vier!) kinderen, haar man is militair en zit zo'n 6 maanden per jaar in het buitenland, ze werkt als opvoedingsondersteunster én is OCMW-raadslid. Van een sterke vrouw gesproken! En wij maar aanmodderen...

Maar kom, vrijdagavond hebben we toch maar de kwis gewonnen, o.a. tegen de ploeg van Jos Geysels en Piet Piryns. Nice. En de fantastische prijs was, tadaaaa..., een cd van Miek en Roel, jawel!

22:02 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: vakantie, politiek |  Facebook |

11-08-07

Jurk

De blote rode zwierjurk die ik op aanraden van Sweety Darling kocht en vandaag voor het eerst droeg, was een echt succesnummer. Complimentjes van alle kanten, zélfs van mijn broer (en dat wil wat zeggen!).

Mijn adem en vetrolletjes werden wel pijnlijk afgesneden door de Just Married bustier die ik eronder droeg, maar ja, wie mooi wil zijn moet pijn lijden. Ik was dan ook errug opgelucht toen ik vanavond mijn allesbehalve elegante maar oh zo comfortabele pyama kon aandoen.

Voor de rest heb ik heimelijk een beetje leedvermaak met Leterme en consoorten; het schijnt precies niet echt goed te lukken, de regeringsonderhandelingen. Tja, dat komt ervan, als je eerst als kernpunt van je programma het verder opsplitsen van het land hebt, zonder er rekening mee te houden dat je daarvoor de Walen wel nodig hebt. 'Goed bestuur'; mon oeil. Net alsof er geen dringender maatschappelijker problemen zijn dan Brussel-Halle-Vilvoorde, of het nog meer versnipperen van de macht in ons klein landje (Iemand nog iets gehoord van het klimaatprobleem onlangs? Of zou dit ondertussen al opgelost zijn?). Een zeer belangrijk argument tegen een verdere federalisering is wat mij betreft het grote succes van rechts en het conservatisme in Vlaanderen; dankzij Wallonië zijn we tot nu toe een hele tijd gespaard gebleven van een rechts federaal beleid, en is België al bij al een redelijk sociaal land gebleven. Helaas ziet het er ditmaal anders uit, met de tsjeven en de liberalen. Als ze eruit geraken tenminste.

Tot slot nog een woord van steun aan Joëlle Milquet: als centrum-linkse en als vrouw moet het allesbehalve een pretje zijn om dag in dag uit met de rechtse heren politici te moeten doorbrengen. Dat ze kritiek kreeg omdat ze ochere ochot één avond naar haar gezin trok (omdat haar zoontje ziek was) is een echte schande, en toont nog maar eens aan hoe macho en vrouw- en gezinsonvriendelijk het politieke bedrijf en veel van haar spelers nog steeds zijn.

14-06-07

Could have been so beautiful...

 

tsjeef

Jammer, maar helaas.

21:26 Gepost door Virginia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (7) | Tags: politiek |  Facebook |

11-06-07

Verslag van een lange dag

Het was ook vaderdag gisteren, dus mocht Sweety Darling uitslapen en moest ik eruit toen de jongens wakker waren. Om half zeven alsjeblieft, en dat na een korte nacht wegens fuif-op-de-boerderie van landbouwende neef L. (Echt tof om daar als groene te vertoeven op de vooravond van verkiezingen, doch dit geheel terzijde.)

 

Waarom mijn kinders per se altijd zo vroeg willen opstaan, is me een raadsel, want ze waren totaal niet uitgeslapen, en bijgevolg redelijk lastig. De tv bracht enig soelaas, niet pedagogisch verantwoord, ik weet het, maar na amper 5 uur slaap en vol zenuwen wegens verkiezingsstress sneuvelen mijn – toch al niet zo strikte – pedagogische principes wel eens. Ik stuurde een steun-sms naar Stefaan, ging met de jongens (tegen hun zin) naar de bakker om ontbijtkoeken en maakte de voorbereidselen voor het middageten. Rond half 10 stond Sweety Darling op, en werden de cadeautjes bovengehaald: een beschilderde koffiemok van Grote Broer, een versierd kaartje met twee wasspelden op van Kleine Broer (geen idee waarvoor het moet dienen) en een cd van ondergetekende. Nog steeds moe en slechtgezind weigerde Grote Broer zijn gedichtje op te zeggen. Ocharme de papa.

 

Op naar de stembus dan. Het vertrek ging alweer gepaard met veel tegenkantingen en protest vanwege ons kroost; het stresspeil ten huize Virginia bereikte nog maar eens al te gekende hoogten. Mijn lief zei: ‘Ik krijg al bijna goesting om een proteststem uit te brengen.’ Wat hij gelukkig niet gedaan heeft.

