24-08-08

Weekend te Nieuwpoort, met intermezzo

Naar jaarlijkse gewoonte was ook dit jaar het Groen!-weekend een soort afsluiter van de grote vakantie voor uw Virginia en co. De weersvoorspellingen waren goed, het programma interessant en de kinderen alweer wat ouder, dus we hadden er goede hoop op. Vrijdagavond begon goed: ook al bijna naar jaarlijkse gewoonte won ons team de grote Europa-quiz. En wàt hebben we gewonnen? Een rondleiding in de Senaat. Juij.

Midden in de nacht kreeg Kleine Broer opeens heel erge last van ademnood en blafhoest. Het kind had het echt verschrikkelijk benauwd en raakte in paniek. De plaatselijke dokter van wacht gebeld, die ons na onderzoek aanraadde om naar huis te gaan omdat de lucht en omgeving in ons appartement veel te droog waren. En zo reden we om 1 uur 's nachts terug naar Gent. Daar aangekomen begon de blafhoest en ademnood opnieuw, zodat we uiteindelijk nog naar spoed trokken. Valse kroep, zo luidde de diagnose. Een aerosol, pilletje, véél hysterische huilbuien van onze oververmoeide kleuter en drie uur later konden we eindelijk in ons bed kruipen.

De nacht verliep verder gelukkig rustig, en de volgende dag was onze jongste alweer zijn vrolijke en babbelzieke zelf. Nadat we uiteindelijk een apotheek van wacht met een beschikbaar aerosolapparaat vonden, zijn we dan maar terug naar zee gereden. Grote Broer en oma waren daar immers nog, en bovendien moest ik er vandaag nog een beetje werken.

Uiteindelijk hebben we er nog een leuke anderhalve dag gehad, gisterennacht verliep rimpelloos en men was tevreden van mijn bijdrage vandaag (waarvoor ik toch wat zenuwen had). Maar hopelijk volgend jaar eens een écht ontspannen weekend.

22:28 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: vakantie, kinderen, genieten, werk, ergernissen, afzien |  Facebook |

10-08-08

Baaldag

Grote Broer mocht deze namiddag niet op de computer spelen en vond dat héél erg oneerlijk. Woedend stampte hij naar boven en barricadeerde zijn kamer met touwen en bordjes 'Geen doorgang', 'Ga weg!'. Hij is zeveneneenhalf.

Hij was niet de enige die zich wou terugtrekken vandaag. Na een hele week dag in dag uit met ons vieren - dus met twee zeer drukke kinderen -, een gezellig doch wegens heftige discussies vermoeiend avondje met vrienden, een bezoek aan mijn steeds bezige moeder en nog meer social talk op de speelstraat, had ik ook dringend behoefte aan een time-out.

Helaas komt op je zesendertigste een bordje aan je kamer 'Laat mij gerust!' nogal lachwekkend over.

20:15 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: het leven, afzien |  Facebook |

11-03-08

Gezocht

Allee zeg, mijn aerobic-goeroe stopt ermee! Na 25 jaar, waarvan ik er toch een goede 10 heb meegemaakt. Waar moet ik nu heen, waar moet ik nu heen?

Ik ben namelijk een van de onsportiefste mensen (in de letterlijke zin van het woord) die ik ken - ik had in het middelbaar ooit een buis voor turnen, need I say more? - maar toch heb ik het bij deze leraar dus zo lang volgehouden. Akkoord, het is een beetje ne 'speciale' met een eerder flauw gevoel voor humor en moppen met baarden van hier tot in Peking (het moet niet altijd Tokyo zijn), maar hij kan wel de sfeer erin houden en hij pept op en motiveert. En god weet dat ik dat nodig heb. Bovendien was het voor mij ook zeer praktisch: vlakbij huis, en met een tiental verschillende lesmomenten per week. Ik ging dus wanneer het mij paste, ferm gemakkelijk.

Maar na juni stopt hij er dus mee. En moet ik op zoek naar een andere sportactiviteit. Kwestie van mijn zo moeizaam opgebouwd greintje conditie niet helemaal te laten verloren gaan. Toestanden als de Passage Fitness zie ik niet zo zitten, ik wil iets simpels met liefst ook niet al te gestroomlijnde medesporters. En ook flexibiliteit qua dagen en uren. En niet te ver. Het hoeft niet per se aerobic te zijn, maar wel iets dat conditiebevorderend werkt. Dus geen yoga of tai-chi. Dansen misschien? Enfin, als iemand iets weet in Gent, laat maar horen!

18:35 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: afzien, gent |  Facebook |

03-03-08

Vragen

Als een dweil in de zetel liggen geeft een mens tijd voor allerlei overpeinzingen. Zoals: hoeveel liter snot kan het menselijk lichaam feitelijk bevatten? Waarom loopt mijn neus wel als ik wakker ben maar niet als ik slaap? Hoeveel calorieën verlies ik door 50 niesbuien op een half uur? Waarom wordt een mens altijd ziek in het weekend?

Overigens moet ik toegeven dat ik op een erg mannelijke manier ziek ben. Lees: ik voel me enorm zielig en laat me volledig gaan in zelfmedelijden. Ik zie de wereld en het leven nog somberder in dan gewoonlijk. Ik laat me de 'zorgen' (nou ja, ze doen hun best) van man en kinderen welgevallen.

Ik lig wel niet te kreunen. Dat zou erover zijn, zelfs voor mij.

09:18 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: afzien |  Facebook |

02-03-08

Virginia, buiten strijd

Het was te denken, ik heb mij blijkbaar geforceerd. Keel- en spierpijn en een kop vol snot is het gevolg. Moraal van het verhaal: koken en klussen is slecht voor de gezondheid. De mijne toch.

Ook mijn wederhelft is gecrasht. Mijn moeder is dan maar de kinderen komen ophalen, zodat wij deze zondag in alle rust kunnen uitzieken. God bless her.

10:36 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: familie, afzien |  Facebook |

31-01-08

Treingedrein

Enkele weken geleden verklaarde ik nog monter dat het pendelen allemaal best wel meeviel, maar zie, het moest er een keer van komen.

De trein van 16.27u. in het Centraal Station komt normaalgezien iets na vijf aan in Gent, zodat ik nog op een deftig uur om de kinderen kan. Normaalgezien dus.

Om 5 voor vijf - ik stond op mijn gemak te lezen in het gangpad, want het toeval wou dat er een treinstel minder was vandaag - hoorden we plots een knal en zagen we gensters voorbij het raam vliegen. Een kabel van de bovenleiding had het begeven. De trein bolde nog even uit en stond toen onherroepelijk stil. Een kapotte leiding leek mij een vrij fundamenteel probleem, dus belde ik onmiddellijk mijn moeder die gelukkig nog in Gent was en toezegde om de kindjes op te halen. Oef. En dan begon het wachten. Er werd omgeroepen wat wij al wisten, en "gelieve ons hiervoor te verontschuldigen". Ik las dan maar rustig verder.

Na een half uur vroeg een sympathieke man die wel zitplaats had, of er niemand eens in zijn plaats wou zitten. Ik nam het aanbod dankbaar aan - het zou immers nog een tijdje kunnen duren. Rond kwart voor zes werd omgeroepen dat er materiaal vanuit Gent zou gestuurd worden om ons te depanneren."En gelieve ons hiervoor te verontschuldigen." Het werd steeds warmer in de wagon, ik was blij dat ik zat.

Om kwart na zes werden de reizigers uit het laatste treinstel (waar ook ik zat) aangemaand om naar de twee eerste treinstellen te gaan; het laatste zou immers afgekoppeld worden. (Wat dus betekende dat het normale aantal reizigers voor vier treinstellen nu in twee moest geraken.) Met de gang vol passagiers was dit geen sinecure, maar na herhaalde oproepen kwam er toch langzaamaan beweging in de massa. Rond half 7 begon ik mee op te schuiven, zo doordacht mogelijk en wanneer het weer strop zat, profiteerde ik ervan om mij nog even neer te zetten.

De oproepen om door te schuiven werden steeds dringender, en steeds meer mensen begonnen er effectief gevolg aan te geven. Om 7 uur was ik eindelijk in het tweede treinstel geraakt - oef!, ik zou niet achterblijven. De sfeer onder de treinreizigers werd steeds joliger. Iemand riep om een schoenlepel, aan Engelse toeristen die naar Brugge moesten werd gezegd dat Gent ook heel mooi was, iemand anders droomde luidop van een frisse sangria. We spoorden elkaar aan om toch maar zover mogelijk naar voor te geraken, en om desnoods op de tafeltjes te gaan zitten. Zo ook ondergetekende. Het was comfortabeler dan recht te blijven staan, en ik had een beter overzicht.

Ik sms-te naar Sweety Darling: 'Zit al twee uur vast'. Hij antwoordde: 'Heb ook vertraging, om ter eerst thuis?' Keep smiling, is ons devies. Ook de NMBS houdt wel van een geintje: 'Er is een zwarte boekentas gevonden vooraan de trein. De eigenaar kan hem daar komen halen.' Algemene hilariteit.

Rond 20 na 7 kwam het verlossende nieuws: het depanneer-materiaal was toegekomen en zou worden aangekoppeld. Eindelijk kwam de trein weer in beweging. Aan een slakkengang van 40 km per uur reden we richting Gent. Er werd ons nog meegedeeld dat het buffet in het station open was en dat we er een drankje konden krijgen, opnieuw gelach alom. En dan waren we er eindelijk. De toffe mensen van de NMBS riepen om dat ze de deuren gingen opendoen. Toch sympathiek hé. Om kwart voor 8 was ik eindelijk thuis. Ik hoop de mensen die niet meer in de eerste treinstellen geraakten, intussen ook.

Ik vraag me wel af of alles tegen morgenvroeg al hersteld zal zijn; het lijkt me sterk. Aangezien ik morgen maar een halve dag ging werken, lijkt het me beter om dan maar helemaal thuis te blijven. En zo zie je maar weer: elk nadeel hep se voordeel.

 

 

22:27 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) | Tags: ergernissen, afzien, het leven |  Facebook |

26-12-07

Mijn pijp

Ze is uit. Na 5 dagen vakantie. Wild dat die mannen zijn, wild! En altijd zo vroeg wakker, zóó vroeg. En toch krijg je hen 's avonds met geen stokken naar hun bed. Waar hàlen die toch al die energie zal u zich misschien afvragen. Ze zuigen ze gewoon uit hun vader en mij, de kleine vampiers.

Nog 6 dagen en ik mag weer gaan werken. Maar morgen eerst nog naar de Zoo en naar de Samson en Gert-kerstshow.

What was I thinking...?

21:12 Gepost door Virginia in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen, afzien |  Facebook |