 

Onze burgerplicht vervuld, en dan naar huis om te eten. De wok schafte, eh, wok, bestaande uit: worteltjes, paddestoelen, paprika, sluimererwtjes en rijst, op smaak gebracht met soyasaus. Voorafgegaan door aperitief met mini-pizza’s en brocollisoep met broodkorstjes. Amai, ik zal mij niet uitgesloofd hebben zeker voor vaderdag! Helaas werd ook het middageten een strijd. ‘Ik lust dat niet!’ luidde het ongenadige verdict van Grote Broer. Zucht, in het vervolg is het weer gewoon worst met appelmoes.

 

Omdat de jongens echt heel lastig waren en constant ruzie maakten en op elkaar klopten, besloot ik Kleine Broer in bed te stoppen voor een middagdutje. Na de hele reutemeteut van verhaaltje, ‘eventjes’ bijliggen, maakte ik me klaar voor het tweede deel van mijn burgerplicht te gaan vervullen (stemmen tellen), doch daar kwam mijn jongste weer tevoorschijn; in slapen had hij hoegenaamd geen zin. Het trekken, duwen en vechten begon van voor af aan, Sweety Darling en ik verloren ons laatste beetje geduld en ja, daar kwamen de tranen, het moest ervan komen. Het was echter hoog tijd om te vertrekken voor mij, dus liet ik mijn liefste alleen achter bij de afwas en twee onhandelbare kleuters. Pfff, niet plezant. En ocharme mijn schat, ik had hem ook wel een andere vaderdag gegund.

 

In het telbureau waren we met twee teveel. Ik heb even in dubio gestaan, vooral met de stress-toestanden thuis, maar omdat ik ten eerste beloofd had aan mijn partij om zo snel mogelijk de resultaten door te geven, en ten tweede een dag verlof kreeg voor het tellen, ben ik toch maar gebleven. Het tellen verliep vlot, om 18u. waren we klaar. Groen! haalde in mijn telbureau een goede 10% (wat relatief weinig is in Gent), de drie ‘traditionele’ partijen elk 20% en het VB was maar de vierde partij. Toen ik dit doorbelde, kreeg ik te horen dat een tweede zetel in Oost-Vlaanderen er waarschijnlijk niet in zat, doeme toch.

Bij het naar huis fietsen kwam ik Vera’s dochter met man en kind tegen. Ze zei me dat de uitslag niet goed was, dat Lijst Dedecker én het VB goed gescoord hadden en wij dus onder de verwachtingen gebleven waren.

Helemaal deprimo reed ik verder naar huis, waar het stressniveau na een bezoek aan de Zwijntjeskermis gelukkig al wat gedaald was. De kinders waren echter nog altijd erg wild, dus om Sweety Darling wat te ontzien stak ik hen maar in bad, en vervolgens vroeg in bed. Ook dat leverde nog een laatste protest op van Grote Broer, maar binnen de kortste keren lag hij in slaap. Doodmoe dus, inderdaad.

 

Daarna hebben we samen nog wat naar de verkiezingsresultaten gekeken. We waren gechoqueerd door het succes van Lijst Dedecker en de grote pandoering voor Sp.a; dit hadden ze nu ook weer niet verdiend. Ge-sms-t naar Stefaan om te vragen hoe het met hem ging en waar hij nu was. Hij belde terug: onderweg naar de AVS-studio’s, daarna zou hij nog naar Gent afzakken. Gezapt naar AVS dus, waar Boudewijn Bouckaert zowaar aanwezig was! Ik moet zeggen dat ik toch wel wat gechoqueerd was: amper 3 dagen weduwnaar en al terug over naar de orde van de dag. Nee, ik zou het niet kunnen.

Daarna kwam inderdaad Stefaan. Hij werd geïnterviewd door een nogal, eh, ‘speciale’ journalist die hem volgens mij gewoon te verleiden zat! Niet te doen: die blikken, die lachjes! Allee, daarmee hebben wij toch ook nog eens kunnen lachen vandaag.

Na het interview trok ik nog eens ’t stad in, naar De Rode Pomp waar de Partaa bijeenkwam. Gemengde gevoelens, ook daar: blij om de 4 zetels winst, teleurstelling om de ruk naar rechts. Zucht, waarom toch, waarom toch? De mensen zijn verwend, een betere uitleg kan ik momenteel niet verzinnen.

 

Toen Stefaan arriveerde, werd de stemming toch nog feestelijk. Uiteindelijk hééft het intensieve campagnevoeren toch vruchten afgeworpen, zij het met een bijsmaakje. Maar kom, we mogen toch ook een beetje content zijn, en er werd duchtig geklonken en gedronken op zijn verkiezing! Hij heeft me ook bedankt voor de hulp, en zei dat er heel veel positieve reacties op de door mij bedachte waaier gekomen waren. Awel, dat doet deugd, zo eens een opsteker.

 

Tegen half twee besloot ik toch maar eens huiswaarts te keren, samen met N., die in de buurt woont. Onderweg zijn we nog eens gestopt aan het frietkot dat altijd open is (behalve de verkiezingsuitslag, nóg een reden waarom ik zo blij ben van in Gent te wonen) voor een kleintje met stoverijsaus én mayonaise. Dat had ik wel verdiend, al zeg ik het zelf. Om drie uur zat ik eindelijk in mijn bed.

 

P.S.: Een heel dikke merci aan mijn liefste, die me in woord en daad gesteund heeft in deze hele campagne, en nooit geklaagd heeft als ik weer eens de hort op trok maar altijd klaar stond om voor de mannen te zorgen. En die bovendien ook een stuk van mijn busronde gedaan heeft. Niet alleen de beste papa, maar ook de beste man ter wereld. En ik heb hem!

 

14:15 Gepost door Virginia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) | Tags: politiek, kinderen |  Facebook |

Oef

Het is volbracht. Stefaan is verkozen, en is nu parlementslid! Jochei.

En nu ga ik slapen.

02:15 Gepost door Virginia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) | Tags: politiek |  Facebook |

09-06-07

Morgen

waaier1

 

waaier2

 

 

 

Al een hele tijd roep ik hier vanop mijn blog op om morgen te stemmen voor Stefaan Van Hecke, lijsttrekker voor Groen! in Oost-Vlaanderen. Ook irl heb ik de afgelopen weken mee campagne gevoerd. Morgen zullen we eindelijk weten of al die inspanningen iets opgeleverd hebben; spannend.

Ik wil nu graag nog een allerlaatste oproep doen aan de Oost-Vlamingen die dit lezen, om morgen inderdaad het bolletje naast Stefaans naam te kleuren.

Eerst en vooral: waarom groen stemmen? Omdat Groen! een goed programma heeft, dat dé grootste uitdaging waar we nu voor staan, het klimaatprobleem, krachtig wil aanpakken. Daarvoor hebben we een heel klimaatplan klaargestoomd, dat op een realistische en sociale wijze ervoor kan zorgen dat onze CO2-uitstoot de komende jaren en decennia drastisch naar beneden gaat. Ook een sociale maatschappij, waar de lasten eerlijk verdeeld worden en de zwakkeren beschermd en gesteund worden, is een grote prioriteit voor ons. Ecologisme is per definitie sociaal, maar het voegt een extra dimensie aan de solidariteitsgedachte van het socialisme toe, namelijk solidariteit ook met de komende generaties. Dit alles kan u uitgebreid lezen op onze verkiezingswebsite.

En waarom dan juist voor Stefaan kiezen? Wel, in de 15 jaar dat ik hem nu ken, heb ik hem leren waarderen als een intelligent, diplomatisch politicus, zonder pretentie of vol van zichzelf, maar met een rustig en bescheiden zelfvertrouwen. Een harde werker ook, die met iedereen tracht overeen te komen en steeds nuchter en pragmatisch naar oplossingen zoekt. Maar bovenal een idealist in de goede betekenis van het woord, geen carrièrejager of opportunist, maar iemand die het echt goed voorheeft en zich met hart en ziel geeft voor de zaak waarin hij gelooft.

Kortom, een stem voor Stefaan is goed besteed, dat kan ik u persoonlijk garanderen!

Zo, alea iacta est. Nu kunnen we enkel nog hoopvol afwachten.

stefaan

 

19:24 Gepost door Virginia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: politiek, mensen |  Facebook |

07-06-07

Carine Russo

Dit vat het eigenlijk mooi samen:

Links staat voor een aantal essentiële waarden. Sociale rechtvaardigheid, om te beginnen. Er is geen rechtvaardigheid zonder sociale rechtvaardigheid. Solidariteit en billijkheid, ook.

Ik kan me geen samenleving voorstellen zonder de waarden van links. Rechts associeer ik niet met humane waarden. Tegenwoordig worden al die begrippen door mekaar geklutst, maar in mijn ogen staat rechts nog altijd voor conservatisme, macht en autoriteit. Heel lang geleden hebben liberalen een rol gespeeld in de scheiding van kerk en staat en zo het pad geëffend naar een vrijere, meer geëmancipeerde samenleving. Dat mogen we uiteraard niet overboord gooien. Maar het liberalisme stelt zich alsmaar meer ten dienste van economische en financiële belangen, ten dienste van de rijken dus. Ze beweren het tegendeel, maar het lot van de gewone man is ondergeschikt aan de economische macht van de rijken die zij beschermen.

Carine Russo staat op de senaatslijst van Ecolo. Wat een vrouw: het ergste meegemaakt dat een moeder kan meemaken, en zich toch blijven inzetten voor een betere wereld. Faut le faire.

 

P.S.: Boudewijn De Groot was magnifiek. Tot mijn grote vreugde heeft hij het juweeltje dat ik gisteren pas ontdekte, en waar ik al helemaal weg van ben, gezongen. Hoewel het bloedheet was in de zaal, kreeg ik er kippevel van. En nu ga ik op weg naar mijn lief. Om te slapen.

23:56 Gepost door Virginia in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: politiek, mensen |  Facebook |